Ὁ Ἀπόστολος τοῦ Εὐαγγελισμοῦ (Β′)

Ἡ ἀγγλικὴ μεταγραφὴ εἶναι αὐτόματη μετάφραση τῆς πρωτότυπης ἑλληνικῆς διάλεξης. Ἐνδέχεται νὰ περιέχει σφάλματα· ἡ πρωτότυπη ἑλληνικὴ ἠχητικὴ ἐγγραφὴ εἶναι ἡ ἔγκυρη πηγή. Ὁρισμένα ἀποσπάσματα παραλείπονται βάσει ἐκδοτικῆς πολιτικῆς.

We continue, beloved brothers, with the explanation of the most exalted and most difficult apostolic reading for the great feast of the Annunciation. Christ, who sanctifies, and the Christians who are sanctified, all come from one, from Adam. That is, Christ too is a child of Adam, a man like us, yet without sin.

For this cause, for this reason, Christ condescends to speak from the lower place, from the place of man, and to call us brothers. This is what He calls us in the 21st Psalm. “I will declare Your name, O God, to my brothers, ” says Christ, “to my fellow men. In the religious assembly I will praise You. ” And again, speaking as man, Christ says, “I will put my trust in God.

” And again, speaking as man, Christ says, “Behold, I, here I am, and the children, the faithful, whom God has given Me. ” In these passages Christ appears as lower than God. He appears dependent on God, because He became man and speaks as man. If He had not become man, He would not have called us His brothers, because He would not have had us as His brothers. He would not have said that He rests His trust on God, because He Himself is God and has no need to lean on anyone. He would not have said, “God has given Me My faithful ones,

” because He Himself is God, and all human beings are His. The children of Christ, the children of Christ, the faithful, share in flesh and blood. Besides a soul, they also have flesh and blood, in one word, they have a body. Therefore, because we have a body, Christ also, says the Apostle, took flesh and blood, He took a body from the pure blood of the Virgin. Why did He take a body?

So that He might be sacrificed, so that He might die for our sake, and by His death abolish whom? The one who has the power of death, the one who holds the dominion of death, that is, the devil. The devil has the power to put human beings to death, and Christ died in order to abolish, by His death, the devil who has the power to kill. As we said, the devil is not a product of the imagination.

The devil is not a personification of evil. The devil is a person, just as man is a person, an angel is a person, the Father is a person, the Son is a person, the Holy Spirit is a person. So too the devil, or Satan, is a person, and his angels, the demons, are also persons. Satan is an evil-working person, and his demons are evil-working persons. We mentioned fearful phenomena of demon possession,

spiritism, and magic, which prove in a tangible and absolutely clear way that the demonic world exists. We also said that if someone is attacked by Satan, he must run to the Church, repent, the whole family must repent, they must fast, pray, confess, receive Holy Communion, take refuge in the Church, in the priests, and have exorcisms read over them, so that the magic may be broken and every

other demonic activity may be turned away. Now we go on. The devil brought death into the world through sin. God, says the Old Testament, did not create death, and He does not rejoice in the death of human beings. The devil rejoices in it. God created man to be immortal. And if man had not disobeyed the will of God, he would not have died. He would have been immortal.

“Through the envy of the devil, death entered the world. ” Because of the envy of the malicious devil, death entered the world. The devil, the enemy of God and of man, envied the happiness of the first human couple. He envied their happiness and approached our foremother, our first mother, Eve,

and suggested sin, disobedience. And he drew Eve into disobedience, into sin, and through Eve he drew Adam, the man, as well. Thus the human race fell. Pay attention, my brothers, Holy Scripture, as I have told you before, contains many things that seem strange. The whole world knows only a simple death. What do I mean by simple death? The death of the body.

Holy Scripture knows and teaches a double death, bodily and spiritual. And by far the worse one, it means spiritual death. Holy Scripture has another language, because it is inspired by God. It does not have the language of the world. Holy Scripture says other things. It does not say the things that people say. the millions, the countless books of the world. Remember the warning word

of God to the First-formed. “On whatever day you eat from it, you shall surely die. ” On the day you transgress My commandment and eat from the forbidden fruit, on that very same day, without fail, you will die.

He foretold that if the First-formed transgressed the commandment of God, they would die on the very day of the transgression. Did Adam and Eve die on that same day? They lived almost a thousand years, and then they died. But how did God say, “On the same day that you eat, you will surely die”? Did God lie? “Let God be true, and every man a liar. ” God is the only true One. He never lies.

We human beings tell lies. But God said, “I will die on the same day. ” Yet they died almost a thousand years later. They did die that very day. They did not die bodily that same day, but spiritually. What does spiritual death mean? First let us say what bodily death means. Bodily death means the separation of the body from the soul.

This is bodily death. When the soul is in the body, the body is alive. If it is separated, if the soul is separated from the body, the body becomes dead. So bodily death is the separation of body and soul. And what is spiritual death? Spiritual death, which is incomparably worse, is the separation of man from God, who is the source of life and happiness. As long as man is with God, the source of life,

joy, and happiness, he lives. He truly lives. When he is separated from God, the source of life and joy and happiness, he falls into a state of tribulation, hardship, torment, misery. And a life full of torments, what do we say about it? No, that is not life. It is death. Whoever is separated from God is spiritually dead.

He does not live the life of God's joy, the true and blessed life. The first-formed ones, on the very day they sinned, truly died spiritually, because they were driven out of Paradise and were separated from God. First they died spiritually, because they were separated from the life of God. They entered into a state of misery, and then, after about a thousand years, they died bodily as well.

Bodily death is the consequence of spiritual death. Christ, by His own death, by His sacrifice on the Cross at Golgotha, abolished death, and He also abolished the cause of death, the devil. But you will say, does the devil not exist now? How did He abolish him? He exists indeed, more than enough. But then how does the Apostle say

that Christ abolished the devil? He says it in this sense. Before Christ, before Christ came into the world and offered Himself in sacrifice, the devil had great strength, great power, and he could harm people whether they wanted it or not. From the moment Christ came into the world and was sacrificed, the devil lost his power. He cannot harm a man if the man himself does not want it. Let me give an example.

Peter says that the devil is like a lion, roaring and seeking someone to devour. Before Christ, the devil was like a lion set loose, unrestrained. Imagine a lion appearing here in Vancouver, in the streets. Everyone would shut themselves inside their homes. Fear and terror would fall on the city. That is how the devil was before Christ, free, unrestrained, devouring human beings. Christ, by His coming,

and especially by His sacrifice on the Cross, by His death, seized that lion, the devil, and put him inside a cage. Once He put him in the cage, he is now harmless. He cannot harm you. He has lost his authority over human beings. But if someone is foolish and goes and opens the cage and climbs inside, the lion will tear him to pieces. Do you understand, my brothers and sisters, what it means that Christ rendered Satan powerless?

It does not mean that He reduced him to nonexistence, destroying him so that he no longer exists. No. Christ stripped him of his power, bound him, and confined him, and he cannot harm us unless we ourselves choose to let him. If we give him a right over us, then he harms us. I heard demons shouting in Athens during exorcisms, groaning and crying out, “Ah, since that One of yours came into the world, that One of yours,” for they often avoid saying Christ,

“since that One of yours came, we lost our power. He gave the power to you, but you do not know your own power. ” Do you hear? With these words the devil rebukes us and mocks us. “I have lost my power. You have power, but you do not understand your power. Once, there near the Holy Prothesis, which symbolizes Bethlehem, the manger, some people, it was during the days of Christmas, were chanting the apolytikion of Christmas.

And the demon-possessed cried out, the demons speaking through the mouths of the possessed, when the Christians who were chanting said, “Your Nativity, O Christ our God, has shone to the world the light of knowledge. ” Your Nativity. What did the demons say? I ask you. “Since that One of yours was born, we died. Since that One of yours was born, we died.

Satan is bound, and he can no longer harm us, unless we ourselves give him the right. And when do we give him that right? When we live in unbelief, in a prodigal life, in impenitence, far from the Church, far from the Mysteries of the Church. Anyone who does not attend Church, does not pray, does not read Holy Scripture, does not confess his sins to a spiritual father, and does not receive Holy Communion is in Satan’s power, vulnerable to being seized by him. In some people, Satan implants a demonic influence, a demonic energy.

And into others he himself enters. Some of the people who are far from the Church have a demonic energy within them, just as good people have divine grace. People who are far from the Church and the Mysteries have demonic energy, and some do not merely have demonic energy. They have Satan within them; they have one or more demons. Some have whole legions, devil-like people. The great mass of the world, you should know, as the Apostle John says, did not value the Incarnation and sacrifice of God. The great mass of the world lies under the power of the evil one, of Satan.

This is a fearful saying, and John says it. The whole world lies in the evil one, and the devil does not let it draw near to God, to the Church, to the Mysteries, and to grace. A wretched world. Glorify God. Of course, you too have your imperfections, your faults, and your sins. We are all sinners. Glorify God that you are people of faith, that you have a living connection with the Church and the Mysteries.

Most of the world is wretched. It is ruled by demons. Christ said these things. Paul said them. The devil is a world-ruler; the world gives him authority, and the devil seizes it.

In our time demonic phenomena have multiplied to a terrible degree. As it was in the time of Christ, many are demon-possessed; very many people are demon-possessed, and they do not realize it. A Christian woman from Galatsi brought her sister to a hieromonk to exorcise her, because she was demon-possessed. And while that demon-possessed woman was being exorcised, the other sister, the one who had brought her there, also began to scream. She too was demon-possessed without knowing it, and the demon manifested itself.

So we have said in what sense Christ, by His death, abolished the one who has the power of death, the devil. He bound him; he cannot harm us if we do not want him to. If we distance ourselves from God, from the Church, and from the Mysteries, then he can do us harm. Christ, by His death, trampled down death. Is this not what we shall hear in the Paschal apolytikion? Christ is risen from the dead, trampling down death by death.

Christ, by His death, trampled down death. But you will say, we still go on dying. We still die. So how did Christ trample down death? As we said, death is twofold: spiritual and bodily. Which is worse? Spiritual death. Spiritual death has been abolished. The believer is not separated from God. He does not go to Hell.

The believer goes to be with God. “To be absent from the body is to be at home with the Lord,” says the Apostle. When we depart from the body—for the human person is what dwells within the body: the spirit. A human being is not merely bones and blood. The bones and the blood do not speak; the spirit within speaks, a mysterious essence and principle. When we come out of the body, we go near to the Lord. As long as we are in the body, we are away from the Lord, says the Apostle.

