Lecture in Vancouver

This English transcript is an automated translation of the original Greek lecture. It may contain errors; the original Greek audio recording is the authoritative source. Some passages are omitted per editorial policy.

We do not say this because we happen to be Orthodox, no, it is a historical fact, it is the truth: we have changed nothing of the faith. We challenge the Papists, we challenge all the Protestants, we challenge the Chiliasts to tell us whether we have changed anything of the faith, and they have found nothing that we changed. I believe what Anthony the Great believed, what Athanasius the Great believed, what Ignatius the God-Bearer believed, what Polycarp of Smyrna believed, what Paul and Peter believed. This is our great privilege. Let us not have the riches that the Jews and the Protestants here have,

the Europeans and the Americans, and the skyscrapers and all the rest. Let us not have those things; they are nothing. We have Orthodoxy. This is the wealth, and this is the value, and the surpassing value. Some time ago Germans came to Florina, from the second television channel of Germany, to visit the Metropolitan of Florina, because the Metropolitan of Florina also has worldwide renown. And one day a Papist came to the offices and says: we count no one, I will not tell you that he means among you,

your own people, but the Metropolitan of Florina alone we count, because he is a fighter. So they came from Germany, the second television channel of Germany, to meet the bishop and to take photographs there of the churches, the works of Florina, of the Metropolis of Florina, and they spoke with the bishop, and the bishop says to them: you, he says, from the scientific, technical, and industrial standpoint, we cannot reach you even in fifty years. That is why, he says, our own rulers who enrolled us in the EEC are the fools, the fools; we will become waiters of the Europeans.

All the multinational companies will pour in there, they will exploit Greece, and the Greeks will be waiters. How are we now to compete with the Europeans? But we, says the Metropolitan of Florina to the German visitors, surpass you in one thing that is higher than all. They say, in what? In the faith. And the Germans said, you are right; in Germany there is no faith, there is disillusionment, they say, I believe in nothing, nihilism and disillusionment, indeed.

In Greece there is faith and sanctity, according to the human measure, and gifts of grace and miracles take place. So there are also demonic people, I do not deny it, but there is also the choice portion of the people. Faith is to believe in all that Orthodoxy teaches. If you do not believe in even one thing, you are not faithful, you are a heretic, you are an unbeliever, you are condemned. Why do I say in one thing? Because there are some, and you ask: what are you?

An Orthodox Christian? And when you speak to him of Hell, ah, I do not accept Hell; when you speak to him of the devil, ah, those are fairy tales. You are not an Orthodox Christian, you are a heretic, you are an unbeliever. The Orthodox accepts everything: either God tells the whole truth, or He tells us lies. God cannot lie. It is not enough, as we said in another talk yesterday, to believe with the heart; we must also confess with the mouth,

we must speak about our faith. We must speak about God, speak about the Saints, speak about eternity, about the great and eternal interests. We must strive to bring souls close to God, to the Church, to the Mysteries, to repentance; we must defend the name of God, defend our faith when it is assailed by heretics and unbelievers and atheists, indeed, faith together with our confession. Whoever has no confession, when the Antichrist comes, will become his follower and will be lost. Whoever has no confession, when the Antichrist comes, I repeat,

will become a follower of the Antichrist and will be lost. After faith, which great virtue comes? There are three virtues together. Faith, we have spoken of. Three theological virtues together with it. Paul mentions three: faith, hope, and love. Faith, hope, love. There is also the daughter of a Saint called Saint Sophia: Faith, Hope, Love. She fell into despair, hanged herself, and was lost.

No. We will not fall into despair. We will hope, we will hope in God, both for this life and for the other life. We will hope in God for the bettering of our own self, because the first disillusionment comes from our own self, that it is not as we want it to be. A spiritual person grieves and tends to fall into discouragement over his own spiritual condition. Because he wants to be on high, and he sees that he is not managing it and is down low;

the devil shatters his wings, and he goes to lose his hope. No, we will not be discouraged, neither over ourselves, nor over our own people, nor over other people in general. We will keep our hope in God. A person who today is a source of bitterness, because he does not walk the road of God, may tomorrow become a Saint and a Wonderworker, a Confessor and a Martyr. We will not be discouraged, neither over ourselves nor over other people. We will keep our hope in the Almighty God,

and we will cast our hope like an anchor into eternity. We will hope here too in the love and the providence of God for our whole life, but above all we will hope in eternity; we will cast our hope like an anchor into eternity, and we will take hold of the Kingdom of Heaven. Lay hold of eternal life, says the Apostle; take hold of eternal life. Christ is the hope of the world and the hope of glory. And the Christian is the person who is oriented toward eternity;

he hopes in the providence of God in this world, but above all he hopes in the eternal good things, good things which eye has not seen, nor ear heard, nor have entered into the heart of man, which God has prepared for those who love Him. He hopes, it says, in good things that no eye has seen, no ear has heard, no imagination has imagined; indescribable, unimaginable good things that the Almighty and All-Good God has prepared for His children, for those who love Him.

However great the tribulations of this world may be, says the Apostle Paul, before the glory that awaits the faithful they are nothing. We will pass through torments for a few years, a few decades; we will enjoy joy and glory eternally. Have we grasped what it means to say eternally? In a life that never ends. This is why the Apostle said that the sufferings of this present time, of this passing life, are nothing before the glory that awaits us.

We have a very great hope that is not put to shame, because our God is almighty and will fully satisfy our great longings and our great hope.

Humility, faith, hope, and then love. Love is the highest virtue, the highest virtue of Christianity. If humility is the soil, faith is the root of the tree, and hope is the blossom of the tree, because when you see a blossom you have the hope that you will also see fruit. And love is both the crown of the tree and the fruit of the tree. Love is the greatest virtue. Humility is the most fundamental, but love is the highest,

the greatest, the sum of all the virtues. Love contains all our virtues. If you have love, for example, you humble yourself in order to save another person. You saw how a mother who has love for her child humbles herself before the child. The child puts her through a thousand torments, and the mother who has love humbles herself to save the child: yes, my little one, yes, my little one, yes, my little one. So too God, who has love, showed humility in order to save us. He humbled Himself with utter humility in order to save us. Love, love with the heart,

so that the heart yearns and leaps for love. Love that is expressed in words, but above all love that is expressed in deeds, in action. Love first toward God, total love toward God, not half love. You shall love the Lord your God with all your soul and with all your heart and with all your strength and with all your mind. You shall love God with your whole heart.

God gave you your heart, God gave you your whole being, and God has the right to be first and to have your whole heart and your whole being. You shall think of God day and night, you shall hear the name of God and your heart shall be moved. You shall love God, and after God you shall love your fellow man, who is made in the image of God, a little god, a brother who came from the same womb, for we all came out of the womb of Eve. God we shall love with all our heart; to our fellow man we shall give a share of our love,

and to ourselves a share of our love. You shall love your neighbor as yourself. You shall love your neighbor, and even your enemy, as yourself and even more than yourself. If the need arises to sacrifice yourself for your neighbor, you must sacrifice yourself even for your enemy. We were enemies of God, and God became man and sacrificed Himself for us. Let us love as Christ loves, selflessly, not 'I love you because I am after something.' A mother loves her child without being after anything; so it is.

God loves man without being after anything. God gains nothing from man, He needs nothing, nothing is lacking in God. So we too should love selflessly, purely, without being after anything. This is real love. The other kinds of love are worldly, and those loves that people sing about, 'I love you, I love you, I love you, I adore you,' are mere drivel, they are mockeries, they are nothing, they are shameful loves, selfish and shameful loves. Today it has even come to this, that disgraceful things are called loves, and disgraceful things are called the kisses of angels.

That is why Christ said, a new commandment I give you, that you love as I have loved, purely, selflessly, just so. Whoever loves resembles God; whoever does not love resembles the devil. The devil has not a trace of love. Do we have love? They asked. Do we have humility? I ask now, do we have love? And how much love do we have, if we have love?

How much love do we have, much or little? Is there wealth here within our heart, or is there poverty? Do we readily forgive the other person who has insulted us, who has... ... wronged us? Do we forgive our enemy, do we agonize for our enemy? Love means to agonize for the salvation of the other, both of your fellow man and of your enemy. We agonize.

We love God, but not as much as we should, and we love our fellow man, but not as much as we should, and we love ourselves more than we should. Yes or no? Years ago some foreigners came to Greece to see a certain famous ascetic, and they sat near him and begged him to tell them a spiritual word. The ascetic did not speak.

Often the ascetics do not speak; they teach by their silence. They insisted: elder, tell us a word for our benefit. He broke his silence. What did he say? My children, he said to them, I have a sorrow within my heart because I have not loved God as I should. And this was said by that ascetic, so what are we to say? We have not loved God as we should, nor our fellow men as we should, and we have loved, I repeat, ourselves more than we should.

We are self-loving, we are self-loving. I will give a very striking example of the lack of love and tenderness. When parents grow old, many children, ungrateful and unloving, abandon them or throw them into nursing homes; they do not keep them close to care for them. This shows that the person of today is self-loving.

He does not even love the mother who bore him, he does not even love the parents who brought him into the world. With words, 'my dear daddy, my dear mommy,' yes, nonsense, nonsense, and they throw their parents into the nursing homes. The prospective bride comes and asks the prospective groom: does the house have old furniture? And by old furniture she means the parents. The old girl, indeed, yes indeed. The young one wants to take the young, she wants the fruit but she does not want the tree and the root.

Today's society is a devil-society, a devil-society, and for this it will be punished with a rain of nuclear fire, with the greatest destruction. This is prophesied within Scripture, both in the Old Testament and in the New Testament, indeed. The world today has all goods. We are above the ancient kings. Where did the kings have the means that we have today? And yet we are not happy, we are not joyful people. In order to have grace.

And why do we not have grace? Because we do not have love within us, love toward God and love toward our fellow men. And most people are melancholy because they do not see real love. A husband may not see real love on the part of his wife, and a wife may not see real love on the part of her husband. One understands the need to be loved by the other person. To see no love and esteem from one's own people, from one's relatives, from one's friends, and one falls into melancholy and withering for lack of love.

The world today has all goods, but it suffers for lack of love and understanding and esteem. Do you agree with this? Humility, faith, hope, love, and then the fifth thing that is needed for us to be saved. This is the fifth: Holy Scripture, the Old and the New Testament. This is the Old, written by the prophets;

this is the New, written by the Apostles; both books together, Holy Scripture.

Holy Scripture is not a human book, it is a divine book. It contains the Word of God, not the word of a man, of a scientist, of a philosopher, a sociologist, a pedagogue, I do not know, a politician, no. It contains the Word of God. The prophecies that Holy Scripture contains, and other astonishing, marvelous things that the human spirit could never have conceived, and the miracles that happen through faith in Holy Scripture, prove that Holy Scripture is truly God-inspired, that it is the book of God.

