Ὁ Ἀπόστολος τοῦ Εὐαγγελισμοῦ (Α′, παραλλαγή)

Ἡ ἀγγλικὴ μεταγραφὴ εἶναι αὐτόματη μετάφραση τῆς πρωτότυπης ἑλληνικῆς διάλεξης. Ἐνδέχεται νὰ περιέχει σφάλματα· ἡ πρωτότυπη ἑλληνικὴ ἠχητικὴ ἐγγραφὴ εἶναι ἡ ἔγκυρη πηγή. Ὁρισμένα ἀποσπάσματα παραλείπονται βάσει ἐκδοτικῆς πολιτικῆς.

Let us say a short prayer, then. Most Holy Lady Theotokos, Holy Angels and Archangels, honorable Forerunner, the Twelve Apostles, Paul who ascended to heaven, Fathers and Teachers of the Church, venerable ones and martyrs, you who fought the good fight and were crowned, intercede with the merciful God, that He may grant forgiveness of offenses to our souls. Amen.

Be seated.

Today, brothers, is a very great and joyful feast. Today is the feast of the Annunciation: proclaim great joy, O earth. Today is the beginning of our salvation. What does beginning mean? The starting point. Today the salvation of the human race begins: from the hour of the Annunciation, from the hour when our Most Holy Theotokos

bowed her head before the Archangel and said, Let the will of the Lord be done. God, the bodiless One, began to take a body from the blood of the Virgin. From that moment, God became incarnate; He became man. Today our Church celebrates this supreme event of the divine Incarnation, and at the same time, in parallel,

the nation celebrates its Resurrection. This too is a great event, a great miracle: that after four centuries of indescribable slavery, the small nation rose up and cast down the Beast of the Apocalypse, Ottoman rule, and gained its freedom, just as the great prophet of Orthodoxy, Saint Kosmas Aitolos, had prophesied, and just as the greatest of the

generals of the Greek Revolution, Theodoros Kolokotronis, the Elder of the Morea, had affirmed: God and the Most Holy Theotokos gave their signature for the freedom of Greece, and they do not take it back. Today, on the occasion of the great feast of the Annunciation, a difficult epistle reading was read:

very lofty, very theological, and very difficult, full of great and moving meanings. I will read the passage once more, so that you can see how difficult it is, and I will try to explain it to your piety. It is from the second chapter of the Epistle to the Hebrews, an epistle with very lofty theological meanings: For both He who sanctifies and those

who are being sanctified are all of one; for this reason He is not ashamed to call them brothers, saying, I will proclaim Your name to My brothers; in the midst of the Church I will hymn You. And again, I will put my trust in Him. And again, Behold, I and the children whom God has given Me. Since, then, the children have shared in flesh and blood, He Himself likewise partook of the same, that through death He might

destroy him who had the power of death, that is, the devil, and free those who through fear of death were subject to slavery all their life. For it is surely not the angels that He takes hold of, but the seed of Abraham that He takes hold of. And so He had to be made like His brothers in every way, that He might become a merciful and faithful high priest in the things that pertain to God, to make atonement for the sins of the people.

For because He Himself suffered, being tempted, He is able to help those who are tempted. Did you understand many things? Ah, some superficial people, when you tell them, Read Scripture, say, We know all that, we know it. Shem, Ham, and Japheth. We know it. In my village they would say, You know nothing. A person may spend his whole life, seventy years, on one page of Holy Scripture and still not have solved all its problems,

and still not have fully understood all its meanings. There are passages of Holy Scripture over which the greatest theologians and scholars have racked their brains, and still they could not give a solution. For example, there is a passage in the Epistle to the Galatians that has more than four hundred interpretations, and it is not certain that among those four hundred there is even the correct interpretation. Holy Scripture is an abyss of

meanings and an abyss of questions. Very briefly, we will explain this difficult passage. He who sanctifies and those who are being sanctified are all of one. He who sanctifies and those who are being sanctified all come from one. Who is He who sanctifies? That is easy for you to say. Christ is He who sanctifies. In the Old Testament, He who sanctifies is God.

In the New Testament, He who sanctifies is Christ. So draw the conclusion. What is Christ? He is the God of the Old Testament, who took flesh and bones. I repeat it. According to the Old Testament, He who sanctifies is God; no one else can sanctify man. According to the New Testament, He who sanctifies, the One who cleanses us from sins and makes us saints, is Christ. Therefore Christ is Himself the God of the Old Testament.

Where are the Jehovah's Witnesses who say that Christ is not God? Is any one of them here, so that we can have a dialogue? They do not come; we invited them. He who sanctifies is Christ, our incarnate God. And who are those who are being sanctified? The Christians. He who sanctifies is Christ; those who are being sanctified are the Christians. What does the Apostle say here? Both Christ, who sanctifies, and the Christians, who are being sanctified, all come from one.

From one; they are all brothers. Who is this one? This is a little difficult. Pay attention. Well, the Angels also come from God, but they do not call us brothers. Both Christ, who sanctifies, and the Christians, who are being sanctified, all come from one. That is why they are brothers among themselves. And Christ calls us brothers. Who is this one?

It is Adam, not God. Because the angels also come from God, but they do not call us brothers. The angels are of another nature. The angels do not call us brothers. Nor do we call the angels brothers. Those who are called brothers are all of one kind among themselves. Human beings. For Christ to call us brothers, He too is man. Therefore, from whom does He come as man? Mr.

Kyriakos said it: from Adam. So Christ, who sanctifies us, and the Christians, who are being sanctified, all come from one, Adam. Christ also comes from Adam as man. And since Christ too comes from Adam as man, what does He count us as? Brothers. He counts us as His brothers. The Apostle says it next: "For this reason He is not ashamed to call them brothers."

For this reason, for this cause: because Christ too comes from Adam. In other words, He is also man, just as we are. For this reason, Christ is not ashamed, He is not embarrassed, but He condescends to call us what? His brothers. Since He too became man, He condescends to call us His brothers. He became man, but He is also God. And He could have spoken as God from the higher place and not called us brothers. But He condescends to speak from the lower place, from the human place.

And He is not ashamed to call us brothers, so as to give us worth and honor. He calls us brothers. In a prophetic psalm in the Old Testament, in Psalm 21, the one we hear on Great Friday, the most moving psalm. It prophesies ten or fifteen things from the sufferings of Christ. It is the psalm that begins with "Eli, Eli, lama sabachthani, " which Christ said upon the Cross, as man: "My God, My God, why have You forsaken Me?"

Why did God forsake Christ upon the Cross? So that He might undergo the whole horror of pain, so that His sacrifice would be perfect and would save human beings completely. In this Psalm, Christ speaks prophetically, a thousand years before Christ: first as crucified, and second as risen. In the first part of the Psalm He speaks as crucified, and in the second part of the Psalm He speaks as risen. Speaking prophetically as risen, in the second part of Psalm 21,

what does Christ say to God, as man? What does He say to God? "I will declare Your name to My brothers; in the midst of the Church I will hymn You." O God, I will proclaim Your name to My brothers; I will speak of Your name to My brothers, to my fellow human beings. He calls us brothers. In the Church, in the sacred assembly of the faithful, I will hymn Your name. So Christ, in the Psalm,

calls us brothers because He too became man, and all human beings are brothers among themselves. After the Resurrection, Christ again called us brothers. Do you remember what the risen Lord said to the myrrh-bearing women? "Go and tell My brothers that I have risen, and I go before them into Galilee." You myrrh-bearing women, go and tell My brothers, My disciples, the Apostles and the other faithful, My brothers, that I have risen, and I will meet them in Galilee.

The glorified Lord called us His brothers. Remember also the Gospel of the universal Judgment, which we heard on Meatfare Sunday. When Christ comes to judge the world, He will first address the good and will say: Come, you blessed of My Father, receive and inherit the indescribable Kingdom prepared for you from the foundation of the world, from the beginning of creation. For I was hungry and you gave Me food; I was thirsty and you gave Me drink;

I was naked and you clothed Me. And what else does Christ say? I was a stranger and you took Me in and showed Me hospitality; I was sick and in prison, and you visited Me. The faithful people will be amazed and will say: Lord, when did we see You hungry, thirsty, a stranger, naked, sick, or in prison, and take care of You? And what will Christ say then? Inasmuch as you did these things to one of these least brothers of Mine, My brothers, you did them to Me.