In any case, however, we belong to the Lord in both states. Since Christ died and the Church was founded, the faithful person is not separated from God, the source of life. He is not spiritually dead. He is alive. He lives the life of God. He who believes in Me shall never see death unto the age. He who hears My words shall never see death unto the age. He who believes in Me, even if he dies, shall live.

These are weighty words, words no one ever conceived of saying about himself. Only Christ said them, because He was conscious that He is God. Whoever believes in Me, Christ said, whoever struggles to keep My word, will never see death. Whoever believes in Me, He said to Lazarus’s sister, even if he dies, shall live. Bodily, he will die; spiritually, he will live the eternal, higher, indescribable life of joy and blessedness.

Why should the God who created this life not also create another life for us? Some people have become like animals; they no longer think about anything. They have allowed their minds to lie idle. Like animals, they think of nothing. But let us think, my brothers and sisters. The God who made this life, while science cannot make even the smallest unit of life, not even one cell, has made for the faithful a higher life, above the stars and the galaxies. God’s possibilities are infinite.

“Whoever believes in Me, though he die, yet shall he live. ” He shall live the higher life, the true life. Whoever does not believe will live a life of torment. A life of torment is Hell; it is death. We say this even now. Is that life, or is it death, when life is full of torments and misery?

So Christ abolished spiritual death. Every Christian, every real Christian, not merely in name because he was baptized. If you were baptized but do not set foot in church, do not pray, have no desire for the Word of God, have no anxiety for salvation, do not struggle against your passions, and do not partake of the Mysteries of the Church, you are a false Christian. You do not have eternal life; you have eternal death. But the true Christian, the struggler, has eternal life. Even now he has a foretaste of Paradise,

and after death he will taste it to an incomparably greater degree, and after the Second Coming to an even greater degree. As for bodily death, Christ has abolished that also. But you will say, since we still die, how has He abolished bodily death? Christ preserved bodily death temporarily. And why did He preserve it temporarily? For pedagogical reasons. Death humbles us, it breaks us. God, it says,

ordered death so that evil might not become immortal. God ordered death, God allowed death, so that evil would not become immortal. Take an evil man: he sins, he runs riot, he commits crimes, but only for seventy years. If he lived eternally, he would commit crimes eternally. Crime, evil, would become immortal, eternal. God ordered death so that a limit would be set to man's evil. Just imagine if Nero were still alive today. Imagine if Stalin were alive, if Hitler were alive. Those beasts of the abyss, those dreadful ones.

Death came, an end to evil; and every criminal element will come to the end of its wickedness. Death humbles all of us, because we are all sinners. We are beasts. The worst of all were great beasts; we are small beasts, but still little beasts we are. If we did not die, we would trample one another underfoot. Even now we run riot, accuse, slander, hate, wrong others, strike, and kill.

So imagine if we knew that we would also live eternally. Politicians take power for four years and ruin the treasuries of states. Imagine if they governed for thousands of years. If one politician, then another, did not say, let us go for a four-year term, but said, let us go for a millennium. And when the millennium ended, let us go for a second millennium. An end is set through death. But for the faithful, the glorious Resurrection is coming. All will rise: unbelievers and believers, the impious and the righteous.

But not all will have a glorious Resurrection. Only the faithful will have a glorious Resurrection; they will rise with a body shining with glory and beauty. The body of the Resurrection will have indescribable qualities and capacities. No one can imagine the beauty it will have, and the powers and qualities the resurrected body of the faithful person will have. The unbelievers will be ugly, but the faithful will shine like the sun. They will have a body like the body of the risen Lord Christ.

This is what Paul says: this body of our humiliation will be changed so that it becomes like the glorious body of the risen Lord. No one can imagine what glory awaits the children of God. John says, We know that we are children of God, but what we shall be has not yet been revealed. We believers know that we are children of God. But what we shall be in the future, we do not yet know. The glory of the future will be unimaginable. When Christ, our life and our glory, is revealed,

then we also shall be revealed in glory. Then the whole majesty of faithful people will appear. And death will no longer exist, bodily death will no longer exist. The last enemy, Paul says, to be abolished is death. Christ abolishes the enemies one after another. The last enemy to be abolished will be death. At the Second Coming, human beings will rise, and no one will ever die again. At the Second Coming, if we may put it this way, death itself will die; death will no longer exist.

The faithful will rise, death will be abolished, and then, says the Apostle, the written word will come to pass: Death is swallowed up in victory. O death, where is your sting? O Hades, where is your victory? At the Second Coming, the word of the prophet will be fulfilled. Death has been completely swallowed up, and death has disappeared. No human being will ever die again in the future. Where, O death, is your sting, with which you poisoned and killed human beings?

Where, O death, is your victory? God, Christ, the incarnate God, gives the victory to His chosen ones, to faithful people, to His children. The Epistle reading then presents the purpose of God’s becoming man—God’s incarnation—in another way. What does it say? “For indeed He does not take hold of angels, but He takes hold of the seed of Abraham. Therefore, He had to become like His brethren in every way,

so that He might become a merciful and faithful High Priest in things pertaining to God, to make atonement for the sins of the people. For because He Himself suffered when He was tempted, He is able to help those who are being tempted. What does it mean, then, that He does not take hold of angels, but takes hold of the seed of Abraham? According to the prophecies of the Old Testament, God does not take hold of angels in order to make them saviors of mankind.

What does He take hold of? The seed of Abraham, a descendant of Abraham. So, not angels, but man. Since it says “the seed of Abraham,” that means man. I repeat, according to the prophecies of the Old Testament, God does not take hold of angels, He does not take hold of angels in order to make them saviors of mankind. What does He take hold of? The seed of Abraham, a descendant of Abraham, in other words, a man. Did God not say to Abraham, “Through your seed, through one of your descendants,

all the nations will be blessed, blessings will be scattered throughout the whole world”? Holy Scripture, then, foresaw that a man would be born as Savior of the world. For this reason God had to, He who owes nothing to anyone. He had to, it says here, in order to fulfill His prophecy, become like men in every respect, those whom in Psalm 21 He calls His brothers. He had to become the seed of Abraham, He had to become man like us. And why become man?

So that He could become a merciful and faithful High Priest in the things pertaining to God. God had to become man, the seed of Abraham, a descendant of Abraham, so that He could become High Priest. Only a man can become High Priest. And what kind of High Priest? Merciful and faithful. What does merciful mean? Compassionate, one who has pity on us. And what does faithful mean?

Here it is a difficult meaning. Faithful means loving mankind, faithful means loving mankind. He became man so that He could become a compassionate and man-loving High Priest. So He did not send an angel to save us. He Himself came to save us, becoming a compassionate and man-loving High Priest. Isaiah says somewhere, the great Isaiah, who is the great writer before Christ. What does Isaiah say?

Not an ambassador, not a man, not an angel, but the Lord Himself saved us, because He loves us and has pity on us. Not a messenger, not a man, not an angel, not an archangel, but the Lord Himself saved us, because He loves us and has pity on us. What a beautiful and moving word this is. Read Holy Scripture day and night. There are explanations, if you want to be saved. If you can endure Hell, do not read.

But if you cannot endure it and you want to be saved, then day and night you must read Holy Scripture. Turn off the television—or at least limit it—that idiot box, and read Holy Scripture: God’s television. No envoy saved us; no man saved us; no angel saved us; no archangel saved us. “The Lord Himself saved us, because He loves us and has compassion on us. ” God became man and became the High Priest. Why is Christ called the High Priest?

Because He offered... Now you will supply the next word. He offered... Say the next word. Say it. Loudly. A sacrifice. Because He offered a sacrifice. The priest, the High Priest, offers sacrifice. Your priest here, Father Dorotheos, what does he do at every Liturgy?

He offers sacrifice. This is the Body, this is the Blood. When he speaks of the Blood separately from the Body, what does that mean? How is the blood separated from the body? By what? By slaughter, by sacrifice. He offers the bloodless sacrifice. This is the Body, this is the Blood. So Christ came into the world as High Priest and offered the supreme sacrifice.

Where did Christ offer the sacrifice? On dread Golgotha, upon the Cross, and on Great Thursday. He celebrated His sacrifice beforehand, mystically, at the Mystical Supper, and at every Divine Liturgy the High Priest Christ celebrates the sacrifice through our priests. He mystically celebrates the bloodless sacrifice so that the faithful may receive His Body and His Blood in Holy Communion. The Lord Himself. Christ is High Priest.

God took a body and became High Priest in order to be sacrificed. He is the one who offers the sacrifice, and also the victim. He sacrificed, He made the sacrifice, and what did He sacrifice? His very own self. This is the greatest sacrifice. He sacrificed His very own self. There was no other way. God had to pay for our

sins with His own pain, with His own death. He paid for us. He was wounded so that we might be healed. He underwent the operation so that we might receive the healing. These are great Mysteries. They seize someone and put him in prison. Then some man-loving person appears and goes and pays. Here, take it, how much do you want, twenty thousand dollars,

and let the poor little fellow out. If someone does not pay, the prisoner does not get out of prison. We were all bound for the great prison of Hades, and Christ, the Lover of mankind, comes and pays, not dollars, not silver and gold. He pays with His all-spotless Blood, the Blood of God, which has infinite worth. He pays and brings us out of prison. This is what the Scriptures say. There is no sin that is not paid for. God paid on our behalf.

Whoever is not moved by such a sacrifice is a beast. The world is not moved, my sister. Only a few faithful people are moved anymore. These are the last days, a hard age, a demonic age. If you give someone a glass of water, if you offer him even a smile, he is moved. Yet God became man, was crucified, and endured the most terrible suffering for us. He freed us from our sins, from our filth, and from our crimes. And from eternal condemnation.

This does not move the world, the worldly, disordered world.

Here I would like to make an observation. Protestants do not accept a priesthood. Where did you find priests, they say to us. Where did you find the idea of having priests? Where did we find it? We found this too in Scripture, and in Tradition, and in Scripture. Christ here is called High Priest. Is this not a Greek word? It is simple, it is compound. Compound.

What does high priest mean? Leader of the priests. Since Christ is called High Priest, therefore priests exist. He is called High Priest because He is the leader of the priests. We have our priests, who represent His priesthood. And they celebrate the bloodless sacrifice upon the Holy Table. On the altar, we have an altar from which those who

serve the tabernacle have no right to eat. Paul says this in Hebrews 13:10; remember this passage. We, the faithful, have an altar from which the Jews have no right to eat, unless they too believe and become Christians like us. We have an altar. What takes place on the altar? One word: sacrifice. And who alone offers the sacrifice? The priest.