It is the spiritual bread, it is the drink, the water of life, the sweet drink; Holy Scripture is food and the delight of enjoyment; Holy Scripture is consolation and sweetness and strength and power. It is, to use a modern term, the radio of heaven that broadcasts the great tidings and messages. It is the television of God,

which shows no shameful things but shows divine and heavenly things. You read Holy Scripture, and you move within another world; you feel different, you rise, you rise, you take wings, you rise above the stars. So great is the tribulation in the world today, despite all the material goods, and there is no consolation, my brothers, outside the Word of God. When I am distressed, when I grow melancholy, I open Holy Scripture, the Psalms of David, or Paul, or John, or Matthew, and there I find consolation and rest.

There is no other power to console us, and there is also no other power to save us. The Gospel, Paul says, is the power of God unto salvation to everyone who believes. The Gospel is the power of God that bestows salvation upon the faithful. Whoever reads the Scripture, whoever attends sermons that explain the Scripture in the Orthodox way, as the Fathers of the Church explained it, that person receives grace. Holy Scripture is accompanied by the grace of God, by the power of heaven. Do you remember what those two disciples said who were journeying toward Emmaus, and Christ was explaining to them passages of the Old Testament? What did they say afterward: did not our heart burn within us,

as He spoke to us along the way and as He opened the Scriptures to us? Was our heart not set aflame, he says, when Christ spoke to us on the road and explained to us the scriptural passages? Like electricity the grace passed through the hearts of those men. I know cases of faithful people who, reading the Scripture or hearing a sermon, sensed a fragrance, the whole place flooded and filled with fragrance, because the Word of God is fragrance. Sometimes you can perceive the grace even in such a tangible way: you read the Scripture and a fragrance is drawn out,

as though many censers of incense were burning. We have such cases; you know it. People, the very faithful and devout people, know signs, miracles of the faith. And it is a commandment of Scripture itself, of God Himself, that day and night we read the Word of God and speak about the Word of God. Just as others talk about the news they heard on the radio, about the things they read in the newspapers, about the things they saw in the theaters and the cinemas and the stadiums, we ought to speak about these magnificent things that the Scripture contains. Whoever reads Holy Scripture, whoever has an appetite and reads Holy Scripture,

it means he has spiritual health. Whoever has no appetite to read Holy Scripture, it means he is sick. Set before a sick man the most choice food, roast beef, a hamburger, whatever, and he has no appetite to eat. Because he is sick; and so the many today are sick. They have an appetite to watch the shameful things on television and other shameful things, but the Scriptures they do not read, they have no appetite for them; these will be cast into Hell, these, says the Lord, will be punished more severely, more harshly than those wretched figures, the Sodomites.

You, the few who are here and are listening to me, do you read Holy Scripture? There are texts, explanations, translations, interpretations, brief ones, more extensive ones, glory to God today there are all the means; do you read Holy Scripture, or do you simply come, you listen, we speak and speak, we theologians, the priests speak it, the bishops speak it, but you do not listen, and if you do not listen you are not saved. Let us not deceive ourselves: if you do not sit yourselves down to read the Scripture,

to switch off these wretched televisions that have ruined the world, that have brutalized the world and shattered the youth and are shattering even the old as well. So then, because if you do not leave these things and do not read Holy Scripture, day and night, five or ten minutes at least a day, how will you be saved? What does the greatest Father of the Church and the greatest interpreter of the Scriptures, John Chrysostom, say? Impossible, it is impossible for anyone to be saved if he does

not read and regularly partake of the Word of God. Ignorance of Holy Scripture, this is what gave birth to heresies, this brought the corrupted way of life, the corrupted life, to people, this turned everything upside down. That is what Chrysostom says. If I come back to Vancouver, I will ask whether you all read Holy Scripture; I will ask you one by one. Right now I am asking in general, and I don't want you to answer, I'm asking to challenge you. But when I come again I will ask each one:

do you read, do you read, do you read, do you read? And whoever doesn't read, I will send away. I would rather stay with one, two, three, but read Scripture. John Chrysostom says: I don't want a crowd of useless people, I want a few who are truly Christians. Let us try to become Christians. So let us become Christians; we are very little Christian. Let us become more so, and the basic factor for becoming Christians is the study of Holy Scripture and the hearing of Orthodox sermons.

How many things have we named? Five. Prayer is the sixth thing, and prayer is a very sacred thing. The faithful person humbles himself before God, bends the knee of heart and body many times, and lifts up his intellect and his body.

Good evening. It is twenty past; let us pray, all together, in the name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit, Amen. All together, when I say all together we will pray. Our Father, who art in heaven, hallowed be thy name; thy Kingdom come; thy will be done, on earth as it is in heaven. Give us this day our daily bread,

and forgive us our debts, as we forgive our debtors, and lead us not into temptation, but deliver us from the evil one. Save, O Lord, thy people, and bless thine inheritance, granting victory to the faithful over their adversaries, and protecting thy commonwealth by thy Cross. Be seated. The Our Father is the prayer we say most often.

Our Father, who art in heaven. Hallowed be thy name. What does "hallowed be thy name" mean? How do you understand it? I'm asking a question about the prayer. Here it says, let the name be hallowed. What do we mean, that God's name should be hallowed? Is his name not holy already? Well done: it means to be glorified,

that people should glorify God; that is what it means. "Hallowed be thy name" means: may thy name be glorified, may thy name be glorified, that people should not blaspheme with their words or their deeds, but with their words and their deeds glorify the name of God. Just so. Thy Kingdom come. What does this mean, thy Kingdom come? Did the Kingdom of God not come into the world?

The Kingdom of God did come into the world, since the King, Christ, came into the world. What did John say? The Kingdom of Heaven is at hand. The Kingdom has drawn near. But Christ himself, what did he say? The Kingdom of Heaven has come upon us. John was before Christ; he said the Kingdom has drawn near. Christ said the Kingdom has arrived. So if the Kingdom has come,

the King has come to earth and the Kingdom of God has come to earth, why do we say thy Kingdom come, let thy Kingdom come? Well done, I am glad; this is how the Holy Spirit gives light, you answer very well. It came, but let it come more, let it come more into our hearts, let it come to more people, let it spread more. Just so, that is exactly what we mean: let it come more into our hearts and into the world, let the Kingdom of God spread. Thy will be done, on earth as it is in heaven. May thy will be done,

just as it is done in heaven by the angels, so on earth let it be done by men. Are these three connected? Hallowed be thy name, thy Kingdom come, thy will be done. When is the name of God hallowed, when is the name of God glorified? When his Kingdom comes, when he reigns within our hearts and in our lives. And when does he reign? When his will is done. "Hallowed be thy name" — when is it hallowed?

When the other petition is fulfilled, thy Kingdom come. When he reigns in our life, then his name is hallowed and glorified. And when does he reign in our life? When we carry out his will, thy will be done. Just so. Give us this day our daily bread. Which word is difficult? Give us this day our daily bread; which word in this phrase is difficult? "Daily."

What does "daily" mean? The daily bread, what does it mean? Well, since it says give us today, it isn't tomorrow's; give us today the bread we need, the necessary bread. Well done, the needful bread, no luxuries, only the necessities. So, our daily bread, our bread, when we say our bread we mean everything that is needed for our life, the necessary; give it to us today,

because we do not ask for tomorrow. If we live tomorrow, we will ask again that he give to us tomorrow as well. And forgive us our debts, that you may release and pardon our debts. What are our debts? Our sins; these are the debts, the great ones, which are paid off by the blood of Jesus Christ. Forgive us our debts, it says; pardon us our debts,

our sins, as we also forgive our debtors. Just as we forgive, release, pardon those who owe us, as we forgive those who have wronged us. And if we do not forgive others, God does not forgive either. And lead us not into temptation; do not permit us to enter into temptation, because we are weak human beings and Satan may cast us down. But deliver us from the evil one; rescue us from the evil one, save us from the devil, from the mouth of the devil.

Just so, for thine is the Kingdom and the power and the glory. We ask, our heavenly Father, that you do all these things, because thine is the Kingdom, the royal power and the might and the authority and the powers; all these mean the same, the powers, the omnipotence. Thou art almighty and able to do all these things that we ask. Just so.

Tonight I will address to your love a word that refers neither to the Holy Trinity, nor specifically to the Son, nor to the Holy Spirit, but a word that concerns our spiritual life. What is the matter that concerns us all? Our salvation, to be saved, to be saved. If we are not saved, we are failures and wretched,

and eternally wretched. If we are saved, we are successful and eternally happy. How many things are needed for us to be saved? Tonight I will name ten basic things for our salvation. How many fingers do our hands have? Ten, aren't there? Ten basic things that are needed for our salvation. They are indispensable. What does that mean?

They are among the things of which we cannot leave out a single one. For our bodily life, can we leave out oxygen? You left out oxygen, you died. Can we leave out water? You didn't drink water, you died. Can we leave out bread? You didn't eat bread, you died. They are indispensable. These are the things without

which a human being cannot live. Ten things. If even one is missing, we showed what happens. Which is the first, the most basic one? The most basic thing we need in order to be saved. The very first, first of all. Let me see, will anyone find it? Love? Love is the greatest thing, but it is not the most basic.

Humility. That is the most basic. Not even faith is the most basic. The most basic of all, the one that comes first of all, is humility. So if you have humility, you will acquire the others as well; afterward the others come. But if you do not have humility, you have nothing, just as the demons have nothing.

Humility, of which the world understands nothing. Speak to the world about humility, especially to those in power, and they understand not a thing. The world is drunk on egotism, on pride, on arrogance. Humility, I would say, is the soil on which all the flowers of the virtues spring up, all the good things. Without soil, nothing can flourish.

What does humility mean? What does humility or humble-mindedness mean? It means to be aware of one's own measure. Aware of one's condition, to understand that one is very, very small and unworthy, and not to raise oneself up and say, I am everything and no one else counts. That is what humility means: that a person not be proud of anything. Not to be proud, for example, of his height, his stature. What is it?

If a person is, say, two meters tall, what of it? The trees are taller than he is. And the universe, as we said, has such grandeur, two billion light-years. What is man within the universe? What is the poor creature? He is nothing. Not to be proud of his health, because even the healthiest person's health is precarious.

