Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰωάννου 17

Ἡ ἀγγλικὴ μεταγραφὴ εἶναι αὐτόματη μετάφραση τῆς πρωτότυπης ἑλληνικῆς διάλεξης. Ἐνδέχεται νὰ περιέχει σφάλματα· ἡ πρωτότυπη ἑλληνικὴ ἠχητικὴ ἐγγραφὴ εἶναι ἡ ἔγκυρη πηγή. Ὁρισμένα ἀποσπάσματα παραλείπονται βάσει ἐκδοτικῆς πολιτικῆς.

But to you I say, to the rest who are in Thyatira, as many as do not hold this teaching, who have not known the deep things of Satan, as they call them. To the rest of you I am speaking, says the Lord, in His letter to the bishop of Thyatira: to those of you who have not taken up this teaching of that woman, of Jezebel, and who do not know the things that these people claim to know, the so-called deep things of wisdom, which are nothing other than the deep things of Satan, as they call them.

Under the name of Jezebel, my beloved, we must also include yet another category. Beyond, in quotation marks, the so-called illumined ones we spoke of last time, who remain within the Church, who attend the services, who receive Holy Communion, yet who, in matters of faith, act in a manner different from the faith of the Church.

We are only saying that this woman, the Jezebel of the letter to the bishop of Thyatira, belongs to a Gnostic heresy. Let us not forget this, because the Lord says about her in the letter that she teaches and leads my servants astray, into fornication and into idolatry. And so she belongs to a Gnostic heresy, just as we also saw with the Nicolaitans, who were themselves a Gnostic heresy.

What matters is that this so-called knowledge falsely so called, this gnosis, this knowledge falsely named, as the ancient Fathers of our Church and Saint Irenaeus call it, is characterized here by the Lord Himself as satanic. And the Lord turns toward those who stand around the bishop, who have remained faithful to sound teaching and did not move off into the supposedly deeper knowledge and wisdom that the heretics laid claim to.

In reality, however, these were demonic and satanic forms of knowledge and wisdom. The heretics indeed spoke of the deep things of their wisdom, an ineffable wisdom, an ineffable and inaccessible knowledge, unreachable for the profane and the uninitiated.

And because the mystery of lawlessness, according to the Apostle Paul, is continually at work, for this reason today the Gnostic heresy is Freemasonry. Indeed, Freemasonry itself calls all of us uninitiated. They are the ones who possess the illumination and the initiation into the deep knowledge, the deep wisdom, the deep philosophy, which we, according to their claims, are ignorant of. Therefore Freemasonry is nothing other than the natural descendant of ancient Gnosticism.

Or, if you will, Freemasonry is a neo-Gnosticism. Perhaps I have spoken many times about Freemasonry, and I may be accused of having developed a kind of obsession with Freemasonry. My beloved, that is not the issue.

Freemasonry is a contemporary reality which influences everyone and everything in our time. And it is poor strategy to underestimate the strength of the enemy. In order to fight the enemy, we must never underestimate his power.

And Freemasonry does have power; it is the power of Satan. And for this reason we always fight, and we shall fight as long as we live, and we are obliged always to fight Freemasonry. Do not be misled by the fact that it has no public life, do not be misled by the fact that it never appears before an audience, in court cases, and so on.

Do not be misled by the fact that it never gives lectures under its own name; do not be misled by the fact that we see nothing, no publication that bears its name. Do not let this deceive you. Freemasonry acts cunningly, underground. It is Gnosticism, and indeed, if you will, this is what we shall demonstrate today, with the help of God.

We are going to prove that Freemasonry has a Gnostic dimension. And once we see that Freemasonry has a Gnostic dimension, and we will see this from Freemasonry's own official documents, then its case falls under that letter of the Lord to the Bishop of Thyatira, the letter that condemns the woman Jezebel, together with that alien teaching of hers that comes to deceive the servants of Christ and lead them astray.

And since Christ condemns her, it means, clearly, most clearly, that He also condemns Freemasonry. Once we have proved this, and I will ask you, my beloved, to pay attention to this, let us see from its own official texts how Freemasonry itself characterises itself.