Christ is called High Priest because He is the leader of the priests. Elsewhere He is called the Great High Priest. Why is He called Great? Because there are also the lesser ones, bravo, the high priests, the hierarchs, as we call them—the bishops. So then, everything is founded in our Orthodoxy. Orthodoxy teaches everything correctly; there is not a single falsehood in Orthodoxy. If there were one falsehood in the dogmatic teaching of our Church, our Church would not be the Church, it would not be Orthodoxy; what would it be?

A heresy. But it is not a heresy. It is the whole truth, the one, Holy, Catholic, and Apostolic Church. For in that He Himself has suffered, being tempted, He is able to help those who are tempted. What do these words mean? This is the final word in the apostolic reading. By what Christ suffered when He was tested, He is able to help those who are being tested,

us human beings who are being tested. Christ is able to help us human beings who are tempted, who are being tested, by what He suffered. By what, that is? One word: by His death. By His death Christ is able to help us. Is Christ not almighty God? I will say something strange. Let Him be almighty God. If He had not died, and had not paid with His blood for our sins,

He would not have been able to save us. He would have been hindered by His own justice and by His holiness. A judge cannot simply acquit a criminal. Someone had to pay for the crime, so that the guilty one might be set free. Christ paid the price, and thus He set us free. He became the High Priest, “to make propitiation for the sins”—to atone for our sins by His blood. To wipe away our sins. By the death He endured, He is able to help us. From the sacrificial death of

Christ on the Cross flows divine grace. Before Christ there was no grace of forgiveness. If you committed a sin, a crime, the law of God would stone you, would burn you alive, would execute you. Christ brought grace. He sacrificed Himself for us, and we are set free. By His death He helps us effectively, so that we may be saved. He secured for us eternal salvation, indescribable glory. But all these things, as we said, apply to faithful people.

To faithful people. God became man and was sacrificed for all, but those are saved who believe in this event of the divine becoming man and of His sacrifice, who value this event, who love the sacrificed Lord, who come to His Church, which is the workshop and ark of salvation, who partake of the Mysteries of the Church, who struggle against their passions, and who do good in the world. Brothers, God did the great and difficult thing. For one little lie,

even if all the ascetics of the earth prayed for ages and millennia, even if they kept a strict fast, eating only dry food, even if they wore holes in their knees from prostrations, for one little lie, even if all these things were done, they could not wipe away that little lie. But the blood of Jesus Christ cleanses us from every sin. Why? Because it is the blood not merely of a man, but of the God-Man, Christ. Because it is the blood of God, it has infinite worth. One drop of the blood of Christ is enough to wipe away the sins of the whole world,

because it is the blood of God. And if we suppose that there were human beings on other stars, and that they too sinned as we did, one drop of the blood of Christ would be enough to wipe away the sins of the inhabitants of all the other planets and stars as well. If there were such people, the blood of Jesus Christ is upon the Holy Table, steaming for our sins. We, all Greeks, or almost all, have the longing for Holy Communion, and on the great feasts,

hundreds and thousands crowd into the churches to receive Communion. We cannot receive Communion if we do not have metanoia, repentance, and contrition, and if from time to time we do not confess our sins to a spiritual father. Christ rejects no sinner, so long as the sinner repents and, through confession, cleanses his soul. When you receive an honored guest in your home, you clean your house, you make your living room shine. We must do the same in our soul. Through metanoia and confession to a spiritual father,

we must cleanse the living room of the soul. And in this way we receive the body and blood of the Lord, the Lord Himself. Body, blood, soul, and divinity, the whole Christ is received in Communion. And then our soul, our heart, becomes Paradise. For what is Paradise, my brothers? It is God Himself. You are counted worthy to receive God in Communion. You make your soul a monastery of the Divinity, you make your heart the Paradise of God. May God grant us the grace of

this joy as often as possible. If we attend to our spiritual life, we can receive Communion as often as possible, and within us the Paradise of God will blossom and become fragrant. Amen. Do you have any question? You are not forgetting the promises, are you? Something fearful happened there in the homeland, at Saint Euthymios in Kypseli, in Athens. A few days ago,

the icon of the Lord praying in Gethsemane, the icon that shows the Lord in His supreme agony, during which sweat flowed from Christ’s forehead, from His face, from Christ’s body, like clots of blood, like drops of blood. This does happen, brothers. If someone is in very great agony, red sweat like blood can flow from the human body, or his hair can turn white in a single day from supreme anguish.

This happened to Christ. Sweat flowed from His agony for us, because He was being crucified for the whole world, and He knew that most of the world would not value His sacrifice and would be lost. The sweat flowed in thick drops of blood. This has now happened on the icon of the Lord praying as a man in Gethsemane, in the church of Saint Euthymios in Kypseli. The face of Christ became covered with red drops of blood, stains of blood. There are two good priests there,

Father Dimitrios Kloutsos and Father Nikolaos Fotopoulos, both theologians. They are both very good clergymen, and they wanted to keep the miracle hidden so that it would not cause a commotion. But the journalists got wind of it and published the story. And many people hurried there and saw the miracle. Many young people too. And the fathers were hearing confessions until half past one at night. What does this sign mean? And what do some other similar signs mean?

Because there is great irreverence in the homeland, where there ought to be the greatest piety, many people in the homeland, in recent times, have fallen into a demonic state. They have rage and frenzy against religion, against Christ, against the Church, against the priesthood, against the Mysteries, against Christian morality. They want to tear everything down as taboo, satanic people. In the cinemas they show works that insult God, blasphemous works that revile Him, not only immoral films, utterly obscene, but blasphemous works as well. In the theaters they present blasphemous plays. Radio and television present filth and terrible blasphemies.

There is a great apostasy in the homeland. Four hundred thousand abortions a year, four hundred thousand children, almost half a million children, are being killed. For all these sins and crimes and irreverences, and for the apostasy in general, it seems that God is warning us that a terrible trial of war will come. Upon the nation, upon the whole world, I do not know. In any case, a trial of blood awaits us there in Nea Makri, Attica.

there is a Saint who had been buried for five hundred years, a great martyr, Venerable Ephraim, very wonderworking, like Saint Raphael of Mytilene. And he appeared to the abbess, who is a holy person. He appeared to her, showed her the place, and she dug him up. And the Saint became known. And what did he say to the abbess? I will do many miracles, I will help many people, before the sufferings come, the great calamities. So pray for the homeland. We are not in a good state at all.

Pray for the homeland. The enemies have formed an axis against the homeland, Turks, Bulgarians, Skopjans, Albanians, Italians. Enemies and friends have allied themselves against us because of our sins. This is how it happened in the Old Testament. When Israel fell into impiety, God turned the other nations against it and humbled Israel. And when Israel made metanoia, when it repented, He saved it. So now, because we are living in an age of apostasy,

God is turning the dispositions of enemies and friends alike against Greece. And they provoke us, and tomorrow they may attack our homeland, and may humiliate us. And our homeland is so small, and it has passed through so many trials. How will it endure a new trial? Pray, pray, pray, especially for the homeland. It is the most historic homeland, the most beautiful homeland, the most martyric homeland. But lately it is inhabited by demonic people, demons, rabid dogs.

You cannot imagine what they show on television. Such indecency, such impiety, one does not see among other nations. One hope is that in the homeland there is the remnant, a portion of devout people. And God will take this remnant into account, this chosen remainder of the people, so that the calamity may be as little as possible. As little as possible. You must pray. May God drive the calamity away.

May He not send any calamity at all. May He grant metanoia, repentance. Or, if we do not repent, and He sends calamity, may it be as small as possible. The Prophet says, Lord, have pity on the homeland, for the homeland is small. And the enemies want to make it smaller. This is the fearful miracle that happened in these days. I contacted Father Dimitrios Kloutsos, the priest of that church, without knowing that the miracle had happened,

and he announced it to me and confirmed it. A miracle that shook Athens there. Let us say the prayer.

Συνεχίζομαι, αγαπητοί αδελφοί, την εξήγηση του υψηλοτάτου και δυσκολοτάτου Αποστολικού αναγνώσματος της μεγάλης εορτής του Ευαγγελισμού. Ο Αγιάζων Χριστός και οι αγιαζόμενοι χριστιανοί όλοι προέρχονται από έναν, από τον Αδάμ Είναι δηλαδή και ο Χριστός τέκνον του Αδάμ άρθρωπος όπως εμείς χωρίς όμως αμαρτία Για αυτή την αιτία, για αυτό το λόγο, ο Χριστός καταδέχεται να ομιλεί από την κατώτερη θέση, τη θέση του ανθρώπου και να μας ονομάζει Αδελφούς Έτσι μας ονομάζει μέσα

στον 21ο Ψαλμό Θα διακηρύξω το όνομά σου Ο Θεές τους αδελφούς μου λέγει ο Χριστός Στους συνανθρώπους μου Μέσα στη θρησκευτική σύναξη θα σε υμνήσω Και πάλι σαν άνθρωπος ομιλώντας ο Χριστός λέγει «Εγώ θα στηρίξω την πεπιθυσή μου στο Θεό». Και πάλι σαν άνθρωπος ομιλώντας ο Χριστός λέγει «Ηδου εγώ, να εγώ και τα παιδεία η πιστη που μου έδωκε ο Θεός». Παρουσιάζεται σε αυτά τα χωρία ο Χριστός κατώτερος από το Θεό Εξαρτημένος από το Θεό, επειδή έγινε άνθρωπος και ομιλεί σαν άνθρωπος Ή αν δεν γινόταν άνθρωπος, δεν θα μας ονόμαζε αδελφούς του, γιατί δεν θα

μας είχε αδελφούς του Δεν θα έλεγε ότι στηρίζεται στο Θεό, διότι είναι ο ίδιος ο Θεός και δεν έχει ανάγκη να στηριχθεί πουθενά Δεν θα έλεγε τους πιστούς μου, τους έδωκε ο Θεός, γιατί είναι ο ίδιος ο Θεός και όλοι οι άνθρωποι οι δικοί Του είναι Τα παιδεία του Χριστού, τα παιδιά του Χριστού, οι πιστοί άνθρωποι μετέχουν σαρκός και αίματος Εκτός από ψυχή έχουν και σάρκα και αίμα, με μια λέξη έχουν σώμα επειδή λοιπόν εμείς έχουμε σώμα, γι' αυτό και ο Χριστός λέγει ο Απόστολος πήρε σάρκα και αίμα, πήρε σώμα από τα καθαρά αίματα της Παρθένου γιατί πήρε σώμα, για να θυσιαστεί,