One microbe in a month will wreck you, it reduces you to a skeleton. One drop of blood in the brain and it is over. So. So, a person should not be proud of his beauty. What is human beauty? It is a fleeting thing. The years pass and beauty withers and is replaced by ugliness. There was a courtesan, it is said,

in ancient times, a very beautiful, sinful woman. So, when she grew old, she looked at herself in the mirror and was enraged, because her beauty had been lost. And out of her rage she broke the mirror; the mirror was not at fault in any way. So, let no one be proud of his riches. Why should he not be proud of his riches? First the question is raised: how did he acquire the riches? By this here one can become rich. This is what it says:

do not grow rich and do not store up treasure on earth; this does not make you rich, this makes you poor, it does not make you rich. Anthony went, I told you, into the church and heard it said, sell your possessions. He was rich; they distributed them to the poor, and he too became poor. So, let no one be proud of his riches; rather let him be ashamed of his riches. Let a person be ashamed that he is rich, because wealth is gained through dishonest deeds. And let him not be proud of his riches, because the riches do not remain. One takes nothing with him when he departs from this world.

What did Job say? Naked I came out of my mother's womb, and naked I will depart. Indeed. One piece of furniture a person takes when he departs. What is that piece of furniture? The coffin. And some foolish people, I heard in Montreal a piece of foolishness. A rich man, his child died there, I know this, and he ordered an exceedingly costly coffin,

worth fifty million dollars. Vainglory even beyond the grave, vanity even beyond the grave; the man is mad. The person who has no God is mad. Let a person not be proud of his education, his learning, because the things he knows, set against the things he does not know, are a single drop compared to an entire ocean. Listen, the things that the scientist knows, the greatest scientist, set against these mysteries of the world,

of the visible world and the invisible, are a drop in the ocean. Let him not be proud if he holds a high position and office, because how did he acquire that high position and office? Many, in order to gain a high position and office, make compromises with their conscience and bow down to the devil. Today, you should know, many people gain high positions by bowing down to the devil, which is called Freemasonry. There are many Greeks who bowed down to the devil of Freemasonry and received offices.

Many Greeks, our brothers, one should weep for them. And you, if you know a Greek Freemason, counsel them, beg them: leave that place, so that within you may be saved. The Church of Greece, repeatedly through encyclicals, has condemned Freemasonry as an anti-Christian, mystery religion. If someone became a Freemason, he denied Christ. It makes no difference that he goes to church; he may go to church and even be a churchwarden, it makes no difference. He became a Freemason, he denied the faith. He may receive Holy Communion,

but he receives it unto judgment and unto condemnation. Have pity on the brothers and tell them: all who have any connection with Freemasonry, with such things, let them leave that place so that they may be saved. Let no one boast of his office, because death comes and strips him of all offices. It tears you down. You may be a king, you may be President of the Republic, you may be Prime Minister, you may be President of the United States. Death tears you down.

Let us not boast and let us not be proud of holiness and goodness and virtue. There are some foolish people who say, I am good, would that everyone were like me. We have a black goodness. If we are weighed on this here, we are found wanting; this is a pharmacist's scale. Do you know what the Old Testament says? God says it, in the Old Testament, through the mouth of the Prophet Isaiah,

through the pen of the Prophet Isaiah: all the righteousness of man is like a menstruous rag. What does that mean? All the virtue and goodness and holiness of man is like an unclean and filthy cloth. Because even our good deeds have the rust of sin in them. Someone does a good deed and thinks he has accomplished something, and he takes credit for it. So if our good deeds are like a filthy and unclean rag, imagine now what our sin is.

What are we next to the Saints? If we were genuine and Saints, we would raise the dead, we would cast out demons, we would have changed the world. Paul was one man and he changed the whole inhabited world, and we still cannot change even our own family, nor ourselves. Can we cut off our passions, our fits of anger, our quarrels, our pettiness, our self-centeredness? Can we cut off these and other passions? Another person cannot even give up cigarettes. He draws the smoke deep inside, into his very insides, he destroys his health,

he plants cancer within himself; you tell him, give up the cigarette, and he says I can't, I can't, I can't. Then what are you saying, that you are good and that you are someone great, and that I said it would be fine if everyone were like you? No, God forbid that everyone should be like you. So we are small and sinful and unworthy of heaven and earth. What are we next to Anthony the Great, next to Athanasius the Great, next to Euthymius the Great whose feast is today? And above all, what are we next to Christ,

who is our model? What are we before God? We are nothing, and that is why we must be humble. Are we, what do you say, humble? Are we? Is there anyone here who is humble, that I might fall down and kiss his feet? Is there anyone? Well, is there anyone? But perhaps some of you carry the idea inside that you are humble people.

So that we may understand whether we are humble, let me tell you a few things. When someone makes a remark about a fault of yours, do you thank him or do you get upset? If you get upset, you are not humble people. When someone insults you, says a harsh word to you, are you offended or not? Do you say, well, he did right to insult me like that, I am not a good person, he did right, I deserved it and even more,

he should have said worse to me; do you say it like that? Or if you wrong someone, do you feel it easy or difficult to go and ask for forgiveness? Easy or difficult? Difficult. Then where is the humility? Tell me now, for the husband to ask his wife for forgiveness when he is at fault, does he do it easily?

His pride falls. And now for the wife to ask her child for forgiveness, the child being a humble little creature, to say, my child, I was wrong, I ask your forgiveness, to humble herself before her little child, does she do it? So, now another thing: if someone says a word to us, whether justly or unjustly, fine, in any case he said a heavy word to us, whether justly or unjustly. Do we forget it,

or do we put it in the laboratory and analyze it and analyze it and dwell on it, and why he said it and what he meant and where he was coming from and all this, who knows what else? And we draw out many things from it. Do we put it in the laboratory or do we let it go? Indeed we put it in the laboratory, that is how it is. So we are proud people, you should know, proud. Who is the proudest of all? No, not among men; the devil. Why did the devil fall?

The devil fell because he became proud, he became proud, and so he fell like lightning into Tartarus. So we too should know, if we have pride, we bear a likeness to the devil. And if we have humility, whom do we resemble? Who humbled himself more than all, who had no need at all to humble himself, even unto death, death on a Cross? He did not only wash the feet of his disciples, but he was crucified and they spat on him and struck him and degraded him and blasphemed him,

and he endured countless humiliations for us. Whoever is humble resembles Christ; whoever is proud resembles the devil. Saint Cosmas the Aetolian used to say a very beautiful saying: have you seen a humble man, you have seen an angel; have you seen an egotist and a proud man, you have seen a devil. My brothers, we have no holiness by which to be saved; we have very small things. If we are to be saved, we will be saved through humility. If we humble ourselves before God,

as the Publican humbled himself and beat his breast and said, be merciful to me the sinner, then we will be saved, know this.

The first thing for our salvation is humility; the second thing, someone told him the second comes after humility, is faith, faith. If someone is proud, faith cannot dwell within him, but the microbe of doubt will gnaw at him all his life. These proud spirits are tormented, they are continually tortured by the microbe of doubt. They see the wonders, they see miracles, and still they cannot believe;

as a punishment to them, they do not believe. Because they are not humble people, that is why God does not give them faith. They see miracles, they confess the miracles, and yet, ah, they tell you, I don't know, nothing. They are tormented by doubt. Paul says, faith is not of all. Faith is not for all people. Faith is for humble people. Where there is humility, faith dwells. Where there is pride,

there dwells the doubt that torments a person all his life. When we say faith, we do not mean just any faith; we mean the right faith, not delusion, not heresy. And the right faith is the one that has existed for twenty centuries and has undergone no changes, no additions or subtractions or modifications. And this faith is the Orthodox faith.

Δεν λέμε επειδή έτυχε εμείς να είμαστε Ορθόδοξοι, όχι, αλλά είναι ιστορικό γεγονός, είναι αλήθεια, δεν αλλάξαμε τίποτε από την πίστη, προκαλούμε τους παπικούς, προκαλούμε όλους τους πρωτεστάντες, προκαλούμε τους χιλιάστας, να μας πούν αν αλλάξαμε κάτι από την πίστη, δεν βρήκαν να αλλάξαμε τίποτε, πιστεύομαι ότι πίστευε ο Μέγας Αντώνιος, ότι πίστευε ο Μέγας Αθανάσιος, ότι πίστευε ο Γινάτης ο Θ ο Φόρος, ότι επίστευε ο Πολύκαρπος Μίρκες, ότι επίστευε ο Παύλος και ο Πέτρος. Αυτό είναι το μεγάλο προνομιό μας. Ας μην έχουμε στα πλούτη που έχουν οι Εβραίοι και οι Προτεστάντες εδώ, οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικάνοι και τους Ουρανοξίστες και ξέρω εγώ, ας μην τα έχουμε αυτά, δεν είναι τίποτε αυτά.

Έχουμε την Ορθοδοξία. Αυτός είναι ο πλούτος και αυτή είναι η αξία και η υπεραξία. Ήρθαν προ καιρού στη Φλόρινα, Γερμανοί, από το δεύτερο κανάλι τηλεοράσεως της Γερμανίας, για να επισκεφθούν τον Μητροπολίτη Φλωρίνης, επειδή ο Φλωρίνης έχει παγκόσμια φήμη και αυτή, και μια μέρα ήρθε ένας παπηκός στα γραφεία και λέει, εμείς δεν υπολογίζουμε κανέναν, δεν σου πω ότι λέει από εσάς, τους δικούς σας, μόνο το Φλωρίνης υπολογίζουμε, γιατί είναι μαχητής. Λοιπόν, ήρθαν από την Γερμανία, το δεύτερο κανάλι της τηλεοράσης της Γερμανίας, να γνωρίσουν το δεσπότη και να πάρουν εκεί φωτογραφίες από τους ναούς, τα έργα της Φλωρίνης, της Μητροπόλεως Φλωρίνης και συνεζήτησαν

με το δεσπότη και τους λέει ο δεσπότης, εσάς λέει, εξεπόψεως επιστημονικής, τεχνικής, βιομηχανικής, εμείς δεν μπορούμε να σας φτάσουμε ούτε 5 από 50 χρόνια. Γι' αυτό λέει οι δικοί μας άρχοντες που μας ενέταξαν στην ΕΟΚ είναι οι Λήθιοι, οι Λήθιοι, γκαρσόνια των Ευρωπαίων θα γίνουμε Θα εισβάλλουν όλες οι πολιεθνικές εταιρείες εκεί, θα εκμεταλλεύονται την Ελλάδα και οι Έλληνες θα είναι γκαρσόνια Πώς συναγωνιστούμε εμείς τώρα τους Ευρωπαίους Αλλά εμείς λέει, υπό Φλωρίνη στους Γερμανούς επισκέπτες υπερέχουμε σε ένα που είναι ανώτερο από όλα Λέει σε τι, στην πίστη, είπανε η Γερμανία, έχετε δίκιο, λέει, στη Γερμανία δεν υπάρχει πίστης, υπάρχει απογοήτευσης, λέει, δεν πιστεύω τίποτε, ηλισμός και απογοήτευσης, μάλιστα.