Whatever good we do to other people is as though we do it to Christ, because He is God, and all good things have their reference in God. And whatever evil we do is as though we do it to Christ; it is an insult against Christ, who is God. He will call us His brothers even at the Second Coming, because once Christ became man, He remains man; and He will go on being man for the endless ages. This is what the Gospel teaches, my brothers.

And this is also what the fathers of the Fourth Ecumenical Council declared and dogmatized. What did the fathers of the Fourth Ecumenical Council say? The two natures, the Divine and the Human, were united in the womb of the Holy Virgin. The Godhead was united with humanity, the Divine Nature with the Human Nature, and the God-Man person of Jesus Christ was constituted. The two natures were united without change, without division, without separation, without confusion. Therefore, the two natures are never separated.

Christ will always be God and man. An eternal proof, an eternal demonstration of His love for us human beings. He will be man eternally. That is why we condemn the Monophysites. For what did the Monophysites say? That the Divine Nature absorbed the human nature. And that Christ ceased to be man from then on, and is only God. Wrong, wrong. Christ does not now have one nature; He has two natures, the Divine and the Human.

He is God and man. What did Paul say on the Areopagus, when he was speaking to the Athenians? God appointed a man through whom He will judge the whole inhabited world. He appointed a man, a human being. Christ will still be man at the Second Coming, when He judges the world. And He will always be man, God and man. In order for us to receive the Monophysites, for the Church to receive them, there were some discussions there at Chambesy. But the Churches did not accept it,

the Orthodox Churches, Orthodoxy. The Church has not yet discussed the matter in Synod and has not given a decision. So, the Church, Orthodoxy, for the whole inhabited world: in order to receive the Monophysites, they must leave Monophysitism behind. They must accept the Fourth Ecumenical Council, which says that Christ continues to be God and man. The two natures are never separated. They must renounce their heretical saints, Dioscorus, Severus, and the others,

and then union with the Monophysites will take place, true union. So Christ calls us brothers because Christ Himself also comes from Adam. Since He too became man like us, apart from sin, for this reason. What does Christ say again? I will put My trust in Him. I, Christ, will place My confidence in Him, in God. Christ condescends to say that He places His confidence in God.

He condescends to speak in this way because He became man. As man, He relies on God. If He had not become man, He would have had no need at all to rely on God. Therefore He Himself is, say it, God. That is the matter. As man He calls us brothers. If He had not become man, He would not call us brothers. As man He says that He relies on God. If He had not become man, He would have had no need at all to rely on God.

He would not rely on God. So he himself is God. And again, what does Christ say prophetically in the Old Testament, in Isaiah? 'Behold, I and the children whom God has given me.' What a beautiful saying: here am I, Christ, and the children that God has given me. By children He means the faithful, the Christians. So Christ speaks and says: Behold, I, Christ, and the children whom God has given Me. Christ condescends to speak in this way,

and to say that His children were given to Him by God, because He became man and speaks as man. Otherwise, if He had not become man, He would not say, God has given Me My children, because He Himself is God, and the whole world belongs to Him as His children. Have we understood this, my brothers? If the millennialists, the false witnesses of Jehovah, understood only this, they would not be millennialists, they would not be heretics. According to these words, Christ appears lower than God, dependent on God, because He became man, it says. If He had not become man,

He would not speak as one lower than God. From this we understand that He Himself is God. Christ as man is not only lower than God; as man, He is lower even than certain others. Whom? Who will say it? The Angels. Well done, well done. Holy Scripture says this: Christ as man is lower even than the Angels. Why?

Because the Angels suffer nothing and do not die, while Christ suffered and died. For our sake, Christ became not only lower than God, lower than Himself as man, but He also became lower than the Angels, because He suffered and died, while the Angels suffer nothing and do not die. I often say this to the millennialists. Here, I say, Christ says that the Father is greater and the Son is lesser. Yes, I say that. Elsewhere it says that Christ is lower even than the angels.

What do you have to say about that? I say to the millennialist: He is lower than the angels as man. And the other saying is true in the same sense. Christ is lower as man. If He had not become man, He would not appear lower than God. The children of Christ, the children of Christ, the faithful, the Christians, share in flesh and blood. What does this mean? They partake of flesh and blood.

We human beings have soul, or spirit, but we also partake of flesh and blood. We have flesh and bones too; we do not have only a soul, but we share in flesh and blood. That is what it means: we partake of flesh and blood. We have flesh and bones, flesh and bone. In one word, we have a body. Therefore, because we, the children of Christ, have flesh and blood, have a body, He Himself likewise partook of the same.

Christ too took the same elements, flesh and blood; He too took a body. He became like us. The bodiless God took a body, was embodied. Why did Christ take a body? Here is the most moving meaning. Why did Christ take a body? Christ took a body above all, and chiefly, so that He could suffer and die for us, so that He could sacrifice Himself for us.

That through death He might destroy him who had the power of death, that is, the devil. Christ took a body so that He could sacrifice Himself, and by His death destroy whom? The one who has the dominion of death. "Kratos" here means power. The one who holds the power of death, the one who has the power to put people to death.

And whom does he mean? He tells us plainly: that is, the devil, in other words, the devil. Today, my brothers, many preachers and Christians avoid mentioning the word devil. They say this word shocks people. The world in our time has become very falsely polite. They do not mention words like devil; they do not mention Hell. So they avoid certain words. We cannot become more refined than the Apostles.

The Apostle says that Christ took a body in order to be sacrificed, and by His death to destroy the devil. Today people mock you if you say devil, because they have the devil within them. Whoever does not have Christ has the devil. The apartment does not remain unrented. Know that. Whoever does not... yes, that is how it is.

Whoever does not have Christ has the devil within him. The whole world, says the Apostle John, lies in the evil one. The little faithful flock is with Christ. The great mass of the world, the Apostle says it, and it is a fearful saying, is with the devil. That is why it does not love Christ and is not concerned for its salvation. The devil, according to the understanding of this foolish world, is regarded as something like a product of the imagination, something imaginary, not real.

There is even a professor of theology in Athens who, trying to appear modern, says, "There is no devil. The idea of the devil was created in the Middle Ages." You foolish theologian, Holy Scripture speaks here of the devil, and so do the New Testament and the Old Testament. What a wretched age we live in, when a professor of theology says that the devil does not exist, and that the devil was created by the imagination of people in the Middle Ages. Philion. They consider the devil to be a personification of evil.

They say the devil is not a person, but only the personification of evil. This is wrong. It is heresy. The devil is a person, but an evil and destructive person. Just as man is a person, and man has reason; just as an angel is a person; just as the Father is a person, just as the Son is a person, just as the Holy Spirit is a person, so also the devil is a person. And all his angels, the demons, are persons.

Various fearful phenomena prove in a tangible way that the devil exists and that demons exist, the angels of the devil, evil and unclean and destructive spirits. What are these phenomena that prove the existence of the devil and of the demons? They are demonic phenomena, spiritualistic phenomena, and magical phenomena. I will mention a few such phenomena, but no one should be afraid. A man, a normal man, a natural man, suddenly changes.

You see his appearance altered. He foams, he grinds his teeth, he cries out, he howls, he convulses, he falls down, he becomes rigid. Up to this point, someone may say, "Well, these are psychological phenomena." But from this point on, tell me what they are. The demon-possessed person, who has never seen you before, comes up to you and says, "Hello, Kostas." How does he know your name? "You know, Kostas, back then you did that filthy thing there." Dates, persons, events, he can bring all your sins out into the open.

These are facts that can be proven and verified. Speaking responsibly as a theologian, I have investigated these events and have given lectures on them. I saw demonic phenomena with my own eyes. Imagine seeing a demon-possessed man who may be illiterate, a villager, who barely knew how to say good morning in his own village, and yet he speaks to you in Farsi, English, French, German, Russian, Arabic, Hebrew. There are some demon-possessed people who speak foreign languages. Yes indeed. A girl, from a family I knew,

became possessed and started speaking foreign languages. She was thirteen years old, and her feet would sweat and drip myrrh. Her parents kept saying, our little girl has become a saint. She had not become a saint; she had become possessed. They went to the priests, exorcisms were read, and the creature was delivered. And now all the relatives, five or six brotherly families, all come together to the sermons, go to the Church, confess, and receive Holy Communion. Because of this phenomenon, they believed and became Christians. Before that they were simply good people,

worldly people, running to places of entertainment. So they were not involved with the Church, and they were not interested in their salvation. Once, when I saw all these families coming without fail to the sermons, I asked them, "How is it that all of you siblings believe, with your families, and come to the sermons?" One of them laughed and said to me, "For us to believe, the devil helped us." I said, "What are you saying?"