If, I repeat, not in an indirect way, since the matter is plain as day, but in a direct way, it is proved, I repeat, that Freemasonry is Gnosticism, the matter is settled completely. It is condemned by the Church, through and through, because Holy Scripture itself has spoken against Gnosticism, and the Apostle Paul writes against Gnosticism in his letter to Timothy, and the Apostle Peter in the catholic epistles writes against Gnosticism.

But the Fathers also fought Gnosticism furiously, because it furiously fought the Church.

But since Gnosticism is not known to many, without going into detail, because much has been said about it, in a few words I would say this. In reality, Gnosticism is a positive philosophy. It accepts a God, it accepts a world, it accepts a human being. It accepts certain relationships between God, the world, and the human being.

It looks at the world with double eyes. It sees it as both good and evil. Within the world, it sees the good and the evil. And it says, the portion of the good must have been made by a good God. The portion of the evil must have been made by an evil god.

This god is not one, he is of two hypostases. He has two persons, or two gods. Either two persons or two gods. Take note, because in Gnostic literature there is great variety. Very great, that is to say, it has differences.

The Gnosticism of Marcion, the Gnosticism of Basilides, and of many others. They always come with certain shades of difference. The fundamental basis in all these systems of Gnosticism is the duarchy. That there are two gods, the evil god and the good god.

The god who creates evil, the god who creates the good. These two quarrel and wrestle perpetually, and the victim is always the human being. The human being who at times seeks to be freed from the evil god. In the end, the human being always hopes for such a deliverance, he lives within nature, in a certain sense he has no transcendent god, and although he considers god invisible, in truth god is not transcendent in Gnosticism.

And because Gnosticism wants to borrow so much from outside itself, it is naked on its own; it has nothing of its own. It takes whatever human philosophy has offered up to now, whatever the mystery religions have offered: Orphism, the Eleusinian Mysteries, Hermes Trismegistus, Hermeticism, the mysteries of the East, of Cybele, the mysteries of Osiris and Isis. It has drawn from all of these, and it has drawn from Judaism as well. It has blended them all into one mixture and presents it. The danger of Gnosticism is that it never openly denies Christianity to you.

Here lies the danger. If someone tells me, I deny you, you stand against me, you are my enemy, that is one thing. But when you hide and do not show that you deny, when you move underwater, when you exist, you breathe inside the Church, you receive Holy Communion, you attend services, yet you are alien to her.

Here is the danger, here is the danger, as we shall see with the Masons too, that they receive Holy Communion, they attend services, and if you wish, they even use this as their argument. But I attend services, he tells you, but I am a good Christian, but I receive Holy Communion. This is the tragedy, not the argument, the tragedy. For this reason, you saw that this Jezebel was operating inside the Church of Thyatira, you saw how she too, we resolved this last time as well, she is therefore a type of the modern Gnostics, the Masons, just as she was of the ancient Gnostics. But as I told you, we will turn to their own writings. We observe, we see in their writings the following. In a prominent place, inside their lodge, they have the letter gamma, or G, or D, as we would say in English, which is placed inside a radiant star. A star with rays, and at the centre is the letter gamma.

For us Greeks, we have our own alphabet, while the Latin-based languages have the letter Z or D. For us it is the third letter of the alphabet, whereas in the Latin alphabet it is the seventh letter of the alphabet.

Sometimes this is not inside a radiant star, but is within the compound of the square and the compass, that angular tool, and the compass. The compass is here, vertical, on top; the square is below; and within the compound of square and compass, the square forms the right angle, and there is the letter G, or D, or Z, without the radiant star when it appears within this compound.

Now, since the square and the compass are the principal symbol of the Masons, I will tell you briefly the following. It has a rich and many-sided symbolism; I will tell you the most important one, I think. Below, the square with its right angle is the symbol of matter, and indeed of perfected matter, because we have a right angle.

Above, we have the compass, which is opened to forty-five degrees, according to the Masonic texts themselves that I am citing to you. The compass is opened to forty-five degrees, and it indicates, it is the symbol of spirit. Spirit over matter is the whole symbolism. Spirit over matter. Duarchy. How will spirit be imposed upon matter.

Note, my beloved, that in Christianity there is no duarchy, there are no two Gods. God made the heaven and the earth and all that is in it, the earth, and there is nothing that was not made by the one God.