Στην Ελλάδα υπάρχει πίστης και αγιοσύνη κατά το ανθρώπινο μέτρο, και χαρίσματα και θαύματα γίνονται. Λοιπόν, έτσι υπάρχουν και δαιμονικοί άνθρωποι, δεν λέω, αλλά υπάρχει και το εκλεκτό μέρος του λαού. Πίστης είναι να πιστεύομαι σε όλα όσα διδάσκει η Ορθοδοξία Σε ένα αν δεν πιστεύεις δεν είσαι πιστός, είσαι αιρετικός, είσαι άπιστος, είσαι καταδικασμένος Γιατί λέω σε ένα, γιατί είναι μερικοί, τι είσαι, χριστιανός ορθόδοξος Και όταν του μιλάς για κόλαση, α δεν παραδέχουμε κόλαση, όταν του μιλάς για διάβολο, α αυτά είναι η παραμύθια Δεν είσαι χριστιανός ορθόδοξος, είσαι αιρετικός, είσαι

άπιστος Ο Ορθόδοξος παραδέχεται τα πάντα, ή ο Θεός λέγει όλη την αλήθεια, ή μας λέγει ψέματα Ο Θεός δεν μπορεί να ψεύεται,

δεν αρκεί όπως είπαμε σε άλλη ομιλία χθες Να πιστεύουμε την καρδιά πρέπει και να ομολογούμε με το στόμα, να μιλάμε για την πίστη μας Να μιλάμε για το Θεό, να μιλάμε για τους Αγίους, να μιλάμε για την αιωνιότητα, για τα μεγάλα και αιώνια συμφέροντα να προσπαθούμε να φέρουμε ψυχές κοντά στο Θεό, στην Εκκλησία, στα μυστήρια, στη μετάνοια, να υπερασπίζουμε το όνομα του Θεού, να υπερασπίζουμε την πίστη μας όταν προσβάλλεται από ερετικούς και απίστους και αθέους, μάλιστα, πίστης με ομολογία μας, όποιος δεν έχει ομολογία, όταν έρθει ο Αντίχριστος, θα γίνει ο παδός του και θα χαθεί, όποιος δεν έχει ομολογία, όταν έρθει ο Αντίχριστος, επαναλαμβάνω, θα

γίνει ο παδός του Αντιχρίστος και θα χαθ της.

Μετά την πίστη, ποια μεγάλη αρετή έρχεται. Είναι τρεις αρετές μαζί. Πίστης, να πίνεις την είπαμε. Πίστης, πίστης, τρεις θεολογικές αρετές μαζί της. Αναφέρω ο Παύλος, τρεις πίστης, αγάπη, ελπίδα και αγάπη. Πίστης, ελπίσεις, αγάπη. Είναι και η θεκατέλη μιας Αγίας που λέγεται Αγία Σοφία. Πίστης, ελπίσεις, αγάπη. Απελπίστηκε, κρεμάστηκε και χάθηκε. Όχι. Δεν θα απελπιζόμαθα. Θα Θα ελπίζομαι, θα ελπίζομαι στο Θεό και για τούτη τη ζωή και για την άλλη ζωή.

Θα ελπίζομαι στο Θεό για την καλυτέρευση του εαυτού μας, γιατί η πρώτη απογοήτευση προέρχεται από τον εαυτό μας, δεν είναι όπως τον θέλουμε. Πνευματικός άνθρωπος στενοχωρείται και τίνει να απογοητευτεί από την κατάσταση τη δική του την πνευματική Διότι θέλει να είναι ψηλά και βλέπει ότι δεν τα καταφέρνει και είναι χαμηλά, του τσακίζει ο διάβολος τα φτερά του και πάει να χάσει την ελπίδα του Όχι, δεν θα απογοητευτούμε, ούτε για τους εαυτούς μας, ούτε για τους ανθρώπους μας, ούτε για τους άλλους γενικά ανθρώπους Θα έχουμε την ελπίδα μας στο Θεό, ένας άνθρωπος που σήμερα είναι πηγή πικρίας, διότι δεν βαδίζει

τον δρόμο του Θεού, μπορεί αύριο να γίνει Άγιος και Θαματουργός, Ομολογητής και Μάρτης. Δεν θα απογοητευόμεθα ούτε για τον εαυτό μας, ούτε για τους άλλους ανθρώπους. Θα έχουμε την ελπίδα στον Παντοδύναμο Θεό και την ελπίδα μας θα ρίχνουμε σαν άγγυρα στην αιωνιότητα. Θα ελπίζομαι και εδώ στην αγάπη και στην πρόνοια του Θεού για όλη τη ζωή μας, προπάντων όμως θα ελπίζομαι στην αιωνιότητα, θα ρίχνουμε την ελπίδα σαν άγγερα στην αιωνιότητα και θα πιανόμαστε από τη Βασιλεία των Ουρανών Επιλαβού λέει της αιωνίου ζωής λέει ο Απόστολος, πιάσου από την αιώνια ζωή,

ο Χριστός είναι η ελπής του κόσμου και η ελπής της δόξης και ο Χριστιανός είναι το πρόσωπο που είναι προσανατολισμένο προς την αιώνιότητα, ελπίζει στην πρόνοια του Θεού σε αυτόν τον κόσμο, προπάντων όμως ελπίζει στα αιώνια αγαθά, αγαθά α οφθαλμός ουκίδε και ους ουκίκωσε και επικαρδίαν ανθρώπου ουκανέβη αητήμασαν ο Θεός τις αγαπώσουν αυτών, ελπίζει σε αγαθά λέγει που μάτι δεν είδε, Αυτή δεν άκουσε, φαντασία δεν φαντάστηκε, απερίγραπτα, αφάνταστα αγαθά που έχει ετοιμάσει ο Παντοδύναμος και Πανάγαθος Θεός για τα παιδιά του, για αυτούς που τον αγαπούν

Ούσες κι αν είναι οι θλίψεις αυτού του κόσμου, λέγει ο Απόστολος Παύλος, μπροστά στη δόξα που περιμένει τους πιστούς ανθρώπους δεν είναι τίποτε Θα περάσουμε βάσανα μερικά χρόνια, μερικές δεκαετίες, θα απολαμβάνουμε χαρά και δόξα αιωνίως, το καταλάβαμε τι θα πει αιωνίως, σε μια ζωή που δεν τελειώνει ποτέ. Να γιατί είπε ο Απόστολος ότι τα παθήματα αυτού του καιρού, αυτής της πρόσκαιρης ζωής δεν είναι τίποτε μπροστά στη δόξα που μας περιμένει. Έχουμε πολύ μεγάλη ελπίδα που δεν διαψεύδεται γιατί ο Θεός μας είναι παντοδύναμος

και θα ικανοποιήσει πλήρως τους μεγάλους πόθους και τη μεγάλη ελπίδα μας

Ταπείνωση, πίστη, ελπής, μετά Η αγάπη είναι η κορυφαία αρετή, η κορυφαία αρετή του χριστιανισμού Αν η ταπείνωση είναι το έδαφος, η πίστη είναι η ρίζα του δέντρου, η ελπίδα είναι το άνθος του δέντρου, γιατί άμα δεις άνθος έχεις ελπίδα ότι θα δεις και η αγάπη είναι η κορυφή του δέντρου και ο καρπός του δέντρου, η αγάπη είναι η μεγαλύτερη αρετή, η ταπείνωση η βασικότερη αλλά η αγάπη η υψηλότερη, η μεγαλύτερη, η συνισταμένη όλων των

αρετών, Περιέχει όλες τις αρετές μας, η αγάπη, εάν έχεις αγάπη παραδείγματος χάρη, ταπεινώνεσαι για να σώσεις τον άνθρωπο, είδατε η μάνα που έχει αγάπη στο παιδί, ταπεινώνεται μπροστά στο παιδί, χίλια καψώνιων τους κάνει το παιδί και ταπεινώνεται η μάνα που αγάπη για να το σώσει, ναι παιδάκι μου, ναι παιδάκι μου, ναι παιδάκι μου, λοιπόν ο Θεός που έχει αγάπη έδειξε και ταπείνωση για να μας σώσει, ταπεινώθηκε με άκρα ταπείνωση για να μας σώσει, Αγάπη, αγάπη με την καρδιά,

να λαχταράει η καρδιά, να χροπηδάει από αγάπη, αγάπη που εκφράζεται με λόγια και αγάπη που εκφράζεται κυρίως με έργα, έμπραξε Αγάπη πρώτα προς το Θεό, ολοκληρωτική αγάπη προς το Θεό, όχι μισή αγάπη, αγαπήσεις Κύριον των Θεών σου εξ όλης της ψυχής και εξ όλης της καρδίας και εξόλυσης της ισχύος και εξόλυσης της διανύας. Θα αγαπάς το Θεό με ολόκληρη την καρδιά σου. Ο Θεός σου έδωκε την καρδιά, ο Θεός σου έδωκε το συνέστημα και ο Θεός δικιούται πρώτος και ολόκληρη την καρδιά σου και ολόκληρο το συνέστημα σου.

Θα σκέπτεσαι το Θεό μέρα νύχτα, θα ακούς το όνομα του Θεού και θα συγκινείται η καρδιά σου. Αν θα αγαπάς το Θεό και μετά το Θεό θα αγαπάς τον άνθρωπο που είναι κατοικόνα Θεού, μικρός Θεός, αδελφός που βγήκε από την ίδια κοιλιά, από την κοιλιά της Εύας βγήκαμε όλοι Το Θεό θα τον αγαπάμε με όλη την καρδιά μας, στον άνθρωπο θα δίνουμε μερίδιο της αγάπης μας, αγαπήσεις και στον εαυτό μας μερίδιο της αγάπης Θα αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σε Αυτόν. Θα αγαπάς τον πλησίον σου ακόμη και τον εχθρό σου, μάλιστα, σαν τον εαυτό σου και παραμπάνω από τον εαυτό σου.