He said, "Exactly what I am telling you. The devil helped us." And they told me the incident. Yes, you may seize a demon-possessed person, bind him with thick chains, and he will break them like thread. Another demon-possessed person may fall from a height of fifty or a hundred meters and not suffer even the smallest wound, not even a scratch. The law of gravity simply goes away; the natural law of gravity is abolished. He may fall into fires and not be burned.

He may dance on burning coals and not be burned. This phenomenon occurs in our homeland, as you know, among the Anastenarides, in Langadas and in one or two villages there in Serres. It also occurs in India, where sorcery rages. It is the phenomenon called fire immunity in scientific language. Demonic persons dance on fires and are not burned, by the power of Satan. Just as the Three Children in the furnace of Nebuchadnezzar were not burned there by the power of God. Up to a certain point Satan also has power, up to a certain point.

Down in Africa, ah, spiritualistic phenomena. Unfortunately, many people go to spiritualist gatherings. And they ask the mediums about the dead, about other things, about revelations. These things are worship of the devil. Stay far away from them. In any case, in spiritualism there are phenomena that cannot be explained naturally or humanly. You may be at a spiritualist gathering and say, "I want to hear,

I want to see my father, who died, let us say, twenty years ago." "I want to see his face, to hear his voice." Suddenly the form of the father appears before you; you hear his voice, and you are astonished. You cry out, "Father!" But it is not the father. It is the devil taking on the form of the father and the voice of the father. The great hypocrite, the great actor. A man may weigh eighty kilos. At the time of these spiritualist

manifestations he may become thirty kilos. He loses fifty kilos of weight. You weigh him, and it shows thirty, not fifty. You may see the spiritualists say certain satanic words. And the tables rise up, and glasses, plates, and forks dance about. In the sermons in Athens I once spoke about such phenomena, before a circle of people, and one man gave a faint smile. I say to him, "Why are you smiling?" As I was speaking, he tells me, "I used to be a spiritualist; I did these very things.

I would lift the tables and the glasses and the plates and the forks and the spoons into the air, and they would dance." In Bampini, a village in Aetolia-Acarnania, you may remember that a few years ago demonic phenomena took place, and the press and television were thrown into turmoil; there was a great commotion. The house would be locked, and stones would come from the river into the house. The house was closed, and objects would rise up and dance. That girl I told you about, the thirteen-year-old,

when she was demon-possessed, would say, "Do you want me to give an order for that object to leave there and go to that wall?" She would give the command, and it would move. These are not fairy tales. They are facts. Ah, the world, if only it were not superficial and prejudiced. Superficiality and prejudice beat the world down, my brothers. "Leave those things," someone says, "that is priestly talk." It is not priestly talk.

These are facts witnessed by Scripture and confirmed by the demonic phenomena of every age. Perhaps you have heard of a modern missionary who was in a car accident and was killed in Zaire, Father Kosmas the Grigoriatis. Father Kosmas the Grigoriatis came from our brotherhood, from our boarding schools. He was close to the Brotherhood of the Cross, of Father Avgoustinos, for ten years. After that he became a monk and a missionary in Africa.

When he would come from Africa, he would tell me of terrible phenomena taking place there. For Africa is idolatrous and ruled by demons. He told me of an incident that was also published in a missionary magazine in Thessaloniki. We too published it in a magazine. One day he was going by Land Rover to a certain town there in Africa to preach the Word of God. On the road he saw a strange phenomenon. About five hundred Africans were

trying to carry a dead man to the cemetery, and they could not. They could not lift the coffin; it became so heavy that it was impossible to raise it. They kept trying and trying. It would become lighter, they would lift it, they would go forward a little, then it would become heavy, and they would set it down. At one point, a force took that whole crowd and the coffin and turned them aside from the road toward the fields.

A wave, a force, pushed them all off the road toward the fields. He said to his African companions, "What is happening?" They said, "You do not know what is happening? Inside the coffin is a young man." They investigated the case; it was a young man who had been a victim of black magic. Some evil and malicious man had gone to a sorcerer who practices black magic. And through magic he killed this child, this young man. And the people of that child went to a sorcerer who practices white magic,

so that he would bring about revenge. And that, they said, is why they cannot carry the dead man to the cemetery. He said that they should take out the Euchologion and read exorcisms, so that the demons would depart and they would be able to carry the dead man. "Do not do that," they told him, "because if you do, they will all turn against you. Revenge must take place." Otherwise, the problem cannot be solved. At one moment, what happened? As they lifted the coffin and were moving forward,

the coffin shot away like a bullet, went forward, came back, fell upon a woman, and knocked her down dead. “Aaaah! ” all the Black people cried out. “Vengeance has been done. ” This woman was the one who had performed the black magic, and she was punished. After that they took both dead bodies to the cemetery without any obstacle. Many crimes of a magical nature take place in Africa. They are brought before the courts, the judges issue condemnatory decisions, and because they themselves are afraid that magic may

be worked against them and disaster may come upon them, even though they issue a guilty verdict, they give orders that the sentence not be carried out. Africa is terrorized: they seize little children, slaughter them, and offer them as sacrifices. They take blood from little children, pour it into reeds, mount the reed, and rise up into the air. And sometimes they land safely, and sometimes they do not land safely; they fall to the ground and are killed. The devil, my beloved, is a reality.

I have seen a multitude of demonic phenomena in Athens. There is a Cypriot hieromonk who has the grace-gift of casting out demons. And demons have been drawn there from all over the world. Sometimes I go to his church while he is preaching, and I see terrible things, and I hear them. Christ came into the world, says the Apostle John, to undo the works of the devil. To break up the works of the devil. Some people are afraid of magic. Whoever has a relationship with God and the Church,

with the Mysteries of the Church, and lives the spiritual life, should not be afraid. Or if someone is worldly and suffers from magic, the Church has prayers. If people make metanoia, if they fast, if they change their mindset, their feelings, their life, then the magic is dissolved through the prayers of the Church. Never turn to satanic things in order to undo magic. You must turn to the Church. Up to this point we will interpret tonight, and tomorrow, if God wills, we will continue. Tomorrow I will also tell you about the fearful miracle that happened in Athens.

We don't have time; we have to hand the hall back. So let's all say the "Through the prayers" together. So, tomorrow, tomorrow. Through the prayers of our Holy Fathers, Lord Jesus Christ our God, have mercy on us and save us. Amen.

Να κάνουμε μια σύντομη προσευχή τότε Παναγία Δέσποινα Θεοτόκε, Άγιοι Άγγελοι και Αρχάγγελοι, Τίμιε Πρόδρομε, Αποστόλων Ιδωδεκάς, Ουρανοβάμων Παύλε, Πατέρες και Διδάσκαλοι της Εκκλησίας Όσοι και μάρτυρες, οι καλώς αθλήσαντες και στεφανοθέντες, πρεσβεύσατε το ελεήμονι Θεό, είναι απτεσμάτων άφεσιν παράσχητες ψυχές ημών. Αμήν. Καθίστε.

Σήμερα αδελφοί, είναι πολύ μεγάλη και χαρμόσυνη εορτή. Σήμερον εορτή του Ευαγγελισμού, Ευαγγελίζου γη χαράν μεγάλη, σήμερον τη σωτηρία σιμών το κεφάλαιον, τι σημαίνει το κεφάλαιον, η αρχή Σήμερα αρχίζει η σωτηρία του ανθρωπίνου γένους Από την ώρα του Ευαγγελισμού, από την ώρα που η Παναγία μας έκλεινε την κεφαλή της μπροστά στον Αρχάγγελο και είπε Να γίνει το θέλημα του Κυρίου Ο Θεός, ο Ασώματος, άρχισε να παίρνει σώμα από τα αίματα της Παρθένου Από τη στιγμή εκείνη, Ο Θεός

ενυνθρώπισε, Έγινε άνθρωπος, Το ύψιστο τούτο γεγονός της Θείας Ενανθρωπίσεως, Εορτάζει σήμερα η Εκκλησία μας, Και συγχρόνος και παραλλήλως το έθνος, Εορτάζει την Ανάστασή Του, μεγάλο και αυτό γεγονός, μεγάλο θαύμα ότι έπειτα από τέσσερες αιώνες απερίγραπτη σκλαβιά το μικρό έθνος ξεσηκώθηκε και εγκρέμισε το θηρίο της Αποκαλύψεως, τον Οθωμανισμό και απέκτησε την ευθερία του, όπως είχε προφητεύσει ο μεγάλος προφήτης της Ορθοδοξίας, ο Άγιος Κοσμάς, ο Ετωλός και όπως είχε βεβαιώσει ο

μεγαλύτερος από τους στρατηγούς της Ελληνικής Επαναστάσεως, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Γέρος του Μοριά, Ο Θεός, η Παναγία έδωκαν την υπογραφή τους για την ελευθερία της Ελλάδος και δεν την παίρνουν πάλι Σήμερα επευκαιρία της μεγάλης εορτής του Ευαγγελισμού διαβάστηκε δύσκολο αποστολικό ανάγνωσμα Πολύ υψηλό, πολύ θεολογικό και πολύ δύσκολο, γεμάτο από μεγάλα και συγκινητικά νοήματα Θα διαβάσω το ανάγνωσμα άλλη μια φορά για να δείτε πόσο δύσκολο είναι και θα προσπαθήσω να το εξηγήσω στην ευσεβειά σας.