And since there is nothing that was not made by the one God, nothing that has come into being came into being apart from the Word of God, how is it possible that there should be a contradiction in the works of God, how is it possible that good and evil should ever exist, and that the objects themselves, the creatures, should come into opposition, with God making them so?

If evil exists in the world, my beloved, it is not due to a duarchy. It is due to the intervention, by free choice, of rational beings, the first of whom is the devil. And after him, human beings. It is the intervention of evil through the free choice of rational beings.

This is how evil entered, and there was a disturbance of creation. This is how our faith explains evil. And not that it is the creation of some other god, or of the one God in some contradictory state. There is therefore no contradiction between spirit and matter.

For the infinite Spirit, who is God, the eternal Spirit, creates the material world. How could it ever stand opposed to the existence of God, if such a thing were even possible? The heavens declare the glory of God; how could the heavens ever turn against God? Never.

The soul together with the body, the soul together with the body, the soul together with the body. The body will be raised and it will be saved. Matter will be saved. For the Gnostics this is unthinkable, simply unthinkable. Matter, for them, is an evil thing. So the compass is imposed upon the square, upon matter; it is the imposition of spirit upon matter.

But while matter stands at ninety degrees, in its full expression, the compass stands at forty-five degrees, not ninety, because the human spirit has not yet been imposed upon matter; it is still struggling to impose itself. And within this combined emblem stands the letter gamma, or the D, as I told you.

Indeed, the Masons lament that they do not have one single letter that could correspond to all the languages and peoples of the earth, so that all the Masons of the whole world could understand it. What does this mean? I will follow it through with the Latin form.

Many words, after all, have their origin in the Latin-derived languages. From the Greek language you will see it presently. With the letter G we have the word God, which means God; so then this G signifies God. Underline it: God. This is what it means in Freemasonry; Freemasonry is the Masonic order.

Further, the English Mason and poet Burns writes the following: the hieroglyphic luminous touch, which no one other than the brothers beholds. He calls it Lampedon, this letter D he names Lampedon. A light which only, he says, the faithful, only the brothers, can know the full meaning of, the meaning of this D.

According to Plantagenet, this D is of Hermetic origin; it is furnished by the so-called Hermetic philosophy, which contains magic within it. Dalcho, these men are Masons, in one of his speeches said the following: the letter D, which adorns the lodge, does not express only the name of Mat, of the Great Architect of the Universe; Mat, he says, meaning God.

But it signifies at the same time the science of geometry. So our own gamma which we have, geometria or geometre in English, geometrie in French. The G, then, is God, God; geometre, geometry. According to Lenhoff and Posner, the meaning of the G is God, God.

Geometry, Genesis, Generation, Generation, Genesis, and Gnosis. Gnosis is not written, forgive me for saying it, it is not written, it is not rendered the way the English say it as Knowledge. Rather it is translated and the very word remains as it is: Gnosis, Gnosis, a Greek word, from the Gnostics.

And it is translated into every language of the world under the name 'knowledge,' with a 'G' in front. That is why we want to stay on this theme of knowledge, of Gnosticism. In many Masonic bodies, so the Masonic dictionary tells us, the 'G' appears not only on the radiant star, but also between the legs of the interlocked compass and square, just as I explained to you, and as is the custom among us Greeks as well.

But having seen this G, the gamma that refers to the theme of gnosis, that is, the initial gamma, we move on to the twelfth degree of initiation in Masonry, to see what meaning this gamma carries. My beloved, I will read to you only their own texts, from the degrees of initiation that they have, translated directly; I will only pause and comment.

The Master of Ceremonies, they write, removes the covering from the candidate, and they spread upon the floor a cloth on which is painted a Great Star with five rays, bearing in the middle the letter gamma, about which I have spoken to you.

The Grand Master turns toward the candidate who is about to be initiated into the twelfth degree. They have given the candidate a symbolic name and they call him Moabon; not that he keeps this name, it is simply symbolic, it is, we might say, a typological feature of the initiation, this name Moabon. He says: in order to demonstrate to us that you have well understood our teachings, tell us what the mysterious letter signifies; that is, what this letter means, the candidate is asked.

Geometry, Fertility. The Grand Teacher says, "Quite right. Now learn, then, that in addition to these it also signifies knowledge." You have answered well; and now I tell you this as well: it further means knowledge too. At this point the ritual book writes that a long and full explanation of the teaching of the Gnostics follows. Here the teacher speaks to the one being initiated and explains to him what this knowledge is.