Αν παραστεί ανάγκη να θυσιαστείς για τον πλησίον σου, να θυσιαστείς και για τον εχθρό σου. Εχθροί ήμασταν του Θεού και ο Θεός έγινε άνθρωπος και θυσιάστηκε για εμάς. Να αγαπάμε όπως αγαπάει ο Χριστός, Ανιδιωτελώς, Όχι σε αγαπάω διότι κάπου αποβλέπω, Η μάνα αγαπάει το παιδί χωρίς να αποβλέπουμε πουθενά, Λοιπόν έτσι, Ο Θεός αγαπάει τον άνθρωπο χωρίς να αποβλέπει σε τίποτε, Δεν έχει κανένα κέρδος ο Θεός από τον άνθρωπο, Τι χρειάζεται τίποτε, Δεν λείπει τίποτε από τον Θεό, Έτσι και εμείς να αγαπάμε, Ανιδιωτελώς, Αγνά, Χωρίς να αποβλέπουμε σε τίποτε, Αυτή είναι η αγάπη πραγματική Οι άλλες αγάπες είναι κοσμικές και αυτές

οι αγάπες που τραγουδούν οι άνθρωποι, λοιπόν, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' ελατρεύω, είναι σάλια, κροϊδίες είναι, τίποτε δεν είναι, είναι εσχρές αγάπες, ιδιοτελείς και εσχρές αγάπες, κατήντυσαν και τα έσχη σήμερα να ονομάζονται αγάπες και τα έσχη, ασπασμοί αγγέλων, λοιπόν, γι' αυτό είπε ο Χριστός, εντολή καινούργια σας δίνω, να αγαπάτε όπως εγώ αγάπησα, Αγνά, Ανιδιοτελώς, Έτσι, Όποιος αγαπάει, Μοιάζει με το Θεό, Όποιος δεν αγαπάει, Μοιάζει με το διάολο, Ο διάολος δεν έχει Ήχνος αγάπης,

Έχουμε αγάπη, Ρώτεσαν, Έχουμε ταπείνωση, Ρωτώ τώρα, Έχουμε αγάπη, Και πόση αγάπη έχουμε, Αν έχουμε αγάπη, Πόση αγάπη έχουμε, Πολλοί ή λίγοι, Υπάρχει πλούτος, Εδώ μας στην καρδιά μας, Ή υπάρχει φτώχεια, Συγχωρούμε εύκολα τον άλλον άνθρωπο, Που μας προσέβαλε, Που μας αδίκησε, συγχωρούμε τον εχθρό μας,

αγωνιούμε για τον εχθρό μας, αγάπη θα πει να αγωνιάζει για τη σωτηρία του άλλου, και του ανθρώπου σου και του εχθρού σου, αγωνιούμε,

αγαπάμε τον Θεό, αλλά όχι όσο πρέπει, και αγαπάμε τον συνάνθρωπο, αλλά όχι όσο πρέπει, και αγαπάμε τον εαυτό μας περισσότερο από όσο πρέπει, ναι ή όχι. Ξένοι πρωιτών ήρθαν στην Ελλάδα να δουν κάποιον περίφημο ασκητή και κάθισαν κοντά του και τον παρακάλεσαν να τους πει ένα πρεμβατικό λόγο. Ο ασκητής δεν μιλούσε. Πολλές φορές δεν μιλάνε οι ασκητές, διδάσκουν με τη σιωπή τους. Επέμειναν αυτοί. Γέροντα πέσμα σε ένα λόγο ο φέλη μου.

Έλυσε τη σιωπή του. Τι είπε. Παιδιά τους είπε. Έχω μια λύπη μέσα στην καρδιά μου γιατί δεν αγάπησα το Θεό όσο πρέπει.

Και το έλεγε αυτός ο ασ και τι, να πούμε εμείς. Δεν αγαπήσαμε τον Θεό όσο πρέπει, ούτε τους άλλους ανθρώπους όσο πρέπει και αγαπήσαμε, επαναλαμβάνω τον εαυτό μας, περισσότερο από ό,τι πρέπει. Είμαστε φίλαυτοι, φίλαυτοι είμαστε.

Θα πω ένα πολύ χτυπητό παράδειγμα ελήψεως αγάπης και στοργής.

Όταν γυράσκουν οι γονείς πολλά τέκλα, αχάριστα και άστοργα, τους εγκαταλείπουν ή τους ρίχνουν μέσα σε γηροκομεία, δεν τους κρατούν κοντά τους να τους περιποιηθούν. Αυτό δείχνει ότι ο σημερινός άνθρωπος είναι φύλλα αυτός, δεν αγαπάει ούτε τη μάνα που τον γέννησε, δεν αγαπάει ούτε τους γονείς που τον έφεραν στον κόσμο. Με λόγια, πατηρούλι μου, μανούλα μου, λοιπόν, αειδίες, αειδίες και ρίχνουν τους γονείς μέσα στα γηροκομεία. Έρχεται η υποψήφια νύφη και ρωτάει τον υποψήφιο

γαμπρό Έχει παλιά έπιπλα το σπίτι και παλιά έπιπλα εννοεί τους γονείς Το παλιό κόριτσο, μάλιστα, ναι μάλιστα Θέλει το παιδί, το νέο να πάρει, θέλει τον καρπό αλλά δεν θέλει το δέντρο και τη ρίζα Είναι διαβολοκοινωνία η σημερινή κοινωνία, διαβολοκοινωνία γι' αυτό θα τιμωρηθεί με πυρηνική βροχή με τη μεγαλύτερη καταστροφή, προφητεύεται αυτό, μέσα στη Γραφή και στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη, μάλιστα. Ο κόσμος σήμερα έχει όλα τα αγαθά, είμαστε ανώτερα από τους αρχαίους βασιλιάδες, που είχαν οι βασιλιάδες τα μέσα που

έχουμε εμείς σήμερα. Εν τούτης δεν είμαστε ευτυχείς, δεν είμαστε χαρούμενοι άνθρωποι, γιατί, για να έχουμε χάρη. Και γιατί δεν έχουμε χάρη, γιατί δεν έχουμε αγάπη μέσα μας, αγάπη προς το Θεό και αγάπη προς τους συνανθρώπους. και ο πολλής κόσμος είναι μελαγχολικός διότι δεν βλέπει πραγματική αγάπη. Μπορεί ο άνδρας να μην βλέπει πραγματική αγάπη εκ μέρους της γυναικός του και η γυναίκα να μην βλέπει πραγματική αγάπη εκ μέρους του ανδρός. Καταλαβαίνει κανείς για να τον αγαπάει ο άλλος άνθρωπος. Να μην βλέπει αγάπη και εκτίμηση από τους ανθρώπους του, από τους συγγενείς του, από τους φίλους του και παθαίνει μελαγχολία και μαρασμό διέληψης αγάπης.

Ο κόσμος σήμερα έχει όλα τα αγαθά, αλλά υποφέρει για έλλειψη αγάπης και κατανοήσεως και εκτιμήσεως, συμφωνείτε σε αυτό,

ταπεινοθρωσύνη, πίστης, ελπής αγάπη, μετά το πέμπτο πράγμα που χρειάζεται για να σωθούμε,

αυτό είναι το πέμπτο, Αγία Γραφή, Παλαιά και Καινή, Διαθήκη, αυτή είναι η Παλαιά, την έγραψαν οι προφήτες, αυτή είναι η Καινή, την έγραψαν οι Απόστολοι, μαζί και τα δυο βιβλία, Αγία Γραφή,

Δεν είναι ανθρώπινο βιβλίο η Αγία Γραφή, είναι θείο βιβλίο. Περιέχει το Λόγο του Θεού, όχι το Λόγο του ΑΗΒ ανθρώπου, ΑΗΒ επιστήμονος, ΑΗΒ φιλοσόφου, κοινωνιολόγου, παιδαγωγού, δεν ξέρω, πολιτικού, όχι. Περιέχει το Λόγο του Θεού. Οι προφητείες που περιέχει η Αγία Γραφή, άλλα παράδοξα και καταπληκτικά πράγματα που δεν μπορούσε να συλλάβει το ανθρώπινο πνεύμα Και τα θαύματα που γίνονται με την πίστη στην Αγία Γραφή, αποδεικνύω ότι η Αγία Γραφή είναι όντως θεόπνευστη, είναι το βιβλίο του Θεού Είναι το

ψωμί το πνευματικό, είναι το ποτό, το νερό της ζωής, το ποτό, το ηδίποτο, είναι τροφή και τρυφή απόλαυσης η Αγία Γραφή, είναι παρηγορία και γλυκή της και ενίσχυσης και δύναμης η Αγία Γραφή Είναι να εκφραστώ με σύγχρονος όρος η ραδιοφωνία του ουρανού που μεταδίδει τα μεγάλα αγγέλματα και μηνύματα Είναι η τηλεόραση του Θεού που δεν δείχνει έσχη αλλά δείχνει θεία και ουράνια πράγματα Διαβάζεις την Αγία Γραφή, κινείσαι μέσα σε έναν άλλο κόσμο, αισθάνεσαι αλλιώς, ανεβαίνεις, ανεβαίνεις,

φτερά παίρνεις, πάνω από τα άστρα ανεβαίνεις Είναι τόση μεγάλη η θλίψη σήμερα στον κόσμο παρόλα τα υλικά καθά και δεν υπάρχει παρηγορία, αδερφοί μου, έξω από τον Λόγο του Θεού. Εγώ όταν στενοχωρούμαι, όταν μελαγχολώ, ανοίγω την Αγία Γραφή, τους Ψαλμούς του Δαβίδ ή τον Παύλο ή τον Ιωάννη, τον Μαρθαίο και εκεί βρίσκω παρηγοριά και ανάπαυση. Δεν υπάρχει άλλη δύναμη να μας παρηγορήσει, αλλά δεν υπάρχει και άλλη δύναμη να μας σώσει. Το Ευαγγέλιο, λέει ο Παύλος, δύναμης Θεού εστίνει σωτηρία αν παντεί το πιστεύονται Το Ευαγγέλιο είναι δύναμης Θεού που χαρίζει σωτηρία στους πιστούς Όποιος διαβάζει τη Γραφή, όποιος παρακολουθεί

κηρύγματα που εξηγούν τη Γραφή Ορθοδόξος όπως την εξήγησαν οι πατέρες της Εκκλησίας, αυτός παίρνει χάρη Η Αγία Γραφή συνοδεύεται με τη χάρη του Θεού, με τη δύναμη του ουρανού Θυμάστε τι έλεγαν εκείνοι οι δύο μαθηταί που επορεύοντο προς Σεμαούς και τους εξηγούσε ο Χριστός χωρία της Παλαιάς Διαθήκης Τι είπαν κατόπιν, ουχή και ομένη είναι η καρδία ημών, ως ελάλλια ημίνεν τη οδό και ως διήνυγεν ημίντες γραφάς Δεν φλογιζόταν η καρδιά μας λέει όταν μας μιλούσε ο Χριστός στο δρόμο και μας εξηγούσε τα γραφικά χωρία Σαν ηλεκτρισμός περνούσε η χάρης από της καρδιάς των ανθρώπων Ξέρω περιπτώσεις πιστών ανθρώπων που διαβάζοντας τη Γραφή ή ακούοντας