Είναι από το δεύτερο κεφάλαιο της προσεβραίως επιστολής, μιας επιστολής με πολύ υψηλά θεολογικά νοήματα Ότε αγιάζον και οι αγιαζόμενοι, Εξ ενός πάντες, Διήν ετίαν ουκ' επεσχύνεται Αδελφούς αυτούς καλήν λέγων Απαγγελώ το όνομά σου της αδελφής μου, Εν μέσω εκκλησίας ημνήσωσε, Και πάλιν εγώ έσω με πεπιθώ σε παυτό, Και πάλιν, Ειδού εγώ και τα παιδεία αμοιέδοκεν ο Θεός, Επίουν τα παιδεία και κοινώνηκε σαρκός και αίματος και αυτός παραπλησίως μετέσχε τον Αυτόν, Ήνα δια του θανάτου

καταργήσει το κράτος έχοντα του θανάτου το τέστη των διάβολων Και απαλλάξει τούτους, Όσοι φόβο θανάτου, Διαπαντός του ζήν, Ένοχοι Ίσαν δουλείας. Ουγαρδί που Αγγέλων επιλαμβάνεται, Αλλά σπέρματος Αβράμ επιλαμβάνεται, Όθεν όφιλε της αδελφής ομοιωθείνε κατά πάντα, Είνα ελεήμον γέννητε και πιστός αρχιερεύστα προς τον Θεόν, Ιστοειλάσκεστε τας αμαρτίας του λαού. Ενώ γαρπέπονθεν αυτός πειραστής, δίνατε της πειραζομένης βοηθήσαι. Καταλάβατε πολλά πράγματα. Αχ μερικοί επιπόλοιοι όταν τους λες διαβάστε Γραφή, τα

ξέρουμε λέει αυτά, τα ξέρουμε. Σιμχαμ και Ιάφερ. Τα ξέρουμε. Ξεράδια λένε στο χωριό μου. Ξέρουμε. Μπορεί να ασχολείς σε όλη τη ζωή σου, 70 χρόνια, με μια σελίδα της Αγίας Γραφής και να μην έχεις λύσει όλα τα προβλήματά της και να μην έχεις καταλάβει πλήρως όλα τα νοήματά της. Υπάρχουν χωρία της Αγίας Γραφής που έσπασαν τα κεφάλια τους οι μεγαλύτεροι θεολόγοι και επιστήμονες και δεν μπόρεσαν να δώσουν λύση. Είναι παραδείγματος χάρη ένα χωρίο στην προσγαλάτα σε επιστολή που έχει πάνω από 400 ερμηνείες και

δεν είναι σίγουρο ότι αλάμεσα στις 400, είναι και η σωστή ερμηνεία. Άβυσος νοημάτων και άβυσος ζητημάτων η Αγία Γραφή. Πολύ συντόμως θα εξηγήσουμε τη δύσκολη αυτή περικοπή. Ο Αγιάζον και οι Αγιαζόμενοι εξ ενός πάντες. Ο Αγιάζον και οι Αγιαζόμενοι προέρχονται όλοι από έναν. Ποιος είναι ο Αγιάζων, Αυτό είναι εύκολο να το πείτε, Ο Χριστός είναι ο Αγιάζων, Στην Παλαιά Διαθήκη, Ο Αγιάζων είναι ο Θεός, Στην Καινή Διαθήκη, Ο Αγιάζων είναι ο Χριστός, Άρα βγάλτε συμπέρασμα,

Τι είναι ο Χριστός, Ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης, που πήρε σάρκα και ωστά, Το επαναλαμβάνω, Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, Ο Αγιάζων είναι ο Θεός, κανείς άλλος δεν μπορεί να αγιάσει τον άνθρωπο Σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη, Ο Αγιάζων, Αυτός που μας καθαρίζει από τις αμαρτίες και μας κάνει Αγίους, Είναι ο Χριστός Άρα ο Χριστός είναι ο ίδιος ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης Πού είναι οι χιλιαστές που λένε ότι ο Χριστός δεν είναι Θεός Είναι καλής από αυτούς εδώ, να κάνουμε διάλογο Δεν έρχονται, τους καλέσαμε Ο Αγιάζων είναι ο Χριστός, ο σαρκωμένος Θεός μας Οι Αγιαζόμενοι ποιοι είναι,

οι χριστιανοί Ο Αγιάζων ο Χριστός, οι Αγιαζόμενοι οι χριστιανοί Τι λέει εδώ ο Απόστολος Και ο Αγιάζων Χριστός και οι Αγιαζόμενοι χριστιανοί προέρχονται όλοι από έναν Από έναν, είναι όλοι αδέρφια Ποιος είναι αυτός ο ένας, Είναι λίγο δύσκολο, Προσέξτε, Ε, Από το Θεό προέρχονται και οι Άγγελοι, Αλλά δεν μας ονομάζουν αδέρφια Όχι, Και ο Αγιάζων Χριστός, Και οι Αγιαζόμενοι χριστιανοί, Προέρχονται όλοι από έναν, Γι'αυτό μεταξύ τους είναι αδέρφια Και ο Χριστός μας ονομάζει αδελφούς, Ποιος είναι αυτός ο ένας, Ο Αδάμ είναι,

Όχι ο Θεός Γιατί από το Θεό προέρχονται και οι άγγελοι, Αλλά δεν μας ονομάζουν αδελφούς Είναι άλλης φύσεως οι άγγελοι Δεν μας ονομάζουν αδελφούς οι άγγελοι Ούτε εμείς ονομάζουμε τους αγγέλους αδελφούς Αδελφοί ονομάζονται μεταξύ τους όλοι Οι άνθρωποι Ο Χριστός για να μας ονομάζει αδελφούς Είναι και αυτός άνθρωπος Άρα από ποιον προέρχεται σαν άνθρωπος Το είπε ο κύριος Κυριάκος Από τον Αντάμ Και ο Χριστός λοιπόν που μας αγιάζει, και οι χριστιανοί που αγιαζόμαστε, όλοι προερχόμαστε από έναν, τον Αδάμ Από τον Αδάμ προέρχεται και ο Χριστός σαν άνθρωπος Και αφού και ο Χριστός προέρχεται από τον Αδάμ σαν άνθρωπος, τι μας έχει εμάς,

αδέρφια Αδέρφια μας, Μας έχει, Να του λέει στη συνέχεια, Δι είναι αιτίαν ουκε παισχύνεται αδελφούς αυτούς καλλίου Γι' αυτή την αιτία, γι' αυτό το λόγο, Ότι δηλαδή και ο Χριστός που έρχεται από τον Αδάμ, Μα άλλα λόγια είναι και αυτός άνθρωπος όπως εμείς Γι' αυτή την αιτία, γι' αυτό το λόγο, ο Χριστός που και επισχύνεται, δεν τρέπεται, αλλά καταδέχεται να μας ονομάζει πώς, αδελφούς του Αφού έγινε κι αυτός άνθρωπος, καταδέχεται να μας ονομάζει αδελφούς του Έγινε άνθρωπος αλλά είδε και Θεός Και θα μπορούσε να μιλάει σαν Θεός απ' την ανώτερη θέση και να μην μας ονομάζει αδελφούς Καταδέχεται να μιλάει από την κατώτερη θέση, την ανθρώπινη θέση Και δεν εντρέπεται να μας ονομάζει αδελφούς

για να μας δώσει αξία και τιμή Που μας ονομάζει αδελφούς Σε ένα προφητικό ψαλμό στην Παλαιά Διαθήκη, στο Ψαλμό 21 Τον ακούμε τη Μεγάλη Παρασκευή είναι ο πιο συγκινητικός ψαλμός Δέκα, δεκαπέντε πράγματα από τα πάθη του Χριστού προφητεύει Είναι ο ψαλμός που αρχίζει με το ηλί, ηλί, λαμά, σαβαθανή Που είπε ο Χριστός πάνω στο σταυρό, σαν άνθρωπος Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειπες Γιατί ο Θεός πάνω στο σταυρό εγκατέλειψε τον Χριστό Να υποστεί όλη τη φρίκη του πόνο για να είναι τέλεια η θυσία του και να σώζει τελείως τους ανθρώπους.