για να αποθάνει χάρη νημών και με τον θάνατόν του να καταργήσει ποιον, τον το κράτος έχοντα του θανάτου, εκείνων που έχει τη δύναμη του θανάτου, του τέστη των διάβολων, δηλαδή των διάβολων. Ο διάβολος έχει τη δύναμη να φανατώνει τους ανθρώπους και ο Χριστός πέθανε για να καταργήσει με το θάνατό του των διάβολων που έχει τη δύναμη να φανατώνει Είπαμε ο διάβολος δεν είναι γέννημα της φαντασίας, ο διάβολος δεν είναι προσωποποίηση του κακού Ο διάβολος είναι πρόσωπο όπως πρόσωπο είναι ο άνθρωπος, πρόσωπο είναι ο άγγελος, πρόσωπο

είναι ο πατήρ, πρόσωπο είναι ο ιός, πρόσωπο είναι το Άγιο Πνεύμα Έτσι και ο διάβολος ή σατανάς είναι πρόσωπο και οι αγγελοί του, οι δαίμονες, είναι και αυτοί πρόσωπα Πρόσωπο κακοποιώ ο σατανάς, πρόσωπα κακοποιά οι δαίμονές του Αναφέραμε φοβερά φαινόμενα δαιμονισμού, πνευματισμού και μαγείας που αποδεικνύουν με τρόπο απτό, όλο φάνερο ότι υπάρχει ο δαιμονικός κόσμος Είπαμε επίσης ότι αν καλής προσβληθεί από το σατανά πρέπει να σπεύσει στην εκκλησία, να μεταλλοήσει, να μεταλλοήσουν οι άνθρωποι οικογενειακώς, να νηστέψουν, να προσευχηθούν, να εξομολογηθούν, να κοινωνήσουν να προσφύγουν στην

Εκκλησία, στους Ιερείς, να τους διαβάσουν εξορκισμός για να λυθεί η μαγεία και να αποτραπεί κάθε άλλη δαιμονική ενέργεια. Προχωρούμε τώρα. Ο Διάβολος εισήγαγε τον θάνατο στον κόσμο δια της αμαρτίας. Ο Θεός, λέγει η Παλαιά Διαθήκη, δεν δημιούργησε θάνατο και δεν εφραίνεται για το θάνατο των ανθρώπων, ο διάβολος εφραίνεται Ο Θεός Εδημιούργησε

τον άνθρωπο Για να είναι αφάνατος Και αν ο άνθρωπος Δεν παρήκουε το θέλημα του Θεού Δεν θα πέθαινε Θα ήταν αφάνατος Φθόνο διαβόλου εισήλθε Θάνατος εις τον κόσμο Εξαιτίας του φθόνου Του βασκάνου διαβόλου Μπήκε ο θάνατος στον κόσμο Ο διάβολος, ο εχθρός του Θεού και του ανθρώπου φθόνισε την ευτυχία του πρώτου ανθρωπίνου ζεύγου. Φθόνισε την ευτυχία και πλησίασε την προμήτορα, την πρώτη μητέρα μας, την Εύα, και εισηγήθη την αμαρτία,

την ανυπακοή και παρέσυρε την Εύα στην ανυπακοή, στην αμαρτία και διαμέσως της Εύας παρέσυρε και τον Ανδάμ, τον Άνδρα. Έτσι εξέπεσε το ανθρώπινο γένος. Προσέχετε αδελφοί μου, η Γραφή όπως σας είπα και άλλοτε έχει πολλά παράδοξα. Όλος ο κόσμος γνωρίζει απλό θάνατο, τι εννοώ απλό θάλατο, θάνατο το σώματος Η Γραφή γνωρίζει και διδάσκει διπλό θάνατο, σωματικό και πνευματικό Και ασυγκρήτως χειρότερο εννοεί τον πνευματικό θάνατο Έχει άλλη γλώσσα η Γραφή γιατί είναι θεόπρευστη, Δεν έχει τη γλώσσα του κόσμου,

Λέγει άλλα πράγματα η Γραφή δεν λέγει τα πράγματα που λένε Τα εκατομμύρια τα αναρίθμητα βιβλία του κόσμου, Θυμηθείτε τον προειδοποιητικό λόγο του Θεού προς τους πρωτοπλάστους Ήδαν ημέρα φάγετε από αυτού, Θα ανάτω αποθανείστε. Την ημέρα που θα παραβείτε την εντολή μου και θα φάγετε από τον απειγορευμένο καρπό, την ίδια μέρα αυθημερών εξάπαντος θα πεθάνετε. Προείπε ότι οι πρωτόπλαστοι, Ιαν παρέβαιναν την εντολή του Θεού, Την ίδια μέρα της παραβάσεως τα πέθαιναν Πέθανε ο Αδάμ και η Εύα την ίδια μέρα,

Έζησαν χίλια σχεδόν χρόνια και μετά πέθαιναν Μα πώς ο Θεός είπε, Την ίδια μέρα που θα φάτε εξάπαντος θα πεθάνετε Είπε ψέματα ο Θεός, Γεννέστε ο Θεός αληθής, Πάστε άντροπος ψεύστης, Ο Θεός είναι ο μόνος αληθής, Ποτέ δεν λέει ψέματα, Ψέματα λέμε εμείς οι άνθρωποι Μα ο Θεός είπε θα πεθάλω την ίδια μέρα, Αυτοί πέθαναν έπετα από χίλια σχεδόν χρόνια Πέθαναν την ίδια μέρα, Πέθαναν όχι σωματικώς την ίδια μέρα, Αλλά πνευματικώς Τι σημαίνει πνευματικός θάνατος Πρώτα να πούμε τι σημαίνει Σωματικός θάνατος Σωματικός

θάνατος σημαίνει Χωρισμός του σώματος Από την ψυχή Αυτό είναι ο σωματικός θάνατος Όταν η ψυχή είναι μέσα στο σώμα Το σώμα είναι ζωντανό Εάν χωριστεί Η ψυχή από το σώμα Το σώμα νεκρώνεται Ο σωματικός λοιπόν θάνατος είναι χωρισμός σώματος και ψυχής. Ο πνευματικός θάλατος τι είναι? Ο πνευματικός θάλατος, ο ασυγκρήτως χειρότερος, είναι χωρισμός του ανθρώπου από το Θεό που είναι η πηγή της ζωής και της ευτυχίας. Όσο είναι ο άνθρωπος μαζί με το Θεό, Την πηγή

της ζωής, της χαράς, της ευτυχίας, ζει. Ζει αληθινά. Όταν χωριστεί από το Θεό την πηγή της ζωής και της χαράς και της ευτυχίας, περιέρχεται σαν μια κατάσταση θλίψεως, ταλαιπωριών, βασάνων, δυστυχιών και ζωή με τα βασάνων. Τι λέμε. Μπαίνει είναι ζωή, θάνατος είναι. Όποιος είναι χωρισμένος από το Θεό, Είναι πνευματικά νεκρός, Δεν ζει τη ζωή της χαράς του Θεού την αληθινή, την ευτυχισμένη ζωή Οι Πρωτόπλαστοι όντως την ημέρα που αμάρτησαν, Πέθαναν πνευματικώς,

Διότι εξεδιώχθησαν από τον παράδεισο, Και χωρίστηκαν από το Θεό Πέθαναν πρώτας πνευματικός, γιατί χωρίστηκαν από την ζωή του Θεού Ήρθαν σε μια κατάσταση δυστυχίας και έπεταν από χίλια περίπου χρόνια, πέθαναν και σωματικός Ο σωματικός θάνατος είναι συνέπεια του πνευματικού θανάτου Ο

Χριστός, με το δικό του θάνατο, με τη σταυρική του θυσία στο Γολγοθά, κατήργησε το θάλατο και κατήργησε και τον αίτιο του θανάτου, τον Διάδολο Μα θα πείτε δεν υπάρχει τώρα διάβολος, πως τον κατήργησε Υπάρχει και παραυπάρχει Αλλά πως λέει τότε ο Απόστολος ότι ο Χριστός κατήργησε το διάβολο Να με ποια έννοια του λέει Ο διάβολος προχριστού, προτού έρθει στον κόσμο και θυσιαστεί ο Χριστός Είχε μεγάλη ισχύ, μεγάλη δύναμη και μπορούσε να βλάπτει τους ανθρώπους, είτε ήθελαν είτε δεν ήθελαν οι άνθρωποι.

Από τη στιγμή που ο Χριστός ήρθε στον κόσμο και θυσιάστηκε, έχασε τη δύναμή του ο διάβολος. Δεν μπορεί να βλάψει τον άνθρωπο, εάν δεν θέλει ο ίδιος ο άνθρωπος. Να φέρω ένα παράδειγμα. Ο Πέτρος λέγει ότι ο διάβολος είναι σαν λιοντάρι, ορίεται. και ζητάει ποιον να καταπηγεί. Ο διάβολος προχριστού ήταν σαν ένα λιοντάρι ελεύθερο ασίδωτο. Φανταστείτε ένα λιοντάρι να εμφανιστεί εδώ στο Βαλκούβερ, στους δρόμους, ε! Θα κλειστούν όλοι στα σπίτια τους. Φόβος και τρόμος θα πέσει. Έτσι ήταν προχριστού ο διάβολος. Ελεύθερος ασίδωτος και καταβρόχθησε τους ανθρώπους.