ένα κήρυγμα αισθάνθηκαν ευωδία, να πλημμυρίζει ο τόπος συγκύρωτος από ευωδία, γιατί ο Λόγος του Θεού είναι ευωδία Καμιά φορά και με τέτοιο αισθητό τρόπο μπορείς να καταλάβεις τη χάρη, διαβάζεις τη Γραφή και να σέρθει μια ευωδία σαν να καίνει λιβάνια πολλά Έχουμε τέτοιες περιπτώσεις, το ξέρετε Οι άνθρωποι, οι πολύ πιστοί άνθρωποι και ευλαβείς γνωρίζουν σημεία, θαύματα της πίστεως Είναι δε εντολή της ιδίας της Γραφής του Ιδίου του Θεού Μέρα και νύχτα να διαβάζουμε το Λόγο του Θεού και να μιλάμε για το Λόγο του Θεού Όπως άλλοι μιλάνε για τις ειδήσεις που άκουσαν από το ραδιόφωνο Για αυτά που διάβασα στις εφημερίδες, για αυτά που είδαν στα θέατρα και στους κινηματογράφους Και στα γήπεδα,

εμείς πρέπει να μιλάμε για αυτά τα μεγαλία που περιέχει η Γραφή Όποιος διαβάζει Αγία Γραφή έχει όρεξη και διαβάζει Αγία Γραφή σημαίνει ότι έχει πνευματική υγεία Όποιος δεν έχει όρεξη να διαβάσει Αγία Γραφή σημαίνει ότι είναι άρρωστος Βάλε στον άρρωστο το πιο εκλεκτό φαγητό, ροσμπί, μπεφτέ, ξέρω εγώ ότι δεν έχει όρεξη να φάει Γιατί είναι άρρωστος, λοιπόν, οι πολλοί σήμερα είναι άρρωστοι Έχουν όρεξη να παρακολουθούν τα έσχη της τηλεοράσεως και άλλα έσχη, οι γραφείς δεν διαβάζουν, δεν έχουν όρεξη, αυτοί θα κολαστούν, αυτοί λέει ο Κύριος θα κολαστούν αυστηρότερα, σκληρότερα από εκείνους τους ελεηνούς τύπους, τους Σοδομίτες Εσείς οι ολίγοι που είστε εδώ πέρα και με ακούτε, διαβάζετε Αγία Γραφή, υπάρχουν

κείμενα, εξηγήσεις, μεταφράσεις, ερμηνείες, σύντομες, εκτενέστερες, δόξα απ' το Θεό σήμερα, υπάρχουν όλα τα μέσα, διαβάζετε Αγία Γραφή ή έτσι απλώς έρχεστε, ακούτε, τα λέμε, τα λέμε, εμείς οι θεολόγοι, τα λένε οι παπάδες, τα λένε οι δεσποτάδες, αλλά δεν ακούτε, αν δεν ακούτε δεν σώζεστε, μην κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας, αν δεν στρωθείτε κάτω να διαβάσετε Γραφή, να κλείστε αυτές τις πάλι οτιλεοράσεις που κατέστρεψαν τον κόσμο, αποκτήνωσαν τον κόσμο και διέλυσαν την νεότητα και τους γέρωσαν ακόμη διαλύουν. Λοιπόν, για να δεν αφήσετε αυτά τα πράγματα και δεν διαβάσετε Αγία Γραφή, μέρα, νύχτα, πέντε, δέκα λεφτά το λάδι στην ημέρα, λοιπόν, πώς θα σωθείτε. Τι λέει ο μεγαλύτερος πατέρας της Εκκλησίας και ο μεγαλύτερος ερμηνευτής των γραφών,

ο Ιωάννης ο Χρισόστομος. Αδύνατον, αδύνατον να σωθεί κανείς, εάν δεν διαβάζει και δεν απολαμβάνει τακτικά το Λόγο του Θεού Η άγνοια της Αγίας Γραφής, αυτή γέννησε αιρέσεις, αυτή έφερε το διεφθαρμένο βίο, τη διεφθαρμένη ζωή στους ανθρώπους, αυτή έκανε τα άνω κάτω Έτσι λέει ο Χρυσός,

αν ξανάρθω στο Βανοκούβερ θα ρωτήσω, εάν διαβάζετε όλοι Αγία Γραφή, έναν ένα θα ρωτήσω Τώρα ρωτάω γενικώς και δεν θέλω να απαντήσετε, προσέλεγκο ρωτώ, αλλά όταν ξανά έρθω θα ρωτήσω ένα ένα εσύ διαβάζεις, εσύ διαβάζεις, εσύ διαβάζεις, εσύ διαβάζεις και όποιος δεν διαβάζει θα το διώχνω, εγώ θέλω να μείνω με ένα, δύο, τρεις αλλά να διαβάζω γραφή, δεν θέλω λέει ο Άγιος Χριστόστομος πλήθος αχρίστων, θέλω λίγο σαν χριστιανός, να προσπαθήσουμε να γίνουμε χριστιανοί, λοιπόν να γίνουμε χριστιανοί, είμαστε πολύ λίγο χ Να γίνομαι περισσότερο και είναι βασικός παράγον για να γίνομαι Χριστιανοί η μελέτη της Αγίας Γραφής και η ακρόασης Ορθοδόξων Κηρυγμάτων

Πόσα πράγματα τα αλαφέραμε, πέντε, η προσευχή είναι έκτο πράγμα, είναι πολύ ιερό πράγμα η προσευχή Ο πιστός άνθρωπος ταπεινώνεται μπροστά στο Θεό, κλείνει γόνι καρδίας και σώματος πολλές φορές, υψώνει τη διανιά του και σώματος

Καλησπέρα, είναι και είκοσι, να κάναμε προσευχή, όλοι μαζί, εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, Αμήν, όλοι μαζί, όταν λέμε όλοι μαζί θα προσευχόμαστε Πάτερ ημών, ο εν της ουρανής, Αγιαστήτω το όνομά σου, Ελθέτω η Βασιλεία σου, Γεννηθήτω το θελημά σου, Ωσεν ουρανό και επί της γης, Τον άρτων ημών των επιούσιων, Δώσιμην σήμερον, Κι άφεσιμην τα οφηλήματα ημών, Ωσ και ημείς αφίεμεν τις οφηλέτες ημών, Κι εμείς εν έγγις ημάς εις πειρασμόν, Αλλά ρίσσε ημάς από το πονηρού. Σώσον Κύριε των Λαών Σου, Και ευλογήσον Την κληρονομίαν Σου, Νίκα

στις Βασιλεύσεις Κατά Βαρβάρον δορούμενος, Και τόσων φιλάτων, Διά του Σταυρού Σου, Πολίου, Καθίστε. Το Πάτερ ημών είναι η συνηθέστερη προσευχή που κάνουμε. Πάτερ ημών ο έν της ουρανής. Αγιαστήτο το όνομά σου. Τι σημαίνει αγιαστήτο το όνομά σου. Πώς το καταλαβαίνετε.

Κάλεμε ένα ερώτημα πάνω στην προσευχή. Εδώ λέει να αγιαστεί το όνομα. Τι εννοούμε να αγιαστεί το όνομα του Θεού. Δεν είναι Άγιο το όνομά του,

μπράβο, να δοξαστεί σημαίνει, οι άνθρωποι να δοξάζουν το Θεό, αυτό σημαίνει, αγιαστείτο το όνομά σου σημαίνει, δοξαστείτο το όνομά σου, να δοξάζεται το όνομά σου, οι άνθρωποι να μην βλασφημούν με τα λόγια ή με τα έργα τους, αλλά με τα λόγια και με τα έργα τους να δοξάζουν το όνομα του Θεού, μάλιστα. Ελθέτω η Βασιλεία Σου. Τι σημαίνει αυτό, ελθέτω η Βασιλεία Σου. Δεν ήλθε η Βασιλεία του Θεού στον κόσμο.

Ήλθε η Βασιλεία του Θεού στον κόσμο, αφού ήλθε στον κόσμο ο Βασιλεύς, ο Χριστός. Τι έλεγε ο Ιωάννης. Ήγκήκεν η Βασιλεία των Ουρανών. Επλησίασε η Βασιλεία. Ο ίδιος όμως ο Χριστός τι είπε. Έφτασεν εφημάς η Βασιλεία των Ουρανών. Ο Ιωάννης ήταν πρώτο Χριστού, είπε πλησίασε η Βασιλεία, ο Χριστός είπε έφτασε η Βασιλεία, εαφού ήλθε η Βασιλεία, ήλθε ο Βασιλεύς στη γη και ήλθε η Βασιλεία του Θεού στη γη, γιατί εμείς λέμε ελθέτω η Βασιλεία Σου, να έλθει η Βασιλεία Σου, Μπράβο, χαίρομαι, έτσι φωτίζει το Άγιο Πνεύμα, πολύ καλά απαντάτε Ήλθε, αλλά να έρθει περισσότερο, να έρθει στις καρδιές περισσότερο, να έρθει σε περισσοτέλους

ανθρώπους, να επεκταθεί περισσότερο Μάλιστα, ακριβώς αυτό εννοούμε, να έρθει περισσότερο στις καρδιές και στον κόσμο, να επεκταθεί η Βασιλεία του Θεού Γεννηθήτω το θελημά σου ως εν ουρανό και επί της γης. Να γίνεται το θελημά σου όπως γίνεται στον ουρανό από τους Αγγέλους, έτσι και στη γη να γίνεται από τους ανθρώπους. Έχουν σχέση αυτά τα τρία. Αγιαστείτω το όνομά σου, ελθέτω η Βασιλεία σου, γεννηθήτω. Πότε αγιάζετε το όνομα του Θεού, πότε δοξάζετε το όνομα του Θεού. Όταν έρχεται η Βασιλεία του, όταν βασιλεύει μέσα στις καρδιάς μας και στη ζωή μας

Και πότε βασιλεύει όταν γίνεται το Θελημά του, Αγιαστήτο το Ρωμά του, πότε αγιάζεται όταν γίνεται το άλλο που λέει Θέτο, Βασιλείας Όταν βασιλεύει στη ζωή μας, τότε αγιάζεται, δοξάζεται το Ρωμά του Και πότε βασιλεύει στη ζωή μας, όταν εμείς εκτελούμε το Θελημά του, γεννηθήτο το Θελημά σου, μάλιστα Τον άρτων ημών των επιούσεων, δος ημην σήμερο, ποια λέξη είναι δύσκολη, τον άρτων ημών των επιούσεων, δος ημην σήμερο, ποια λέξη είναι δύσκολη σε αυτή τη φράση, επιούσεων, τι θα πει επιούσεως, επιούσεως άρτος, τι θα πει,

ε άμα αφού λέει δός μας σήμερα, άρα δεν είναι ο καθημερινός, τον καθημερινό δός μας σήμερα, τον απαραίτητο, μπράβο, τον αναγκαίο, όχι πολυτέλειες, Τα απαραίτητα, έτσι, Μάρτων ημών των επιούσεων, το ψωμί μας, όταν λέμε το ψωμί μας, όλα όσα χρειάζονται για τη ζωή μας, το αναπαραίτητο, δώσ μας σήμερα, γιατί δεν λέμε για αύριο, εάν ζήσουμε αύριο θα ξανά, παρακαλέσουμε να μας δώσει και αύριο, και