Σε αυτόν τον Ψαλμό μιλάει ο Χριστός, χιλιά χρόνια π.Χ., προφητικά, πρώτα σαν σταυρωμένος και δεύτερον σαν αναστημένος. Στο πρώτο μέρος του Ψαλμού μιλάει σαν σταυρωμένος και στο δεύτερο μέρος του Σταυρού μιλάει σαν αναστημένος Μιλώντας σαν αναστημένος ο Χριστός προφητικά, στο δεύτερο μέρος του Ψαλμού 21, τι λέγει στο Θεό, σαν άνθρωπος ο Χριστός Τι λέγει στον Θεό, Απαγγελώ το όνομά σου της αδελφής μου, εν μέσω Εκκλησίας υμνήσωσε, Θεέ θα διακηρύξω το όνομά σου στους αδελφούς μου, θα μιλήσω για το όνομά σου στους αδελφούς μου, τους συνανθρώπους μου μας ονομάζει

αδελφούς, μέσα στην Εκκλησία, μέσα στην Ιερή Σύναξη των Πιστών θα υμνήσω το όνομά σου. Ο Χριστός λοιπόν μέσα στο Ψαλμό μας ονομάζει αδελφούς γιατί έγινε και αυτός άνθρωπος και όλοι οι άνθρωποι μεταξύ τους είναι αδελφοί. Μετά την Ανάσταση, πάλι ο Χριστός μας ονόμασε αδελφούς Θυμάστε τι είπε στις μοιροφόρες ο Αναστημένος Κύριος Υπάγετε ή είπατε της αδελφής μου ότι γέρθην και προάγω αυτούς εις την Γαλιλαία να πάτε εσείς οι μυροφόρες, να πείτε στους αδελφούς μου, στους μαθητάς μου, στους Αποστόλους και στους άλλους πιστούς, στους αδελφούς μου ότι αναστήθηκα και θα τους συναντήσω στη

Γαλιλαία. Αδελφούς μας ονόμασε ο Δοξασμένος Κύριος. Θυμηθείτε και το Ευαγγέλιο της Παγκοσμίου Κρίσεως, που ακούσαμε την Κυριακή τον Απόκριο Όταν θα έρθει ο Χριστός να κρίνει τον κόσμο, θα απευθυνθεί πρώτα στους καλούς και θα πει Ελάτε οι ευλογημένοι από τον Πατέρα μου, να παραλάβετε, να κληρονομήσετε Απερίγραπτη Βασιλεία που έχει ετοιμαστεί για σας από καταβολής κόσμου, από την αρχή της δημιουργίας Διότι πίνασα και μου δώσατε ένα φάγο, δείψασα και με ποτίσατε, γυμνός ήμουν και με εντύσατε Ούτε τι λέει ο Χριστός, ξένος ήμουν και με περιμαζέψατε και με φιλοξενήσατε Άρρωστος και στη φυλακή μου και με επισκεφθήκατε Θα

εκπλαγούν οι πιστοί άνθρωποι και θα πούνε Κύριε, ποτέ σε είδαμε πεινασμένο, διψασμένο, ξένο, γυμνό, ασθενή στη φυλακή και φροντίσαμε για σένα Και τι θα πει ο Χριστός τότε Εφόσον αυτά τα πράγματα τα κάματε σε ένα από τους μικρούς αυτούς αδελφούς μου Αδελφούς μου, Σε μένα τα κάνατε. Ό,τι καλοκάνομαι στους άλλους ανθρώπους είναι σαν να το κάνουμε στον Χριστό γιατί αυτός είναι Θεός και όλα τα καλά την αναφορά τους έχουν στον Θεό και ό,τι κακό κάνομαι είναι σαν να το κάνουμε στον Χριστό, είναι προσβολή εναντίον του Χριστού που είναι Θεός. Ο Αδελφούς θα μας ονομάσει και στη Δευτέρα Παρουσία, γιατί ο Χριστός άπαξη και έγινε άνθρωπος, εξακολουθεί

να είναι άνθρωπος και θα εξακολουθεί να είναι άνθρωπος τους απεράντους αιώνας. Έτσι διδάσκε το Ευαγγέλιο αδελφοί μου και έτσι απεφάνθησαν και δογμάτισαν οι πατέρες της Τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου. Τι είπαν οι πατέρες της Τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου. Οι δύο φύσεις, η Θεία και η Ανθρωπίνη Ε, ενώθηκαν μέσα στην κοιλία της Αγίας Παρθέλων. Ενώθηκε η Θεό της με την ανθρωπότητα, η Θεία Φύση με την Ανθρωπίνη Φύση και αποτελέστηκε το θεαντρικό πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Οι δύο φύσεις ενώθηκαν ατρέπτος, αδιαιρέτως, αχωρίστως, ασυγχίτως. Λοιπόν, δεν χωρίζουν οι δύο φύσεις ποτέ.

Ο Χριστός θα είναι πάντοτε Θεός και άνθρωπος. Αιώνιο τεκμήριο, αιώνια απόδειξη της αγάπης του προσημάστους ανθρώπους Αιωνίως θα είναι άνθρωπος Να γιατί κατακρίνουμε τους μονοφυσίτες Διότι οι μονοφυσίτες τι είπαν Ότι η Θεία Φύσης απορρόφησε την ανθρώπινη Και έπαψε πλέον να είναι ο Χριστός άνθρωπος Αλλά είναι μόνο Θεός Λάθος Λάθος, ο Χριστός δεν έχει μία φύση πλέον, έχει δύο φύσεις, τη Θεία και την Αντροπήγη, είναι Θεός και άνθρωπος Ο Παύλος τι είπε πάνω στον Άριο Πάγο, μιλώντας στους Αθηναίους Ο Θεός όρισε άνδρα με τον οποίο θα κρίνει την οικουμένη

Όρισε άνδρα, άνθρωπο, άνθρωπος θα είναι ο Χριστός και στην Δευτέρα Παρουσία όταν θα κλείνει τον κόσμο Και πάντοτε θα είναι άνθρωπος, Θεός και άνθρωπος Για να δεχτούμε τους μονοφυσίτες, να τους δεχτεί η Εκκλησία, έγιναν μερικές συζητήσεις εκεί στο Σαμπεζή Αλλά οι Εκκλησίες δεν έλαβαν, οι Ορθόδοξοι Εκκλησίες, η Ορθοδοξία Δεν συνεζήτησε σε σύνοδο ακόμη το θέμα και δεν απεφάνθη Λοιπόν, η Εκκλησία, η Ορθοδοξία για να την οικουμένη Για να δεχτεί τους μονοφυσίτες πρέπει να αφήσουν τον μονοφυσιτισμό Να παραδεχτούνται η Τετάρτη Οικομενική Σύνοδο που λέει ότι ο Χριστός εξακολουθεί να είναι Θεός και άνθρωπος οι δύο φύσεις δεν χωρίζονται ποτέ, να αποκηρύξει τους αιρετικούς Αγίους της, το Διόσκορο, το

Σεβήρο και τους άλλους και έτσι θα γίνει η Ένωση με τους Μονοφυσίτες, η Αληθική Ένωση. Ο Χριστός λοιπόν μας ονομάζει αδελφούς για το λόγο ότι ο Χριστός είναι και αυτός από τον Αβάμ Αν έγινε και αυτός άνθρωπος σαν εμάς εκτός αμαρτίας, Γι' αυτό το λόγο, Τι λέγει πάλι ο Χριστός, Εγώ έσω με πεπιθώς επαυτό, Εγώ ο Χριστός θα στηρίξω την πεπίθησή μου σε Αυτόν το Θεό, Καταδέχεται ο Χριστός να λέει, Ότι στηρίζει την πεπίθησή του στο Θεό, Καταδέχεται να ομιλεί έτσι διότι έγινε, Άνθρωπος, Σαν άνθρωπος στηρίζεται στο Θεό, Αν δεν γινόταν άνθρωπος, Δεν θα είχε