Ο Χριστός με την παρουσία του και ιδίως με τη σταυρική του θυσία, με το θαρατό του, Έπιασε αυτό το λιοντάρι, το διάβολο, Και τον έβαλε μέσα στο κλουβί, στον κλουβό, Αφού τον έβαλε μέσα στο κλουβί είναι ακίνδυνος πλέον, Δεν μπορεί να σε βλάψει, Έχασε την εξουσία του επάνω στους ανθρώπους, Αν όμως κανείς είναι ανόητος και πάει και ανοίξει το κλουβί και πει μέσα θα τον κατασπαράξει Καταλάβατε αδελφοί μου τι σημαίνει ότι ο Χριστός κατήργησε τον Σταταλά Δεν σημαίνει ότι τον περιήγαγε σε ανυπαρξία, τον εξόδωσε ώστε να μην υπάρχει Όχι, Του αφήρεσε τη δύναμη, Τον έδεσαι, Τον περιόρισε και δεν μπορεί να

μας βλάψει εάν εμείς δεν θέλουμε Εάν Του δώσουμε δικαίωμα τότε μας βλάπτει Άκωσα δαιμόνια να φωνάζουν στην Αθήνα την ώρα των εξορκισμών, να στενάζουν και να φωνάζουν Αχ ρε, Από τότε που ήρθε αυτός ο δικό σας στον κόσμο, Ο δικό σας, ο Χριστός, Αποφεύγουν να μπουνε Χριστός πολλές φορές, Από τότε που ήρθε αυτός ο δικό σας, Εμείς χάσαμε τη δύναμή μας, Σε εσάς έδωκε τη δύναμη, Αλλά εσείς δεν ξέρετε τη δύναμή σας, Κούτε, Μας ελέγκει με αυτά τα λόγια ο διάβολος, Και μας εμπέζει. «Εγώ έχασα τη δύναμή μου, εσείς έχετε δύναμη αλλά δεν καταλαβαίνετε τη δύναμή σας». Κάποτε εκεί στην Αγία Πρόθεση κοντά που συμβολίζει

τη Βιθλεέμ, τη Φάντη, μερικά πρόσωπα, ήταν οι μέρες του Χριστουγέννων, έψελναν το απολιτίκιο των Χριστουγέννων και οι δαιμονισμένοι φώνασαν, τα δαιμόνια με το στόμα των δαμονισμένων, όταν έλεγαν οι χριστιανοί που έψησαν η γέννησή σου, Χριστέ ο Θεός αλέτηλε το κόσμο, το φως του της γνώσης, η γέννησή σου. Τι λέγανε τα δαιμόνια, εγχωρώ, από τότε ρε που γεννήθηκε ο δικός σας πεθάναμε εμείς. Από τότε που γεννήθηκε ο δικός σας, πεθάνεμε εμείς

Ο Σαταλάς είναι δεμένος και δεν μπορεί πλέον να μας βλάψει Εκτός και το δώσουμε εμείς το δικαίωμα Και πότε το δίνουμε το δικαίωμα Άμα ζούμε σε απιστία, σε άσωτη ζωή, σε αμετανοησία Μακριά από την εκκλησία, μακριά από τα μυστήρια της εκκλησίας Όποιος δεν εκκλησιάζει, δεν προσεύγει, θα διαβάζει γραφή, δεν εξομολογείται τις αμαρτίες του σε πνευματικό πατέρα και δεν κυρωνάει Αυτός είναι υποχείριος των Σαδωάντων, να τον αρπάζει Και σε άλλους βάλει μέσα επίρεια δαιμονική ενέργεια Και σε άλλους μπαίνει ο ίδιος μέσα Άλλοι από τους ανθρώπους που είναι μακριά από την εκκλησία έχουν δαιμονική ενέργεια μέσα τους Όπως οι καλοί άνθρωποι έχουν θεία χάρη Οι άνθρωποι που είναι μακριά από την Εκκλησία και τα Μυστήρια έχουν δαιμονική

ενέργεια και μερικοί δεν έχουν απλώς δαιμονική ενέργεια Έχουν μέσα τους σατανά, έχουν δαιμόνια ένα ή περισσότερα, μερικοί έχουν λεγιώνες ολόκληρες, διαβολάνθρωποι Ο κόσμος ο Πολής, να ξέρετε το λέει ο Απόστολος Ιωάννης, που δεν εξετίμησε την ενανθρώπιση και τη θυσία του Θεού Ο κόσμος ο Πολής βρίσκεται στην εξουσία του πονηρού του σατανά Τρομερός αυτός λόγος, το λέει ο Ιωάννης Ο κόσμος όλο σε το πονηρό κείτε και δεν τον αφήνει ο διάβολος να πλησιάσει το Θεό και την εκκλησία και τα μυστήρια και τη χάρη Δυστυχής κόσμος Να δοξάζετε το Θεό Έχετε ασφαλώς και εσείς, σαν τέλειες σας Τα λατωματά σας, τα μαρτηματά σας Όλοι είμαστε αμαρτωλοί Να δοξάζετε το Θεό Που

είστε πιστοί άνθρωποι που έχετε σχέση με την Εκκλησία και τα μυστήρια Ο πολλής κόσμος είναι δυστυχής Δαιμονοκρατείτε Τα είπε ο Χριστός αυτά Τα είπε ο Παύλος Ο διάβολος είναι κοσμοκράτος, ο κόσμος του δίνει την εξουσία και τον αρπάζει ο διάβολος

Στην εποχή μας έχουν πληθυνθεί τα δαιμονικά φαινόμενα σε τρομερό βαθμό Όπως ήταν την εποχή του Χριστού, πολλοί είναι δαιμονισμένοι, πάρα πολλοί άνθρωποι είναι δαιμονισμένοι Και δεν το καταλαβαίνω, μια Χριστιανή από το Γαλάτσι οδήγησε την αδελφή της σε ένα Ιερομόναχο να την εξτορκίσει γιατί ήταν δαιμονισμένη Και την ώρα που εξτορκιζόταν αυτή η δαιμονισμένη άρχισε και η άλλη αδελφή που την οδήγησε εκεί να ουρλιάζει Ήταν και εκείνη δαιμονισμένη χωρίς να το ξέρει και εκδηλώθηκε το δαιμόνιο

Είπαμε λοιπόν με ποια έννοια κατήργησε ο Χριστός με το θάνατό του, Αυτό που έχει τη δύναμη του θανάτου, Τον Διάβολο Τον δέσμευσε, δεν μπορεί να μας κάνει κακό αν εμείς δεν θέλουμε Αν απομακρυνθούμε από τον Θεό και από την εκκλησία και τα βιστήρια, τότε μπορεί να μας κάνει το κακό Ο Χριστός με το θάνατό του πάτησε το θάνατο Αυτό δεν θα ακούσουμε από το απολυτίκιο του Πάσχα Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτο, θάνατον πατήσας Ο Χριστός με το θάνατό του πάτησε το θάνατο Μα θα πείτε εξακολουθούμε να πεθαίνομαι Εξακολουθούμε να πεθαίνομαι Πώς ο Χριστός πάτησε το θάνατο Ο θάνατος

είπαμε είναι διπλούς Πνευματικός και σωματικός Ποιος είναι ο χειρότερος, Ο πνευματικός, Ο πνευματικός έχει καταργηθεί, Ο πιστός δεν αποχωρίζεται από το Θεό, Δεν πηγαίνει στην κόλαση, Ο πιστός πηγαίνει κοντά στο Θεό, Εκδυμούνταις εκ το σώματος ενδυμούμε προς τον Κύριο λέγει ο Απόστολος, Όταν βγαίνουμε μέσα από το σώμα, Ο άνθρωπος είναι αυτό που είναι μέσα στο σώμα, Το πνεύμα είναι, Δεν είναι τα κόκαλα και τα αίματα αυτή τη στιγμή, Δεν μιλάνε τα κόκκαλα και τα αίματα, μιλάει το πνεύμα που είναι μέσα μια μυστηριώδης ουσία και αρχή Όταν βγαίνομαι από το σώμα, πηγαίνομαι κοντά στον Κύριο Όσο είμαστε μέσα στο σώμα, είμαστε μακριά από τον Κύριο, λέγει Απόστολος Οπωσδήποτε

όμως, είμαστε του Κυρίου και στη μία περίπτωση και στην άλλη Ο πιστός άνθρωπος, Αφότου απέθανε ο Χριστός και ιδρύθηκε η Εκκλησία, Δεν είναι χωρισμένος από το Θεό την πηγή της ζωής, Δεν είναι πνευματικά νεκρός, Είναι ζωντανός, Ζή τη ζωή του Θεού, Ο πιστεύων εις εμέ φάνατον ου μη θεωρήσει στον αιώνα, Ο των λόγων μου ακούων φάνατον ου μη θεωρήσει στον αιώνα, Ο πιστεύων εις εμέ καν αποφάνει ζήσετε, Λόγια βαρισίμαντα που δεν διανοήθηκε ποτέ

κανείς να υπεί για τον εαυτό του. Τα είπε μόνον ο Χριστός, Διότι είχε τη συνείδηση ότι είναι Θεός, Όποιος πιστεύει σε μένα, είπε ο Χριστός, Όποιος αγωνίζεται να εφαρμόζει το λόγο μου, Δεν θα δει θάνατο ποτέ, Όποιος πιστεύει σε μένα, είπε στην αδελφή του Λαζάρο, Και αν πεθάνει, θα ζει, Σωματικώς θα πεθάνει, Πνευματικός, Θα ζει την αιώνια, την ανώτερη, την απερίγραπτη ζωή της χαράς και της ευτυχίας Ο Θεός που έφτιαξε τούτη τη ζωή για να τη φτιάξαμε εμείς Μερικοί είναι ζώα, δεν

σκέπτονται πλέον τίποτα Έθεσαν το μυαλό του σε αδράνεια Ζώα, τίποτα δεν σκέπτονται Να σκεφτούμε εμείς αδερφοί μου Ο Θεός που έφτιαξε τούτη τη ζωή, γιατί η επιστήμη δεν μπορεί να φτιάξει ούτη την αλλαχίστη μονάδα ζωής, ούτε ένα κύτταρο Για τους πιστούς έχει φτιάξει μια ανώτερη ζωή, πάνω από τα άστρα και τους γαλαξίες Είναι άπειρες οι δυνατότητες του Θεού Όποιος πιστεύει σε μένα και αν αποφάνει θα ζει, θα ζει την ανώτερη ζωή Την αληθινή ζωή Όποιος δεν πιστεύει θα ζει ζωή με τα βασάλων Ζωή με τα βασάλων είναι κόλασης, είναι θάνατος Το λέμε και τώρα Ζωή είναι αυτή η θάνατος Όταν έχει βάσαλα η ζωή και δυστυχία

Κατήργησε λοιπόν ο Χριστός τον πνευματικό θάνατο Κάθε χριστιανός, πραγματικός χριστιανός Όχι στο όνομα Επειδή βαφτίστηκε Αμα βαφτίστηκες Και δεν πατάς την εκκλησιά και δεν προσεύχεσαι και δεν έχεις όρεξη για τον Λόγο του Θεού και δεν έχεις αγωνία σωτηρίας και δεν κάνεις αγώνα εναντίον των παθών σου και δεν μετέχεις των μυστηρίων της Εκκλησίας, είσαι ψευτοχριστιανός, δεν έχεις ζωή αιώνια. Έχεις θάλα το αιώνιο. Ο αληθινός όμως χριστιανός, ο αγωνιστής, έχει ζωή αιώνια που τώρα προγεύεται τον Παράδεισο και με τα θάνατον θα τον γευθεί σε ασυγκρήτως μεγαλύτερο βαθμό και μετά τη Δευτέρα σε παρουσία σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό. Ως προς το σωματικό θάλατο και αυτόν τον κατήργησε ο Χριστός.