άφεσ ημίν τα οφηλήματα ημών και να αφήσεις να χαρίσεις τα οφηλήματα, τα χρέη μας, ποια είναι τα χρέη μας, τα αμαρτηματά μας, αυτά είναι τα χρέη, τα μεγάλα, τα οποία εξοφλούνται με το αίμα του Ιησού Χριστού, άφεσ ημίν λέει τα οφηλήματα ημών, χάρισέ μας τα χρέη μας, τα αμαρτηματά μας, ως και ημείς αφίεμεν τις οφηλέτες ημών, Όπως και εμείς χαρίζομαι, αφήνομαι, χαρίζομαι σε αυτούς που μας οφείλουν, όπως εμείς συγχωρούμε αυτούς που μας έβλαψαν Κι άμα εμείς δεν συγχωρούμε τους άλλους, δεν συγχωρεί και ο Θεός Και μη εις ενέγγιση μας εις πειρασμόν και μη επιτρέπεις να μπούμε σε πειρασμό γιατί

είμαστε άνθρωποι αδύνατοι και μπορεί να μας γκρεμίσει ο σατανάς Αλλά ρίσσε ημάς από του πονηρού, γλίτωσέ μας από τον πονηρό, σώσε μας από το διάβολο, από το στόμα του διάβολου, μάλιστα, ότι σου εστίνε βασιλεία και οι δύναμες και οι δόξοι. Ζητούμε ο Ράνιε Πατέρα μας να κάνεις όλα αυτά τα πράγματα, διότι δική σου είναι η βασιλεία, η βασιλική δύναμησαι και η ισχύς και η εξουσία και οι δύναμες, όλα αυτά συμβαίνουν το ίδιο, οι δύναμες, η παντοδυναμία, Παντοδύναμος είσαι και μπορείς να κάνεις όλα αυτά τα πράγματα που ζητάμε, μάλιστα

Απόψε θα απευθύνω στην αγάπη σας λόγο που δεν αναφέρετε, ούτε στην Αγία Τριάδα, ούτε ειδικώς στον Υιό, ούτε στο Άγιο Πνεύμα Αλλά λόγο ο οποίος ενδιαφέρει την πνευματική μας ζωή,

ποιο είναι το ζήτημα που ενδιαφέρει όλους μας Η σωτηρία μας, να σωθούμε, να σωθούμε, Αν δεν σωθούμε, Είμαστε αποτυχημένοι και δυστυχείς και αιωνίως δυστυχείς, Εάν σωθούμε, Είμαστε επιτυχημένοι και αιωνίως ευτυχείς,

Πόσα πράγματα χρειάζονται για να σωθούμε, Εγώ θα αναφέρω απόψε δέκα βασικά πράγματα για τη σωτηρία μας, Πόσα είναι τα λάχτυλα των κυριών μας, Δέκα δεν είναι, Δέκα βασικά πράγματα που χρειάζονται για την ισοτηρία μας. Είναι εκ των όν ουκάνευ. Τι θα πει αυτό. Είναι από αυτά που δεν μπορεί να παραλείψουμε καλένα.

Για τη σωματική μας ζωή μπορούμε να παραλείψουμε το οξυγόνο. Παρέλειψες το οξυγόνο, πέθανες. Μπορούμε να παραλείψουμε το νερό. Δεν έπιες νερό, πέθανες. Μπορούμε να παραλείψουμε το ψωμί. Δεν έφαγε ψωμί, πέθανες. Είναι εκ των όν ουκάνευ. Από αυτά που, χωρίς τα οποία δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος, Δέκα πράγματα, Ένα άμα λείψει, θα δείκαμε,

Ποιο είναι το πρώτο, το βασικότερο, Το πιο βασικό πράγμα που χρειάζεται για να σωθούμε, Το πρώτο, πρώτο, πρώτο, πρώτο, Για να δω, θα το βρει κανείς, Η αγάπη, Η αγάπη είναι το μεγαλύτερο πράγμα, Αλλά δεν είναι το βασικότερο,

Η ταπείνωση, Αυτό είναι το βασικότερο, Ούτε η πίστηση είναι το βασικότερο Το βασικότερο από όλα, εκείνο που έρχεται πρώτο-πρώτο από όλα, είναι η ταπείνωση Άμα έχεις ταπείνωση, λοιπόν, θα αποκτήσεις και τα άλλα, κατόπινου έρχονται τα άλλα Ή αν δεν έχεις ταπείνωση, δεν έχεις τίποτα όπως δεν έχετε διάβολους

Η ταπείνωση, από την οποία ο κόσμος δεν καταλαβαίνει τίποτε, μίλα στον κόσμο για ταπείνωση, ιδίως στους άρχοντες, γρήδε καταλαβαίνουν Είναι μεθυσμένη από τον εγωισμό, από την υπερηφάνεια, την αλαζονία Η ταπείνωσης είναι θα έλεγα το έδαφος πάνω στο οποίο φυτρώνουν όλα τα λουλούδια των Αρετών, όλα τα καλά Χωρίς έδαφος, τίποτε δεν μπορεί να έχει δοκιμήσει

Τι θα πει ταπείνωσης ή ταπεινοφροσύνη Τι θα πει ταπείνωση ή ταπεινοφροσύνη Να έχει κανείς συνείδηση των μέτρων του Συνείδησε της καταστασεώς του, να καταλαβαίνει ότι είναι πολύ, πολύ μικρός και ανάξιος και να μην υψώνει το αναστημάτο και λέει εγώ είμαι και άλλος δεν είναι, το θα πει τα πίνω σας, να μην υπερηφανεύεται για τίποτε ο άνθρωπος, να μην υπερηφανεύεται παραδείγματος χάρη για το μπόι του, το αναστημάτο, τι είναι, αν ο άνθρωπος ξέρω εγώ είναι δύο μέτρα ύψος, τι είναι, τα δέντρα είναι

ψηλότερα από αυτό, λοιπόν το σύμπαν σας είπαμε, Έχει μεγαλοσύνη, δύο δισεκατομμύρια έτη φωτός, Τι είναι ο άνθρωπος μέσα στο σύμπαν, Τι είναι το πόητο, τίποτα δεν είναι, Να μην υπερηφανεύεται για την υγεία του, Διότι και του πλέον υγιούς ανθρώπου η υγεία επισφαλίσει, Ένα μικρόβιο σε ένα μήνα σε ξετινάζει, Σε ξετινάζει σκελετό σε κάνει, Μια σταγόνα αίμα στον εγκέφαλο τέρμα,

Λοιπόν, Λοιπόν, να μην υπερηφανεύεται ο άνθρωπος για την ομορφιά του. Τι είναι η ομορφιά του ανθρώπου. Ένα πρόσκαιρο πράγμα είναι. Περνάει η γυκία και η ομορφιά μαραίνεται και αντικαθίσταται από την ασχημία. Ήταν μια εταίρα, λέει, στην αρχαιότητα, μια πολύ όμορφη, αμαρτωλή γυναίκα. Λοιπόν, και όταν γύρασε, κοίταξε τον εαυτό της τον καθρέφτη και οργίστηκε, γιατί είχε χαθεί η ομορφιά της Και από την οργή της άσπασε τον καθρέφτη, δεν έφτει ο καθρέφτης τίποτε Λοιπόν, να μην υπερηφανεύεται κανείς για

τα πλούτη του, γιατί να μην υπερηφανεύεται για τα πλούτη του Πρώτον τίθεται το θέμα πως απέκτησε τα πλούτη, με αυτό εδώ μπορεί κανεί να γίνει πλούσιος Αυτό λέει μη πλουτίζετε και μη θησαυρίζετε στη γη,

αυτό δεν γίνεσε πλούσιος, αυτό σε κάνει φτωχό δεν σε κάνει πλούσιο Πήγε ο Αντώνιος, σας είπα στην Εκκλησία, άκουσε που έλεγε πόλη στον υπαρχοντά σου, πλούσιος ήταν, τα μοίρασαν στους φτωχούς και έγινε φτωχός κι αυτός Λοιπόν, να μην υπερηφανεύεται κανείς για τα πλούτη του, μάλλον να ντρέπεται για τα πλούτη του, να ντρέπεται κανείς θα είναι πλούσιος γιατί ο πλούτους γίνεται με ατιμίες και να μην υπερηφανεύεται για τα πλούτο διότι ού παραμένει πλούτος. Δεν παίρνει κανείς τίποτε μαζί του όταν φεύγει από τον κόσμο αυτόν.

Τι έλεγε ο Ιώβ, γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μάνας μου, γυμνός και θα φύγω. Μάλιστα. Ένα έπιπλο παίρνει κανείς όταν φεύγει. Ποιο είναι το έπιπλο. Το φέρετρο και μερικοί ανόητοι άκουσα στο Μόντριαλ μια ανοησία Ένας πλούσιος, πέθανε εκεί το παιδί, το ξέρω εγώ, και το παρήγγελε φέρετρο υπέρ πολύτιμο, 50 εκατομμυρίων δολαρίων αξίας Χαινοδοξία και πέραν του τάφου, ματιοδοξία και πέραν του τάφου, είναι τρελός ο άνθρωπος Ο άνθρωπος που δεν έχει Θεό είναι τρελός Να μην περηφανεύεται ο άνθρωπος για τη μόρφωσή του,

την επιστήμη του, γιατί αυτά που ξέρει, μπροστά σε αυτά που δεν ξέρει, είναι μια σταγόνα εν συγκρίσει με ένα ολόκληρο ωκεανό Ακούτε, αυτά που ξέρει ο επιστήμονας, ο πιο μεγάλος επιστήμονας, μπροστά σε αυτά τα μυστήρια του κόσμου, του ορατού κόσμου και του αοράτου, είναι σταγόνα στον ωκεανό Να μην υπερηφανεύεται αν έχει υψηλή θέση και αξίωμα,

διότι πώς απέκτησε την υψηλή θέση και το αξίωμα, πολλοί για να αποκτήσουν υψηλή θέση και αξίωμα κάνουν αβαρύ στη συνειδησία τους και προσκυνούν το διάβολο, σήμερα να ξέρετε πολλές υψηλές θέσεις αποκτούν οι άνθρωποι προσκυνώντας το διάβολο που λέγεται μασονία, υπάρχουν πολλοί Έλληνες προσκύνησαν το διάβολο της μασονίας και πήραν αξιώματα Πολλοί Έλληνες, αδελφοί μας, να τους κλαίει κανείς, και εσείς, άμα ξέρετε, μασόνος Έλληνας, να τους συμβουλεύετε, να τους παρακαλείτε, φύγετε από εκεί, μέσα να σωθείτε Η Εκκλησία της Ελλάδος, επανειλημένος με εγκυκλίως, κατεδίκασε τη μασονία ως αντιχριστιανική, μυστηριακή θρησκεία,

έγινε κανείς μασόνος, αρνήθηκε το Χριστό Δεν έχει σημασία να πηγαίνει στην Εκκλησία, μπορεί να πηγαίνει στην Εκκλησία να είναι και Επίτροπος, δεν έχει σημασία Έγινε μασόνος, αρνήθηκε την πίστη, μπορεί να κοινωνεί, εις κρίμα και εις κατάκριμα κοινωνεί Να λυπάστε τους αδελφούς και να τους λέτε όσοι έχουν σχέση με μασονίες, με αρχέπανες, με τέτοια πράγματα να φύγουν από εκεί πέρα να σωθούν.