καμιά ανάγκη να στηριχθεί στο Θεό, Άρα είναι ο ίδιος, Πέστε το, Θεός έτσι πράγμα, Σαν άνθρωπος μας ονομάζει αδελφούς, Αν δεν γινόταν άνθρωπος, Δεν θα μας ονόμαζα αδελφούς, Σαν άνθρωπος λέει ότι στηρίζεται στο Θεό, Αν δεν γινόταν άνθρωπος, Δεν θα είχε καμιά ανάγκη να στηριχθεί στο Θεό, Δεν θα στηριζόταν στο Θεό, Άρα είναι ο ίδιος, ο Θεός Και πάλι, τι λέει στην Παλαιά Διαθήκη, ο Χριστός, προφητικός, στον Ισαΐα Είδου εγώ και τα παιδιά μη έδωκεν ο Θεός, τι ωραίος λόγος Να εγώ ο Χριστός και τα παιδιά που μου έδωκε ο Θεός Παιδιά εννοεί τους πιστούς, τους χριστιανούς Μιλάει ο Χριστός λοιπόν και λέει Να εγώ ο Χριστός και τα παιδιά που μου τα

έδωκε ο Θεός. Καταδέχεται να μιλάει έτσι ο Χριστός και να λέει ότι τα παιδιά του τα έδωκε ο Θεός, διότι έγινε άνθρωπος και μιλάει σαν άνθρωπος. Ή αν δεν γινόταν άνθρωπος, δεν θα έλεγε τα παιδιά μου τα έδω και ο Θεός, διότι ο ίδιος είναι Θεός και όλος ο κόσμος δικά του παιδιά είναι. Το καταλάβαμε αυτό αδερφοί μου. Και μόνο αυτό αν καταλάβαιναν οι χιλιαστέ, οι ψευδομάρτυρες το Ιεχωβά, δεν θα ήταν χιλιαστέ, δεν θα ήταν αιρετική. Σύμφωνα με αυτά τα λόγια, Ο Χριστός παρουσιάζεται κατώτερος από το Θεό, Εξαρτημένος από το Θεό, Διότι έγινε άνθρωπος λέει, Αν δεν γινόταν άνθρωπος, Δεν θα μιλούσε σαν κατώτερος από το Θεό,

Από αυτό καταλαβαίνουμε ότι είναι ο ίδιος ο Θεός,

Ο Χριστός σαν άνθρωπος, Δεν είναι μόνο κατώτερος από το Θεό, Σαν άνθρωπος, Είναι κατώτερος και από κάποιους άνθρωπος, Άλλους, ποιους, ποιος θα το πει, τους Αγγέλους, μπράβο, μπράβο, το λέει αυτό η Γραφή, ο Χριστός σαν άνθρωπος είναι κατώτερος και από τους Αγγέλους, γιατί, διότι οι Άγγελοι δεν παθαίνουν τίποτε και δεν πεθαίνουν, ο Χριστός έπαθε και απέθανε, Ο Χριστός για μας έγινε όχι μόνο κατώτερος από τον Θεό, από τον εαυτό Του, άνθρωπος, αλλά έγινε και κατώτερος από τους Αγγέλους, διότι έπαθε και πέθανε, ενώ οι Άγγελοι δεν παθαίνουν τίποτα και δεν πεθαίνουν Αυτό λέει ο συχνά στους χιλιαστάς, εδώ λέει ο Χριστός ότι ο Πατέρας είναι μεγαλύτερος και ο Υιός μικρότερος,

μάλιστα το λέω Αλλού λέει ότι είναι κατώτερος και από τους αγγέλους ο Χριστός, Τι έχεις να πεις του λέω πάνω σ' αυτό, Λέω στο χιλιαστή, Είναι κατώτερος από τους αγγέλους σαν άνθρωπος Και το άλλο ισχύει με την ίδια έννοια, Ο Χριστός είναι κατώτερος σαν άνθρωπος, Αν δεν γινόταν άνθρωπος, Δεν θα παρουσιάζονταν κατώτερος από τον Θεό Τα

παιδεία του Χριστού, τα παιδιά του Χριστού, οι πιστοί, οι χριστιανοί και κοινώνει και σαρκός και αίματος Τι θα πει αυτό, μετέχουν σαρκός και αίματος Εμείς οι άνθρωποι έχουμε ψυχή ή πνεύμα αλλά μετέχουμε σαρκός και αίματος Έχουμε και σάρκα και οστά, δεν έχουμε μόνο ψυχή αλλά κοινωνούμε σαρκός και αίματος Αυτό θα πει, μετέχομαι σαρκός και αίματος, Έχομαι σάρκα και οστά, Σάρκα και κόκαλα, Έχομαι σώμα με μια λέξη Επειδή λοιπόν εμείς τα παιδιά του Χριστού, Έχομαι σάρκα και αίμα, Έχομαι σώμα και αυτός παραπλησίως μετέσκε των αυτών και ο Χριστός πήρε τα ίδια στοιχεία, σάρκα και αίμα, σάρκα και αίμα, πήρε και αυτός

σώμα, έγινε σαν εμάς, ο ασώματος Θεός, πήρε σώμα, σωματώθηκε, γιατί πήρε το σώμα ο Χριστός. Εδώ είναι η πιο συγκινητική έννοια Γιατί ο Χριστός πήρε το σώμα Ο Χριστός πήρε το σώμα προπάντων και κυρίως για να εμπορεί, να πάθει και να αποθάνει για μας Να θυσιαστεί για μας ή να δια του θανάτου καταργήσει το κράτος έχοντα του θανάτου, του τέση των διάβολων, πήρε ο Χριστός σώμα για να μπορεί να θυσιαστεί και με το θάνατό του να καταργήσει ποιον αυτόν

που έχει το κράτος του θανάτου, Το κράτος θα πει δύναμη, Αυτόν που έχει τη δύναμη του θανάτου, Αυτόν που έχει τη δύναμη να φανατώνει τους ανθρώπους Ποιον εννοεί το λέγει, Του τέστη των διάβολων, δηλαδή των διάβολων Σήμερα αδελφοί μου, πολλοί ιεροκήρυγες και χριστιανοί αποφεύγουν να αναφέρουν τη λέξη διάβολος Ξοκάρει λέει αυτή η λέξη Έχει γίνει πολύ ψευτοευγενής ο κόσμος στην εποχή μας Δεν αναφέρουν λέξεις διάβολους, δεν αναφέρουν κόλασεις Λοιπόν αποφεύγουν μερικές λέξεις Εμείς δεν μπορούμε να γίνουμε ευγενέστεροι από τους Απόστόλους Ο Απόστολος λέγει ότι ο Χριστός πήρε σώμα να θυσιαστεί και με το θάνατό

του να καταργήσει τον διάβολο.

Σήμερα οι άνθρωποι ηρωνεύονται, άμα πεις διάβολος, γιατί έχουν το διάβολο μέσα τους. Όποιος δεν έχει το Χριστό, έχει το διάβολο. Το διαμέρεσμα δεν μένει ξενίκιαστο. Να το ξέρετε. Όποιος δεν... ναι έτσι είναι. Όποιος δεν έχει το Χριστό, έχει το διάβολο μέσα του. Ο κόσμος όλος, λέει ο Απόστολος Ιωάννης, εν το πονηρό κείτε Η ολίγη πιστή είναι με τον Χριστό Ο πολλής κόσμος, το λέει ο Απόστολος, είναι φοβερός λόγος Είναι με τον διάβολο Γι' αυτό δεν αγαπάει τον Χριστό και δεν είναι ενδιαφέρετη για τη σωτηρία του Ο διάβολος, κατά την αντίληψη του ανοήτου κόσμου

θεωρείται έτσι γέννημα της φαντασίας, φανταστικών, όχι πραγματικών. Είναι και ένας καθηγητής εκεί στην Αθήνα της Θεολογίας, που ήταν για να παραστεί στο μοντέρνο, λέει δεν υπάρχει διάβολος, η έννοια του διαβόλου δημιουργήθηκε το Μεσαίωνα. Βρέει η λίφη, θεολόγελα, εγγραφή λέει εδώ διάβολος και οι κενοί και οι παλαιά διαθήκες. Σε τι παλιοεποχή ζούμε, καθηγητής της Θεολογίας, να λέει ότι υπάρχει διάβολος και ότι το διάβολο το δημιούργησε η φαντασία των ανθρώπων του μεσαίωνος.