Μα θα πείτε αφού πεθαίνομαι, πώς κατήργησε το σωματικό. Τον διατήρησε το σωματικό θάνατο προσωρινός ο Χριστός. και γιατί τον διατήρησε προσωρινώς, για λόγους παιδαγωγικούς, ο θάνατος μας ταπεινώνει, μας συντρίβει, οκονόμησε λέγει ο Θεός των θάνατων ή να μην το κακόν αθάνατο γέννηται, οικονόμησε ο Θεός το θάνατο, επέτρεψα το θάνατο για να μην γίνει το κακό αθάνατο, Πάρτε ένα κακό άνθρωπο, αμαρτάνιο, εργιάζει, εγκληματεί, 70 μόνο χρόνια Εάν ζούσε αιωνίος θα εγκληματούσε αιωνίος Θα γινόταν το έγκλημα, το κακό αφάνατο, αιώνιο Οκονόμησε ο Θεός το θάνατο για να τίθεται τέρμα στο κακό του ανθρώπου

Για φανταστείτε να ζούσε μέχρι σήμερα ο Νέρονας Φανταστείτε να ζούσε ο Στάλιν, να ζούσε ο Χίτλερ Αυτά τα θηρία της αβίσου, Τα απέσια, Ήρθε ο θάνατος τέρμα στο κακό και κάθε κακοποιό στοιχείο θα λάβει τέλος της κακουργίας του. Ο θάνατος όλους μας ταπεινώνει γιατί όλοι είμαστε αμαρτωλοί. Θηρεία είμαστε. Ο σχύτερος τ' άλλη ήταν μεγάλα θηρεία, εμείς είμαστε μικρά θηρεία αλλά πάντως θηριάκια είμαστε κι εμείς. Αν δεν πεθαίναμε, θα ποδοπατούσε ο ένας τον άλλον Αφού τώρα οριάζουμε, κατηγορούμε, σηκοφαντούμε,

μισούμε, αδικούμε, κτυπούμε, σκοτώνουμε Λοιπόν, φανταστείτε να ξέραμε ότι θα ζήσουμε και ιωνίως Οι πολιτικοί παίρνουν εξουσία για τέσσερα χρόνια και ρημάζουν τα ταμεία των κρατών Φανταστείτε να κυβερνούσαν χιλιάδες χρόνια Να έλεγε ο Α, ο Β, ο Πολιτικός Να μην έλεγε πάμε για μια τετραετία Να έλεγε πάμε για μια χιλιετία Και να τελείουν χιλιετία και πάμε για δεύτερη χιλιετία Τέρμα δια του θανάτου Αλλά για τους πιστούς Έρχεται η ένδοξη Ανάσταση Όλοι θα αναστηθούν Άπιστοι και πιστοί Ασεβείς και δίκαιοι Αλλά δεν θα έχουν όλοι Ένδοξη Ανάσταση Ένδοξη Ανάσταση θα έχουν μόνο οι πιστοί, αυτοί

θα αναστηθούν με σώμα που θα λάβει από δόξα και ομορφιά Το σώμα της Αναστάσεως θα έχει απερίγραπτες ιδιότητες και ικανότητες Δεν μπορεί να φανταστεί καλή στην ομορφιά που θα έχει και τις δυνατότητες και τις ιδιότητες που θα έχει το αναστημένο σώμα του πιστού ανθρώπου Οι άπιστοι θα είναι απέσυχοι, αλλά οι πιστοί θα λάμπουν σαν τον ήλιο. Θα έχουν σώμα όμοιο με το σώμα του Αναστημένου Κυρίου του Χριστού. Έτσι λέει ο Παύλος. Αυτό το σώμα της ταπεινώσεως θα μεταβληθεί ώστε να γίνει όπως το ένδοξο σώμα του Αναστάντους Κυρίου. Δεν μπορεί να φανταστεί κανείς τι δόξα περιμένει, τα παιδιά του Θεού

Είδαμε λέγει ο Ιωάννης ότι τέκλα Θεού εσμέν αλλού που εφανερώθηται η εσώμεθα Ξέρουμε εμείς οι πιστοί ότι είμαστε παιδιά του Θεού Αλλά τι θα είμαστε στο μέλλον δεν το ξέρουμε ακόμη Θα είναι αφάνταστη η δόξα του μέλλοντος Όταν φανερωθεί ο Χριστός, η ζωή ημών και η δόξα, τότε και εμείς θα φανερωθούμε εν δόξη, τότε θα φανεί όλο το μεγαλείο των πιστών ανθρώπων Και θάνατος πλέον δεν θα υπάρχει, σωματικός θάνατος, δεν θα υπάρχει πλέον Έσχατος εχθρός λέγει ο Παύλος, καταργείται ο θάνατος Ο Χριστός καταργεί τους εχθρούς το έναν κατόπιν το άλλο Τελευταίος εχθρός θα καταργηθεί ο θάνατος Τη Δευτέρα Παρουσία θα αναστηθούν οι άνθρωποι και κανείς

πλέον δεν θα πεθαίνει Τη Δευτέρα Παρουσία, να εκφραστούμε έτσι, θα πεθάνει και ο θάνατος, δεν θα υπάρχει πλέον θάνατος

Οι πιστοί θα αναστηθούν, θα καταργηθεί ο θάνατος και τότε λέγει ο Απόστολος γεννήσετε ο λόγος, ο Γεγραμμένος Κατεπόθη ο θάνατος εις νίκος, πούσο φάναται το κέντρο, πούσο άδει το νίκος Σε Δευτέρα Παρουσία θα πραγματοποιηθεί ο λόγος του προφήτου Καταβροχθίστηκε ο θάλατος τελείως και εξαφανίστηκε ο θάλατος Δεν θα πεθάνει πλέον στο μέλλον κανείς άνθρωπος Πού είναι θάλατε το κεντρή σου με το οποίο δηλητηρίαζες και θανάτωνες τους ανθρώπους Πού είναι θάλατε η νίκη σου Ο Θεός, ο Χριστός, ο Σαρκωμένος Θεός, δίδει την νίκη στους εκλεκτούς Του, στους πιστούς ανθρώπους, στα τέκλα Του.

Στη συνέχεια το Αποστολικό Ανάγνωσμα παρουσιάζει το σκοπό της ενανθρωπήσεως του Θεού, της ενσαρκώσεως του Θεού, με άλλη διατύπωση. Τι λέγει, Ου γαρ δίπου αγγέλων επιλαμβάνεται, Αλλά σφέρματος αβράμε επιλαμβάνεται, Όθεν όφιλε κατά πάντα της αδελφής ομοιωθήνε, Ινα ελεήμον γέννητε και πιστός αρχιερεύστα προς τον Θεόν, Ιστο ηλάσχεστε τας αμαρτίας του λοού, Ενώ γαρ πέπον θεν αυτός πειραστής, Δίνεται της πειραζομένης βοηθής. Τι θα πει ουκέ επιλαμβάνεται αγγέλων αλλά σπέρματος Αβραάμ

Σύμφωνα με τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης Ο Θεός δεν πιάνει αγγέλους για να τους κάνει σωτήρες της ανθρωπότητας Αλλά τι πιάνει, σπέρμα Αβραάμ, ένα απόγονο το Αβραάμ Άρα όχι αγγέλους αλλά άνθρωπο Αφού λέει σπέρμα Αβράμ, ίσως άνθρωπο Παναλαμβάνω, σύμφωνα με τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης Ο Θεός δεν επιλαμβάνεται αγγέλων, δεν πιάνει αγγέλους για να τους κάνει σωτήρες της ανθρωπότητας Αλλά τι πιάνει, σπέρμα Αβράμ, ένα απόγονο, το Αβράμ, ένα άνθρωπο με άλλα λόγια Δεν είπε ο Θεός στο Λαβράμ, Δια του σπέρματός σου, Δια μέσου ενός απογόνου σου, Θα ευλογηθούν όλα τα έθνη, Θα σκορπιστούν οι ευλογίες σε όλο τον κόσμο Η Γραφή λοιπόν προέβλεπε

ότι άνθρωπος θα γεννόταν σωτήρας του κόσμου Γι' αυτό ο Θεός όφηλε, Αυτός που δεν οφείλει τίποτε σε κανέναν, Όφηλε λέει εδώ για να εκπληρώσει την προφητεία Του Να γίνει όμοιος κατά πάντα με τους ανθρώπους που στον 21ο Ψαλμό ονομάζει αδελφούς Του Όφηλε να γίνει σπέρμα βράμα, όφηλε να γίνει άνθρωπος σαν εμάς Και γιατί να γίνει άνθρωπος, για να μπορεί να γίνει ελεήμων και πιστός αρχιερεύστα προς τον Θεό Έπρεπε να γίνει άνθρωπος ο Θεός, σπέρμα Αβράμ, απόγονος του Αβράμ, για να μπορεί να γίνει αρχιερεύση Μόνο άνθρωπος μπορεί να γίνει αρχιερεύση,

και τι αρχιερεύση, ελεήμων και πιστός Ελεήμον τι θα πει, σπλαχνικός που να μας λυπάτε και πιστός τι θα πει, είναι δύσκολη έννοια εδώ, πιστός θα πει φιλάνθρωπος, πιστός θα πει φιλάνθρωπος Έγινε άνθρωπος για να μπορεί να γίνει σπλαχνικός και φιλάνθρωπος αρχιερέας,

δεν έστειλε λοιπόν Αγγέλος να μας σώσει Ήλθε ο ίδιος να μας σώσει, γενόμενος, σπλαχνικός και φιλάνθρωπος αρχιερέας Λέει ο Ισαΐας κάπου, ο μεγάλος Ισαΐας που ο μεγάλος συγγραφεύς προ Χριστού Τι λέει ο Ισαΐας, ου πρέσβης, ουκ άνθρωπος, ουκ άγγελος Αλλά αυτός ο Κύριος έσωσεν ημάς, δια το αγαπάν ημάς και φίδεστε ημών Όχι απεσταλμένος, όχι άνθρωπος, όχι άγγελος, όχι αρχάγγελος, αλλά ο ίδιος ο Κύριος μας έσωσε, διότι μας αγαπάει και μας λυπάτε Τι ωραίος και τι συγκινητικός λόγος είναι Να διαβάζετε γραφή μέρα νύχτα, υπάρχουν εξηγήσεις, αν θέλετε να σωθείτε Αν αντέχετε κόλαση μην διαβάζετε Ή αν δεν αντέχετε και θέλετε να σωθείτε, μέρα νύχτα

θα διαβάζετε Γραφή Κλείστε ή περιορίστε την τηλεόραση του χαζουκούτη αυτό και διαβάστε Γραφή Τηλεόραση Θεού Δεν μας έσωσε απεσταλμένος, δεν μας έσωσε άνθρωπος, δεν μας έσωσε άγγελος, δεν μας έσωσε αρχάγγελος «Μας έσωσε ο ίδιος ο Κύριος, διότι μας αγαπάει και μας λυπάτε». Ο Θεός έγινε άνθρωπος και έγινε αρχιερεύς. Γιατί λέγεται αρχιερεύς ο Χριστός? Διότι προσέφερε μια λέξη, θα την πείτε εσείς τώρα. Προσέφερε, πέστε μια λέξη παρακάτω.