Να μην καυχάτε κανείς για το αξίωμα, γιατί έρχεται ο θάνατος που καθερεί από όλα τα αξιώματα. Σε ξυλώνει η Βασιλιάς, είσαι, Πρόεδρος Δημοκρατίας, είσαι, Πρωθυπουργός, είσαι, Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτιών, είσαι, σε ξυλώνει ο θάνατος.

Να μην καυχόμεθα και να μην είναι υπερηφανευόμεθα για αγιοσύνη και καλοσύνη και αρετή. Είναι μερικοί ανόητοι που λένε εγώ είμαι καλός, εγώ μακάρι να ήταν και όλοι σαν εμένα, μαύρη καλοσύνη έχουμε Άμα ζυγιστούμε με αυτό εδώ, βρισκόμαστε σκάρτη, αυτό είναι ζυγαριά φαρμακείου, ξέρετε τι λέει η Παλαιά Διαθήκη, ο Θεός το λέει, στην Παλαιά Διαθήκη, με το στόμα του Προφήτου Ισαΐα, με τη γραφίδα του Προφήτου Ισαΐα, όλη η δικαιοσύνη του ανθρώπου ως δράκος αποκαθυμένης, τι θα πει αυτό Όλη η αρετή και η καλοσύνη και η αγιότητα του ανθρώπου είναι σαν ένα κάθαρτο και βρωμερό πανί

Γιατί και οι καλές μας πράξεις έχουν μέσα τη σκουριά της αμαρτίας Κάνει ο άλλος μια καλοσύνη και νομίζει ότι κάτι έκανε και το παίρνει απάνω του Λοιπόν, αν οι καλές μας πράξεις είναι σαν ένα βρωμερό και κάθαρτο πανί Φανταστείτε τώρα τι είναι η αμαρτίας μας Τι είμαστε εμείς μπροστά στους Αγίους Αν είμαστε αργαλοί και Άγιοι, θα ανασταίναμε νεκρούς, θα βγάζαμε δαιμόνια, θα είχαμε αλλάξει τον κόσμο, ένας ήταν ο Παύλος και άλλαξε την οικομένη και εμείς δεν μπορούμε ακόμη να αλλάξουμε την οικογενειά μας, ούτε τον εαυτό μας, μπορούμε να κόψουμε τα πάθη μας, τους θυμούς, τις σοριές μας, τις μικροπρέπειες μας, τους εγωισμούς μας, λοιπόν μπορούμε να τα κόψουμε αυτά και άλλα πάθη, το τσιγάρο άλλος δεν μπορεί να κόψει.

Βάζει μέσα στον καπνό, στα σωθηκά του, καταστρέφει την υγεία του, τον καρκίνο βάζει μέσα του, το λες κόψεις τον τσιγάρο, δεν μπορώ, δεν μπορώ, δεν μπορώ. Τότε τι λες, ότι είσαι καλός και ότι είσαι σπουδαίος και είπα καλά να ήταν όλοι σαν εσάνα. Όχι αλλίγο να ήταν όλοι σαν εσάνα. Λοιπόν, είμαστε μικροί και αμαρτωλοί και ανάξιοι του ουρανού και της γης Τι είμαστε μην μπροστά στο Μέγα Αντώνιο, μπροστά στο Μέγα Αφανάσιο, μπροστά στο Μέγα Ευθύμιο που γιορτάζει σήμερα Και προπάντων τι είμαστε μπροστά στο Χριστό που είναι το υπόδειγμά μας Τι είμαστε μπροστά στο Θεό, τίποτε δεν είμαστε,

γι' αυτό πρέπει να είμαστε ταπεινοί Είμαστε, τι λέτε ταπεινοί, είμαστε Είναι κανείς εδώ που είναι ταπεινός να πέσω να του φιλίσω τα πόδια του, είναι κανείς, ε, είναι κανείς,

μόρα μήπως όμως έχετε από μέσα την ιδέα μερική ότι είστε ταπεινοί άνθρωποι, για να καταλάβουμε αν είμαστε ταπεινοί να σας πω εγώ μερικά πράγματα, για να ένας σας κάνει μια παρατήρηση για ένα ελαττωμά σας, ευχαριστήστε ή στενοχωριέστε, για να μας τενοχωριέστε δεν είστε ταπεινοί άνθρωποι, για να σας βρήσει ένας, σας πει μια βαριά λέξη, πειράζεστε ή δεν πειράζεστε, Λέτε, μωρά καλά έκανε και με έβρισε έτσι, δεν είμαι καλός άνθρωπος, καλά έκαμε αυτά που μου έπρεπε, άξιζαν και ακόμη περισσότερα να μου έλεγε, το λέτε έτσι, όχι. Ή αν φταίξετε σε κάποιον,

αισθάνεστε ευκολία ή δυσκολία να πάτε να το ζητήστε συγγνώμενο, ευκολία ή δυσκολία, ε, δυσκολία, τότε που είναι η ταπείνωση, δεν μου λέτε τώρα, ο άνδρας να ζητήσει από τη γυναίκα το συγγνώμενο, όταν ασφάλει, Λοιπόν, το κάνει με ευκολία, πέφτει ο εγωισμός του, ε, η γυναίκα τώρα να ζητήσει από το παιδί της, συγγνώμη, που είναι το παιδί είναι, μια ταπεινή ύπαρξης, παιδάκι μου να πει έσφαλα, σου ζητώ, συγγνώμη, να ταπεινωθεί μπροστά στο παιδάκι της, το κάνει, λοιπόν, ένα άλλο τώρα, Ή αν κανείς μας πει ένα λόγο, έτσι, ή δίκαιο ή άδικο μας, καλώς πάντων, μας είπε ένα βαρύ λόγο, ή δικαίος ή αδίκος Τον λεσμονόμε

ή τον βάζομαι μέσα στο χημείο και τον αναλύουμε και τον αναλύουμε και τον σκεπτόμαστε και γιατί τούπε και τι εννοούσε και από που ορμάται και αυτό και ξέρω εγώ Και βγάζομαι μέσα πολλά πράγματα, το βάζομαι στο χημείο ή το αφήνουμε, μόρα το βάζομαι στο χημείο, έτσι Λοιπόν, είμαστε υπερήφανοι άνθρωποι να ξέρετε, υπερήφανοι, ο μεγαλύτερος υπερήφανος ποιος είναι, όχι όχι από τους ανθρώπους, ο διάβολος, γιατί εξέπεσε ο διάβολος, ο διάβολος εξέπεσε διότι υπερηφανεύτηκε, υπερηφανεύτηκε, λοιπόν και εξέπεσε σαν αστραπή έπεσε στον τάρταρο, λοιπόν και εμείς να ξέρετε, αν έχουμε υπερηφάνεια έχουμε ομοιότητα με το

διάβολο και αν έχουμε ταπείνωση έχουμε ομοιότητα με ποιον, ποιος ταπεινώθηκε περισσότερο από όλους, που δεν είχε καμιά άγγε να ταπεινωθεί, μέχρι θανάτου, θανάτου, δε, σταυρού, δεν έπλεπε μόνο τα πόδια των μαθητών του, αλλά σταυρώθηκε και τον έφτυναν και τον λάπησαν και τον εξεφτέληζαν και τον βλαστημούσαν και υπέστη, μήριες ταπεινώσεις για μας, όποιος είναι ταπεινός μοιάζει με τον Χριστό, όποιος είναι υπερήφανος μοιάζει με τον διάβολο, Ο Άγιος Κοσμάς, ο Ετωλός, έλεγε ένα πολύ ωραίο λόγο Είδες ταπεινόν άνθρωπο, άγγελο είδες, είδες εγωιστή και υπερήφανο, διάβολο είδες Αδελφοί μου, δεν έχουμε αγιοσύν για να σωθούμε,

πολύ μικρά πράγματα έχουμε Αν θα σωθούμε, θα σωθούμε από ταπείνωση Αν ταπεινωθούμε μπροστά στο Θεό, όπως ταπεινώθηκε ο Τελώνης και χτυπούσε το στήθο του και έλεγε η λάστη τίμη το αμαρτωλό, τότε θα σωθούμε να το ξέρετε

Το πρώτο πράγμα για να σωθούμε είναι η ταπείνωση,

το δεύτερο πράγμα, κάποιος του είπε το δεύτερο έρχεται μετά την ταπείνωση, πίστες, η πίστηση Εάν κανείς είναι υπερήφανος, δεν μπορεί μέσα του να κατοικήσει πίστης, αλλά θα τον τρώει σε όλη τη ζωή του το μικρόβιο της αμφιβολίας Αυτά τα υπερήφανα πνεύματα κατατρίχονται, βασανίζονται συνεχώς από το μικρόβιο της αμφιβολίας Βλέπουν τα σύμπατα, θαύματα βλέπουν και πάλι δεν μπορούν να πιστέψουν, προς τιμωρία τους δεν πιστεύουν Επειδή δεν είναι ταπεινοί άνθρωποι, γι' αυτό δεν τους δίνει ο Θεός πίστη Βλέπουν θαύματα, ομολογούν τα θαύματα και όμως, α, σου λέει, δεν ξέρω μηδέν.

Βασανίζονται από την αμφιβολία, λέει ο Παύλος, ού πάντων η πίστης. Η πίστης δεν είναι όλων των ανθρώπων. Η πίστης είναι των καπεινών ανθρώπων. Εκεί που υπάρχει ταπείνωση, κατοικεί πίστης. Εκεί που υπάρχει η περηφάνεια, κατοικεί η αμφιβολία που βασανίζει τον άνθρωπος όλη τη ζωή του. Όταν λέμε πίστης, δεν εννοούμε οποιαδήποτε πίστη, εννοούμε τη σωστή πίστη, όχι την πλάνη, όχι την αίρεση και σωστή πίστης είναι αυτή που υπάρχει 20 αιώνες και

δεν υπέστη αλλαγές, προσθέσεις και αφαιρέσεις και τροποποιήσεις και αυτή η πίστης είναι η ορθόδοξη πίστης