Θεωρούν τον διάβολο πολύ προσωποποίηση του κακού, δεν είναι πρόσωπο ο διάβολος αλλά είναι προσωποποίηση του κακού. Λάθος, αίρεσης, Ο Διάβολος είναι πρόσωπο, Αλλά κακό και κακοποιώ πρόσωπο, Όπως πρόσωπο είναι ο άνθρωπος, Έχει μία λόγο ο άνθρωπος, Όπως πρόσωπο είναι ο άγγελος, Όπως πρόσωπο είναι ο πατήρ, Όπως πρόσωπο είναι ο ιός, Όπως πρόσωπο είναι το Άγιο Πνεύμα, Έτσι είναι πρόσωπο και ο διάβολος, Και όλοι οι αγγελοί του, οι δαίμονες, Είναι πρόσωπα, Διάφορα φαινόμενα φοβερά αποδεικνύουν με τρόπο απτό ότι υπάρχει διάβολος και υπάρχουν δαίμονες, άγγελοι του διαβόλου, πονηρά και ακάθαρτα και κακοπία

πνεύματα Ποια είναι αυτά τα φαινόμενα που αποδεικνύουν την ύπαρξη του διαβόλου και των δαιμόνων Είναι τα δαιμονικά, τα πνευματιστικά και τα μαγικά φαινόμενα Θα αναφέρω μερικά φαινόμενα, να μην φοβηθεί όμως κανείς Ένας άνθρωπος, νορμάλ άνθρωπος, φυσιολογικός άνθρωπος, αποτόμος, μεταβάλλεται Βλέπεις, αλλοιώνεται η μορφή του, αφρίζει, τρίζει τα δόντια, κραυγάζει, ουρλιάζει, σπαράζει, πέφτει κάτω, ξηρένεται Καλά μέχρις εδώ μπορεί να πει καλής, ε είναι ψυχολογικά φαινόμενα, από εδώ και μέρα να

μου πείτε τι είναι Σε πλησιάζει ο δαιμονισμένος που δεν σε έχει δει ποτέ και σου λέει, Γεια σου Κώστα, που ξέρει το όνομά σου Ξέρεις Κώστα, τότε έκαμε σε εκείνη και εκεί τη βρωμιά, ημερομηνίες, πρόσωπα, πράγματα, μπορεί να σου βγάλει όλα τα αμαρτήματα στη φόρα Είναι γεγονότα που αποδεικνύονται, διαπιστώνονται, εγώ σαν θεολόγος για να μιλάω υπεύθυνα έχω ερευνήσει αυτά τα γεγονότα και έχω κάνει σχετικές διαλέξεις Είδα δαιμονικά φαινόμενα με τα μάτια μου Να βλέπεις τώρα αυτό το δαιμονισμένο που μπορεί να είναι ένας αγράμματος, ένας χωριάτης Που καλά καλά δεν ήξερε να πει καλημέρα στο χωριό του Και να σου μιλάει Φαρσία, Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ρωσικά, Αραβικά,

Εβραϊκά Υπάρχουν δαιμονισμένοι μερικοί που μιλάνε ξένες γλώσσες Μάλιστα Μια κοπέλα, γνωστό μου ανθρώπων, δαιμονίστηκε και μιλούσε ξένες γλώσσες 13 χρονών ο κορίτσι, ίδρουναν δεν τα πόδια της και άσταζαν μοίρα Και έλεγαν οι γονείς, Αγίασε το κοριτσάκι μας Δεν είχε αγιάσει, είχε δαιμονιστεί Πήγαν στους ιερείς, διάβασαν εξορκισμούς και απειλάγει το πλάσμα και τώρα όλοι οι συγγενείς, πέντε έξι οικογένειες αδελφικές, έρχονται όλοι μαζί στα κηρύγματα, πηγαίνουν στην Εκκλησία, εξομολογούνται, κοινωνούν. Από αυτό το φαινόμενο, πίστεψαν και έγιναν χριστιανοί. Προτήτρα ήταν απλώς καλλιάνθρωποι, κοσμικοί, τρέχαν στα κέντρα των διασκεδάσεων.

Λοιπόν δεν ασχολούνταν με την Εκκλησία, δεν ενδιαφέρονταν για τη σωτηρία τους. Όταν κάποτε είδα να έρχονται όλες αυτές οι οικογένειες, ανελιπώ στα κηρύγματα και ρώτησα Λέω πως εσείς λέω όλα τα αδέρφια πιστεύετε και οικογενειακώς και έρχεστε στα κηρύγματα Γέλασε ένας από αυτούς και μου λέει εμάς για να πιστέψουμε μας βοήθησε ο διάβολος Λέω, τι είναι αυτό που λες, Αυτό λέει που σου λέω, Μας βοήθησε ο διάδολος και μου είπαν το περιστατικό Μάλιστα, μπορεί να πιάσεις ένας δεμονισμένος, να τον δέσεις με φοτρές αλυσίδες και να τις σπάσεις σαν κλωστή Μπορεί να πέσει άλλος δεμονισμένος από ύψους 50-100 μέτρα και να μην πάθει ούτε μια μικρή πληγή, ούτε μια γρατσουνίσια Ο νόμος της Βαρύτητος πάει

περίπατο, καταργείται ο φυσικός νόμος της Βαρύτητος Μπορεί να πέσει μέσα στις φωτιές και να μην κέγεται Μπορεί να χορεύει πάνω σε αλαμένα κάρβολα, να μην κέγεται Αυτό το φαινόμενο συμβαίνει στην πατρίδα μας όπως ξέρετε με τους αναστενάριδες Στο Λαγκαδά και στο ένα-δυο χωριά εκεί των Σερών Συμβαίνει και στις Ινδύες που οριάζει η μαγεία, είναι το φαινόμενο της ακαΐας όπως λένε στην επιστήμη Δαιμονικά πρόσωπα χορεύουνε πάνω στις φωτιές και δεν καίβονται με τη δύναμη του Σαταλά Όπως οι τρεις πέδες μέσα στο καμίνι του Ναβουχοντονώσελους δεν καίονταν με τη δύναμη του Θεού εκεί Μέχρι σε ορισμένο σημείο έχει και ο Σαταλάς δύναμη, μέχρι σε ορισμένο σημείο Στην Αφρική κάτω,

α, πνευματιστικά φαινόμενα Πηγαίνουν δυστυχώς πολλοί σε πνευματιστικές συνάξεις Και ρωτούν τα μένδιου για τους νεκρούς, για άλλα πράγματα, για αποκαλύψεις Λατρεία του διαβόλου είναι αυτά τα πράγματα, μακριά Με βάση περιπτώσει στον πνευματισμό συμφέρουν φαινόμενα ανεξήγητα φυσικός και ανθρωπίνος Να είσαι στην πνευματική σύλλαξη και να λες, εγώ θέλω να ακούσω, να δω τον πατέρα μου που πέθανε εδώ και 20 χρόνια σπου Θέλω να δω τη μορφή του, να ακούσω τη φωνή του Από τόμως, να έρχεται η μορφή του πατέρα μπροστά, να ακούς τη φωνή του και να εκπλείσαι Πατέρα να φωνάζεις,

δεν είναι ο πατέρας, είναι ο διάβολος που παίρνει τη μορφή του πατέρα και τη φωνή του πατέρα Ο μεγάλος υποκριτής, ο μεγάλος ηθοποιός Μπορεί ένας άνθρωπος 80 κιλά Την ώρα των πνευματιστικών εκδηλώσεων να γίνει 30 κιλά Να χάσει τα 50 κιλά του βάρους Του τις εγγύσεις και να δείχνει 30, όχι 50 Μπορεί να βλέπεις να λένε οι πνευματιστές μερικά λόγια σατανικά Και να ανεβαίνουν τα τραπέζα, να χορεύουν ποτήρια, πιάτα, πιρούνια Στα κηρύγματα στην Αθήνα Έλεγα κάποτε για τέτοια φαινόμενα και σε ένα κύκλο προσώπων και υπομηδίασε έλας Λέω γιατί υπομηδιάς,