Πέστε το. Δυνατά. Θυσία. Διότι προσέφερε θυσία, ο ιερεύς, ο αρχιερεύς προσφέρει θυσία Ο ιερέας σας εδώ, ο πατήρ Δωρόθεος σε κάθε λειτουργία τι κάνει Προσφέρει θυσία, τούτο εστί το σώμα, τούτο εστί το αίμα Όταν λέει το αίμα χωριστά από το σώμα, τι σημαίνει αυτό Πώς χωρίζεται το αίμα από το σώμα με τι Σφαγεί με τη θυσία, προσφέρει την ανέμακτη θυσία. Τούτο είναι το σώμα, τούτο είναι το αίμα. Λοιπόν, ο Χριστός ήλθε στον κόσμο ως αρχιερεύς και προσέφερε την υψή στη θυσία.

Που προσέφερε ο Χριστός στη θυσία? Στο φρικτό Γολγοθά, πάνω στο σταυρό και τη Μεγάλη Πέμπτη προκαταβολικώς ετέλεσε τη θυσία του μυστηριωδώς κατά το μυστικό ύπνο και κατά πάσα Θεία Λειτουργία τελεί τη θυσία ο Αρχιερεύς Χριστός διαμέσου των ιερέων μας, τελεί την ανέμακτη θυσία μυστηριωδώς για να κοινωνούν οι πιστοί, το σώμα και το αίμα Του. Τον ίδιο τον Κύριο, Αρχιερεύς ο Χριστός, Έλαβες σώμα για να, Ο Θεός και έγινε, Αρχιερεύς για να θυσιαστεί Αυτός είναι ο θήτης,

Αλλά και το θύμα, Αυτός θυσίασε, Έκαμε τη θυσία και τι θυσίασε, Τον ίδιο τον εαυτό του Αυτή είναι η μεγαλύτερη θυσία. Θυσίασε τον ίδιο τον εαυτό του. Δεν γινόταν αλλιώς. Έπρεπε ο Θεός να πληρώσει για τα δικά μας αμαρτήματα με το δικό του πόνο, με το δικό του θάνατο.

Πλήρωσε Εκείνος για μας. Τραυματίστηκε Εκείνος για να θεραπευθούμε εμείς. Υπέστη την εγχείρηση εκείνος για να λάβουμε τη θεραπεία εμείς. Αυτά είναι μεγάλα μυστήρια. Πιάνουν έναν και τολπάζουν στη φυλακή. Βρίσκεται κάποιος φιλάνθρωπος και πάει και πληρώνει. Πάρτε, πόσα θέλετε, 20.000 δολάρια και βγάλτε το πτωχαλάκι έξω. Αν δεν πληρώσει κάποιος, δεν βγαίνει ο φυλακισμένος από τη φυλακή. Είμασταν όλοι για τη μεγάλη φυλακή του Άβο και έρχεται ο Φιλάτροπος Χριστός και πληρώνει, όχι δολάρια, όχι ασύμια και γρυσάφια Πληρώνει

με το πανάσπηλο αίμα Του, το αίμα Θεού που έχει άπειρη αξία Πληρώνει και μας βγάζει από τη φυλακή, αυτά λένε οι Γραφές Δεν υπάρχει αμάρτημα που δεν πληρώνεται Πλήρωσε ο Θεός για λογαριασμό μας Όποιος δεν συγκινείται από τέτοια θυσία είναι ζώων Ο κόσμος δεν συγκινείται, αδερφή μου Λίγοι πιστοί πλέον συγκινούνται Είναι έσχατες ημέρες, σκληρή εποχή, δαιμονική εποχή Ένα νερό αν το δώσεις του άλλου Ένα μηδύαμα αν το σπάσεις Συγκινείται ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος και σταυρώθηκε και υπέστη το φρικτότερο πόνο για μας και μας ελευθέρωσε από τις αμαρτίες μας και από τις βρωμιές μας και τα εγκλήματά μας και από την αιώνια καταδίκη.

Αυτό δεν συγκινεί τον κόσμο, τον άκοσμο κόσμο.

Εδώ θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση. Οι Προτεστάντες δεν παραδέχονται ιερατίου Πού τους βρήκατε, Τους παπάδες μας λένε, Πού το βρήκατε να έχετε Ιερείς, Πού το βρήκαμε, Στη Γραφή το βρήκαμε και αυτό, Και στην Παράδοση και στη Γραφή Ο Χριστός εδώ ονομάζεται Αρχιερεύς, Ελληνική δεν είναι η λέξη, Απλή συνθετή είναι, Σύνθετη, Τι θα πει αρχιερεύς, Αρχηγός των, Αφού ο Χριστός λέγεται αρχιερεύς, Άρα υπάρχουν Ιερείς Λέγεται αρχιερεύς, διότι είναι αρχηγός των ιερέων Υπάρχουν οι γερείς μας, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν την ιεροσύνη του Και τελούν την ανέμακτη θυσία πάνω στην Αγία Τράπεζα Στο θυσιαστήριο, έχουμε θυσιαστήριον

εξού φαγήν εξουσίανων και έχους είναι τις κοινοί λατρεύοντες Λέει ο Παύλος Εβραίος 13.10 αυτό το χωρίο να το θυμάστε Εμείς επιστοί έχουμε θυσιαστήριο από το οποίο δεν έχουν δικαίωμα να φάγουν οι Εβραίοι αν δεν πιστέψουν και αυτοί και δεν γίνουν χριστιανοί όπως εμείς Έχουμε θυσιαστήριο, πάνω στο θυσιαστήριο τι γίνεται μια λέξη, θυσία Και ποιος κάνει τη θυσία μόνον, ο ιερεύς Λέγεται Αρχιερεύς ο Χριστός διότι είναι αρχηγός των ιερέων Αλλού λέγεται Μέγας Αρχιερεύς, γιατί λέγεται Μέγας, διότι υπάρχουν και οι μικροί μπράβο αρχιερείς, οι Δεσκοτάδες που λέμε, οι Επίσκοποι Λοιπόν, όλα στηρίζονται στην Ορθοδοξία μας, όλα τα σωστά διδάσκει η Ορθοδοξία, δεν υπάρχει κανένα ψέμα στην Ορθοδοξία Ένα ψέμα αν υπήρχε στη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας

μας, η Εκκλησία μας δεν θα ήταν Εκκλησία, δεν θα ήταν Ορθοδοξία, θα ήταν τι, αίρεση, δεν είναι αίρεση Είναι η αλήθεια ολόκληρη, η μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία Ενώ γαρ πέπον θεν αυτός πειραστής, δίνεται της πειραζομένης βοηθήσει Τι σημαίνουν αυτά τα λόγια, τελευταίος λόγος στο ανάγνωσμα το Αποστολικό Με αυτό που έπαθε ο Χριστός όταν δοκιμάστηκε δύναται να βοηθεί τους δοκιμαζομένους, εμάς τους δοκιμαζομένους ανθρώπους Ο Χριστός δύναται να βοηθεί εμάς τους πειραζομένους, τους δοκιμαζομένους ανθρώπους με αυτό που έπαθε, με τι δηλαδή Μια λέξη με τον θανατότο, Με τον θανατότο ο Χριστός

δύναται να βοηθεί εμάς Παντοδύναμος Θεός δεν είναι ο Χριστός, Θα πω ένα παράξενο πράγμα, Ας είναι παντοδύναμος Θεός Εάν δεν πέθαινε και δεν πλήρωνε με το αίμα του για τις αμαρτίες μας, Δεν θα μπορούσε να μας σώσει Θα εμποδιζόταν από τη δικαιοσύνη του και από την Αγιοσύνη του Δεν μπορεί ένας δικαστής να απαλλάσει ένα κακούργο Πρέπει κάποιος να πληρώσει για το κακούργημα Και έτσι να απαλλαγεί ο κακούργος Πλήρωσε ο Χριστός Και έτσι μας απίλαξε Έγινα αρχιερεύς Εις το ηλάσκεστε τα σαμαρτίας Για να εξηλεώσει με το αίματο της αμαρτίας μας για να εξαλείψει τις αμαρτίες μας.

Με το φάνατο που υπέστη, δύναται να μας βοηθεί. Από τη σταυρική θυσία του Χριστού, απορρέει η Θεία χάρης. Προ Χριστού δεν υπήρχε χάρης άφησης. Έκανες αμάρτημα έγκλημα, νόμος του Θεού θα σε λιθοβολούσε, θα σε έκαιγε ζωντανών, θα σε εκτελούσε. Ο Χριστός έφερε τη χάρη, θυσιάστηκε εκείνος για μας και απαλλασόμεθα εμείς Με το θανατότο μας βοηθεί αποτελεσματικά να σωθούμε Μας εξασφάλισε αιώνια σωτηρία, απερίγραπτη δόξα Όλα όμως αυτά είπαμε ισχύων για τους πιστούς ανθρώπους Για

τους πιστούς ανθρώπους Ο Θεός για όλους έγινε άνθρωπος και θυσιάστηκε, αλλά σώζονται εκείνοι οι οποίοι πιστεύουν στο γεγονός τούτο της Θείας συνανθρωπής ως και θυσίας, εκτιμούν αυτό το γεγονός, αγαπούν τον θυσιαστέντα Κύριο, προσέρχονται στην Εκκλησία του που είναι το εργαστήριο οικειβωτός της Σωτηρίας και μετέχουν των μυστηρίων της Εκκλησίας και αγωνίζονται εναντίον των παθών τους και κάνουν στον κόσμο το καλό. Αδελφοί, ο Θεός έκανε το μεγάλο και το δύσκολο για ένα ψεματάκι να προσεύχονταν αιώνες και χιλιετίες όλοι οι ασκητές της γης να έκαναν αυστηρή νηστία ξηροφαγία, να τρεπούσαν τα γονατά τους από τις γονικλησίες για ένα ψεματάκι να γίνονταν όλα αυτά τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να εξαλείψουν