εγώ έλεγα ήμουν πνευματιστής αυτά τα πράγματα έκανα Σηκώνα με λέει τα τραπέζα και τα ποτήρια και τα πιάτα και τα πιρούνια και τα κοτάλια στον αέρα και χόρευαν Στον Παμπίνη, ένα χωριό της Τελοκρανίας, εν θυμίστε προ λίγων ετών, ψηλεύησαν δαιμονικά φαινόμενα και αναστατώθηκε ο τύπος, η τηλεόρασης, έγινε μεγάλος το όρυβος Να είναι κλειστό το σπίτι και να έρχονται από το ποτάμι πέτρες μέσα στο σπίτι, κλειστό το σπίτι, να σηκώνονται αντικείμενα και να χορεύουν Αυτή η κοπέλα που σας είπα, των 13 ετών, όταν ήταν δαιμονισμένη, έλεγε Θέλετε να δώσω εντολή, να φύγει αυτό το αντικείμενο από εκεί και να πάει στον τείχο εκείνος Έδινε εντολή και μετακινήτω Αυτά δεν είναι παραμύθια, είναι γεγονότα

Άχ ο κόσμος, αν δεν ήταν επιπόλαιος και προκατελημένος Δέρνει τον κόσμο, αδελφοί μου, η επιπουλεότηση και η προκατάληψη Αστασουλε αυτά είναι παπαδίστικα, δεν είναι παπαδίστικα, είναι γεγονότα που μαρτυρούνται από τη Γραφή και βεβαιώνονται από τα δαιμονικά φαινόμενα κάθε εποχής Θα έχετε ακούσει ίσως για ένα σύγχρονο ιεραπόστολο που υπέστη αυτοκινηστικό δυστύχημα και φωνεύθει στο Ζαΐρ ο πατήρ Κοσμάς, ο Γρηγοριάτης Πατήρ Κοσμάς ο Γρηγοριάτης προήλθε από την αδελφότητά μας, από τα οικοτροφία μας Ήταν κοντά στην αδελφότητα του Σταυρός, του Πατρός Αγουστίνου επί δέκα έτη Κατόπιν έγινε μοναχός και ιεραπόστολος στην Αφρική Όταν ερχόταν από την Αφρική μου έλεγε τρομερά

φαινόμενα που συμβαίνουν στην Αφρική Γιατί η Αφρική είναι ιδωλολατρική και δαιμονοκρατείται Μου έλεγε ένα περιστατικό που δημοσιεύτηκε και σε περιοδικό ιεροποστολικό της Θεσσαλονίκης Και εμείς το δημοσιεύσαμε σε περιοδικό Με το Land Rover πήγαινε μια μέρα σε κάποια πολιτεία εκεί της Αφρικής για να κηρύξει τον Λόγο του Θεού Στον δρόμο βλέπει ένα περίεργο φαινόμενο 500 περίπου Αφρικανοί, προσπαθούσαν να μεταφέρουν έναν νεκρό στο νεκροταφείο και δεν μπορούσαν Δεν μπορούσαν να σηκώσουν το φέλετρο, γινόταν τόσο βαρύ που ήταν δήλαιτο να το σηκώσουν Επέμεναν, επέμεναν, γινόταν ελαφρότερο, το σήκωναν, προχωρούσαν λίγο, γινόταν βαρύ, το άφηναμε κάτω Σε

μια περίπτωση, μια αδύναμης πήρε όλο αυτόν τον κόσμο και το φέρετρο, τους εξέτρεψε από τον δρόμο προς τα χωράφια Ένα κύμα μια αδύναμης, τους έβγαλε από τον δρόμο όλους προς τα χωράφια Λέει τι συμβαίνει στους συνοδούς του τους από την Αθρική Άλλοι δεν ξέρεις τι συμβαίνει Μέσα στο φέρετρο είναι ένας νέος Ξήτασαν την περίπτωση ήταν ένας νέος ο οποίος είναι θύμα μαύρης μαγείας. Κάποιος στον νερός και μοχθηρός άνθρωπος πήγε σε μάγο που κάνει μαύρη μαγεία και με τη μαγεία φανάτωσε το παιδί αυτό το νέο. Και οι άνθρωποι του παιδιού αυτού πήγαν στο μάγο που κάνει λευκή μαγεία για να προκαλέσει εκδίκηση Και

γι' αυτό λέει δεν μπορεί να μεταφέρουν τον νεκρό στο νεκροταφείο Λέει να βγάλουν το ευκολόγιο να διαβάζουν ξεορκισμού, να φύγουν τα δαιμόνια Να μπορέσουν να μεταφέρουν τον νεκρό Μην το κάνεις αυτό του λένε Γιατί αν το κάνεις θα στραφούν όλοι εναντίον σου Πρέπει να γίνει εκδίκησης Αλλιώς δεν λύνεται το πρόβλημα Σε μια στιγμή τι συνέβη Καθώς σήκωσαν το φέρετρο και προχωρούσαν Φεύγει το φέρετρο σαν βουλίδα, πηγαίνει προς τα μπρος, έρχεται προς τα πίσω, πέφτει πάνω σε μια γυναίκα και την κρεμίζει κάτω νεκρή Ωαααα, φώναξαν όλοι οι μαύροι, έγινε η εκλήτησες Αυτή η γυναίκα ήταν που είχε κάνει τη μαύρη μαγεία και τιμωρήθηκε Μετά οδήγησαν και τους δύο νεκρού στο νεκροταφείο χωρίς κανένα εμπόδιο Γίνονται πολλά εγκλήματα μαγικής φύσεως στην Αφρική Οδηγούνται

στα δικαστήρια, οι δικαστές βγάζουν αποφάσεις καταδικαστικές και επειδή φοβούνται και αυτοί να μην τους κάνουν μαγικά και έχουν συμφορά ενώ βγάζουν απόφαση καταδικαστική δίνουν εντολή να μην εκτελεστεί η απόφαση Η Αφρική είναι τρομοκρατημένη να πιάνουν παιδάκια, να τα σφάζουν και να τα προσφέρουν θυσίες Να παίρνουν αίμα από παιδάκια και να τα ενχαίων μέσα σε καλάμια και να παίρνουν καβάλας στο καλάμι και να σηκώνονται στον αέρα Και άλλοτε προσγειώνονται ομαλά και άλλοτε δεν προσγειώνονται ομαλά, πέφτουν κάτω και σκοτώνονται Ο διάβολος αγαπητοί μου είναι πραγματικότης, έχω δει πλήρως δαιμονικά φαινόμενα στην Αθήνα Είναι ένας Κύπριος ιερομόναχος

που έχει το χάρισμα να βγάζει δαιμόνια Και έχουν μαζέψει δαιμόνια από όλο τον κόσμο, πηγαίνω μερικές φορές στο ναό του και κυρίτου και βλέπω τρομερά πράγματα και ακούω. Ο Χριστός ήλθε στον κόσμο, λέει ο Απόστολος Ιωάννης, να λύσει τα έργα του διαβόλου. Για να διαλύσει τα έργα του διαβόλου. Μερικοί φοβούνται τα μάγια. Όποιος έχει σχέση με τον Θεό και την Εκκλησία, τα μυστήρια της Εκκλησίας ζει η πνευματική ζωή να μην φοβάται. Ή αν είναι κοσμικός και πάθει μάγια, η Εκκλησία έχει ευχές. Αν μετανοήσουν, αν νηστέψουν οι άνθρωποι, αν αλλάξουν φρονήματα, αισθήματα, ζωή, τότε η μαγεία με τις ευχές της Εκκλησίας διαλύεται.

Ποτέ να μην προσφύγετε σε σαντατικά πράγματα για τη λύση μαγείας. Θα προσφεύγετε στην Εκκλησία. Μέχρις αυτού του σημείου ερμηνεύομαι απόψε και αύριο αν θέλει ο Θεός θα συνεχίσουμε. Αύριο θα σας πω και για το τρομερό θαύμο που συνέβη στην Αθήνα Δεν έχουμε χρόνο, πρέπει να παραδώσουμε την αίθουσα Λοιπόν, όλοι μαζί να πούμε το διευκόν Λοιπόν, αύριο, αύριο Διευκόν των Αγίων Πατέρων ημών Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός Ελέησον και σώσον ημάς Αμήν