το ψεματάκι Το αίμα Ιησού Χριστού όμως καθαρίζει ημάς από πάσης αμαρτίας Γιατί, διότι είναι το αίμα όχι απλώς ανθρώπου αλλά θεανθρώπου Επειδή είναι το αίμα Θεού έχει άπειρη αξία Ένα σταγόνα από το αίμα του Χριστού είναι αρκετό να εξαλείψει τις αμαρτίες όλου του κόσμου επειδή είναι το αίμα Θεού Και αν υποθέσωμε ότι υπήρχαν στα άλλα άστρα άνθρωποι και αμάρτησαν και αυτοί όπως εμείς, μια σταγόνα από το αίμα του Χριστού θα αρκούσε να εξαλείψει και τα αμαρτήματα των κατοίκων όλων των άλλων πλανητών και αστέρων Αν υπήρχαν,

το αίμα του Ιησού Χριστού είναι πάνω στην Αγία Τράπεζα, αχνίζει διά τις αμαρτίες μας Εμείς, όλοι οι Έλληνες ή σχεδόν όλοι έχουν τον πόθο της Θείας Κοινωνίας και τις μεγάλες εορτές κατά εκατοντάδες και χιλιάδες συνοστίζονται στους ναούς για να κοινωνήσουμε. Δεν μπορούμε να κοινωνήσουμε εάν δεν έχουμε μετάνοια και συντριβή και εξομολόγηση των αμαρτιών μας κατά διαστήματα σε πνευματικό πατέρα. Ο Χριστός δεν αποδοκιμάζει κανένα αμαρτωλό, αρκεί ο αμαρτωλό να μετανοεί και με την εξομολόγηση να καθαρίζει την ψυχή Του Όταν δέχεσαι ένα υψηλό επισκέπτη στο σπίτι σου, καθαρίζεις το σπίτι σου, κάνεις το σαλόνι σου να λάμπει Το ίδιο πρέπει να κάνουμε στην ψυχή μας, με

μετάνοια και εξομολόγηση σε πνευματικό πατέρα να καθαρίζουμε το σαλόνι της ψυχής Και έτσι να απέλνουμε το σώμα και το αίμα του Κυρίου, τον ίδιο τον Κύριο Σώμα, αίμα, ψυχή και Θεό της, ολόκληρος ο Χριστός κοινωνείται Και τότε η ψυχή μας, η καρδιά μας, γίνεται παράδεισος Γιατί ο παράδεισος τι είναι αδερφοί μου, ο ίδιος ο Θεός είναι Αξιώνεσαι να κοινωνείς στο Θεό Κάνεις την ψυχή σου, Μοναστήρι της Θεότητας, Κάνεις την καρδιά σου, Παράδεισο Θεού Αυτής της χαράς εύχομαι να μας αξιώνει ο Θεός όσο το δυνατόν συχνότερα Εάν προσέχουμε τη πνευματική μας ζωή μπορούμε να κοινωνούμε όσο το δυνατόν συχνότερα και μέσα μας να

ανθίζει και να ευωδιάζει ο Παράδεισος του Θεού. Αμήν. Έχετε καμία ερώτηση?

Δεν ξεχνάτε τις υποσχέσεις, ε! Ένα κάτι φοβερό συνεύει εκεί στην πατρίδα, στον Άγιο Ευθύμιο, Κυψέλις, στην Αθήνα. Προημερών, η εικόνα του Κυρίου που προσεύχεται στη Γευσιμανή, η εικόνα που παρουσιάζει τον Κύριο στην υπερτάτεια αγωνία, κατά την οποία έρευσε από το μέτωπο του Χριστού, από το πρόσωπο, από το σώμα του Χριστού ιδρώτας, ο σύθρομβι αίματος, σαν σταλαγματιές αίμα. Συμβαίνει αυτό αδελφοί, εάν κανείς έχει πολύ μεγάλη αγωνία, μπορεί να ρεύσει ιδρώτας κόκκινος αίμα από το σώμα του ανθρώπου, ή

μπορείς σε μια μέρα να ασπίσουν τα μαλλιά του, από υπερτάτη αγωνία. Στον Χριστό συνέβη αυτό έρευσε ο ιδρός από την αγωνία του για μας, γιατί σταυρονόταν για όλο τον κόσμο και ήξερε ότι ο πολλής κόσμος δεν θα εκτιμήσει τη θυσία του και θα χαθεί. Έρευσε ο Ιδρός σταλαγματιές πυκτές από αίμα Αυτό συνέβη τώρα στην εικόνα του Κυρίου που προσεύχεται σαν άνθρωπος για τη Σιμανή Στο ναό του Αγίου Ευθυμείου Κυψέλης Γέμισε το πρόσωπο του Χριστού από κόκκινες σταλαγματιές αίμα, κοιλίδες αίμα τους Και είναι δυο καλοί ιερείς Πατήρ Δημήτριος Κλούτσος και ο πατήρ Νικόλαος Φωτόπουλος, θεολόγοι Πολύ καλή κληρική αυτοί και οι δύο Και θέλσαν να αποκρύψουν το θαύμα

για να μην γίνει θόρυγος Αλλά το σφράθηκαν οι δημοσιογράφοι Και το δημοσίευσαν Και έσπευσε πολλοίς κόσμους και είδε το θαύμα Και πολλοί νέοι Και εξομολογούσαν οι πατέρες μέχρι μια μεση ώρα τη νύχτα Τι σημαίνει αυτό το σημείο και μερικά άλλα παρόμοια σημεία τι σημαίνουν. Επειδή υπάρχει μεγάλη ασέβεια στην πατρίδα, που έπρεπε να υπάρχει η μεγαλύτερη ευσέβεια, πολλοί στην πατρίδα τους τελευταίους καιρούς έχουν περιέλσει σε δαιμονική κατάσταση, έχουν λύσει σαμανία εναντίον της θρησκείας, εναντίον του Χριστού, εναντίον της Εκκλησίας, Εναντίον του Ιερατίου, εναντίον των Μυστηρίων, εναντίον της Χριστιανικής ηθικής, θέλω να τα γκρεμίσουν όλα ως ταμπού, σατανικοί

άνθρωποι Από κινηματογράφους προβάλλουν έργα που βρίζουν, βλάσιμα έργα που βρίζουν, όχι μόνο ανήθηκα έργα, σχρά πέρα για πέρα αλλά και έργα βλάσφημα που από θέατρα έργα βλάσφημα παρουσιάζουν, ραδιόφωνα τηλεοράσεις, παρουσιάζουν έσχοι και βλασφημίες φοβερές, αποστασία μεγάλη στην πατρία, 400.000 εκτρώσεις το χρόνο, 400.000 παιδιά, μισό εκατομμύριο περίπου παιδιά σκοτώνονται Για όλα αυτά τα αμαρτήματα και τα εγκλήματα και τις ασέβειες και την αποστασία γενικώς φαίνεται ότι ο Θεός μας προειδοποιεί ότι θα συμβεί τρομερή πολεμική δοκιμασία Στο

έθνος, στον κόσμο ολόκληρο δεν ξέρω. Πάντως μας αναμένει δοκιμασία αίματος εκεί στη Νέα Μάκρη της Αττικής Είναι ένας Άγιος που ήταν θαμμένος 500 χρόνια, μάρτυρας μεγάλος, ο Όσιος Εφραίμ, πολύ θαυματουργός σαν τον Άγιο Ραφαήλ της Μητηλίνιες Και παρουσιάστηκε στην Ηγουμένη που είναι ένα Άγιο πρόσωπο, σε αυτή παρουσιάστηκε, υπέδειξε τον τόπο και τον ξέθαψε και έγινε γνωστός ο Άγιος και τι είπε στην ηγουμένη, θα κάνω πολλά θαύματα, θα βοηθήσω πολλούς ανθρώπους, προτού έλθουν τα δεινά οι συμφορές οι μεγάλες. Λοιπόν να προσεύχεστε για την πατρίδα, δεν είμαστε σε καθόλου

καλή κατάσταση, να προσεύχεστε για την πατρίδα. Οι εχθροί έχουν σχηματίσει άξονα εναντίον της πατρίδος, Τούρκοι, Βούλγαροι, Σκοπιανοί, Αλβανοί, Ιταλοί Εχθροί και φίλοι έχουν συμμαχήσει εναντίον μας για τις αμαρτίες μας Έτσι συλλέβαινε στην Παλαιά Διαθήκη Όταν ο Ισραήλας σε βούσε, ο Θεός έστρεφε τα άλλα έθνη εναντίον και το ταπείνωνα τον Ισραήλ και όταν μετανοούσε τον έσωσε. Λοιπόν, και εμείς τώρα επειδή ζούμε σε εποχή αποστασίας, ο Θεός στρέφει τις διαθέσεις εχθρών και φίλων εναντίον της Ελλάδας και προκαλούν και μπορεί αύριο να επιτεθούν εναντίον της πατρίδος μας και να μας ταπεινώσει. Και είναι τόσο μικρή η πατρίδα μας και έχει περάσει τόσες δοκιμασίες και πως

θα ενθέξει σε νέα δοκιμασία. Να προσεύχεστε, να προσεύχεστε, να προσεύχεστε, όνιπετός για την πατρίδα. Είναι η ιστορικότερη πατρίδα, η ωραιότερη πατρίδα, η μαρτυρικότερη πατρίδα, άρα τώρα τελευταία κατοικείται από δαιμον ανθρώπους, δαίμονες, λυσασμένα σκυλιά. Δεν μπορεί να φανταστείτε τι παρουσιάζουν από τις τηλεοράσεις. Τόσο απρέπεια, τόση ασέβαια δεν βλέπει κανείς άλλα έθνη Μια ελπίδα είναι ότι στην πατρίδα υπάρχει το λήμα ένα ποσοστό ανθρώπων ευσεδών και ο Θεός θα λάβει υπόψη αυτό το λήμα, αυτό το εκλεκτό υπόλοιπο του λαού για

να είναι η συμφορά όσο το δυνατόν λιγότερη Όσο το δυνατόν λιγότερο Εσείς να προσεύχεστε Ο Θεός να απομακρύνει τη συμφορά Να μην δώσει καθόλου συμφορά Να δώσει μετάνοια Ή αν δεν μετανοούμε Και δώσει συμφορά να είναι Όσο το δυνατόν μικρότερη Φίστη την Κύριε του Ιακώβου Ότι ο λιγοστόσες τη λέει ο Προφήτης Κύριε λέει λυπήσω την πατρίδα Διότι είναι μικρή η πατρίδα Και οι εχθροί θέλουν να την κάνουν μικρότερη Αυτό είναι το τρομερό θαύμα που συνέβη αυτές τις ημέρες. Επικοινώνησα με τον πατέρα Δημήτριο Κλούτσο, τον ιερέα αυτού του ναού, χωρίς να ξέρω ότι είχε συμβεί το θαύμα και μου το ανοίγειλε και το εβεβαίωσε. Ένα θαύμα που συνεκλώνησε εκεί την Αθήνα.

Να κάνουμε την προσευχή.