We take a few excerpts from what the teacher says to the initiate. I read to you, the reading: Gnosticism, you see even the name itself, Gnosticism, great and beloved brother, is the sum of certain teachings which hold an important place in the spiritual and moral history of humanity.

The word gnosis, a Greek word, must be understood as the opposite of faith; pay attention here. In the first centuries of human ignorance, the Gnostics appeared, worthy pioneers of progress. Faith had as its object the dogma derived from revelation, as well as events supposedly regarded as historical.

It constituted, in one word, the erroneous knowledge of the crowd of Christians. Gnosis, on the contrary, was for a small number of chosen ones; its aim was the investigation and examination of the prevailing ideas down to their first principle, and the founding of a new philosophy.

Here, my beloved, we have the following point; I will make one comment. Gnosis, he says, comes to turn against the so-called faith based on revelation concerning supposedly historical matters. Do you know what these supposedly historical matters are?

These are the Incarnation, the Crucifixion, the Resurrection of Christ. This so-called knowledge calls them merely historical. And the claim is that through the New Testament, and first through the Old, just as we have the revelation of God at Sinai and in the Prophets, so supposedly through the Old and supposedly through the New Testament, we are given the revelation of things which, in order to be known, must be received through faith.

He says, therefore, here: this we fight against; we do not want the factor of faith, we want the factor of gnosis. Those of you who can grasp this, before I go further, you understand what demonic spirit we have here.

This is what the ancient Serpent said, the devil, the thrice-accursed devil, said to our first parents: your eyes will be opened and you will know. Until then, our first parents stood on faith, that is, on what God had told them, that they should not eat of the fruit. They believed completely, and the matter was settled.

Then the devil comes forward to reject faith, speaking his slander. God told you this because he envies you, because he does not want you to become gods. And when you taste of the fruit, then you will have no need of faith; then you will have knowledge.

Your eyes shall be opened, does not the sacred text say there, your eyes shall be opened and you shall know good from evil. You see who it is that rejects faith and proposes this knowledge: the devil. Clearly, with absolute clarity. And in the centuries that followed, if you will, from the Middle Ages down to our own day, though it always existed, but I speak of our own time, this came to be called rationalism. That I do not accept anything unless my mind grasps it.

Rationalism, the rule of reason. That is what it is: I have no need of faith, only knowledge, only what I will verify by my own observation and grasp with my own mind. But is it possible for me to accept everything that exists only on the condition that I will understand it? There are so many things I do not understand, my beloved; far more so, I am not speaking of natural things, but far more of metaphysical things.

Naturally, of spiritual realities which the small mind of man can never possibly comprehend. And I continue: Gnosticism says that the aim of this knowledge is the investigation and examination of prevailing ideas down to their first principle, and the framing of a new philosophy.

Because, as you know, Gnosticism found Christianity, forgive me, Christianity found Gnosticism, which had come before it. Indeed Gnosticism had begun three centuries before Christ. It stood at its greatest height for another three centuries after Christ.

Its last remnants lingered until the sixth century, but Gnosticism in reality still lives, behold, Freemasonry lives. Yet the Gnostics claimed and used to say that they possess the new philosophy. This philosophy which they spoke of and put forward, the Apostle Paul takes up and gives them his answer.

Listen to how the Apostle Paul gives his answer. The Apostle Paul, in his letter to the Colossians, listen to what he says. Perhaps now, if you hear the text, you will understand the meaning of the passage. You see, he says to the Colossians: take care, let no one carry you off as spoil through philosophy and empty deceit, according to the tradition of men, according to the elements of the world, and not according to Christ.

You see, take heed, he says, that no one carry you away through philosophy. What philosophy is this? It is Gnosticism. It is Gnosticism. And how does he describe this philosophy, this Gnosticism? Vain deceit, hollow deception.

And truly, Freemasonry too, my beloved, is a hollow megalomania, hollow to its very marrow. And after the tradition of men: if you read a little of their initiations and so on, the theory of Freemasonry, you will see, my beloved, that it is all the contrivance of the human mind.

They thought it up in their own minds, arranged it, and built this foolish human construction. When he says according to the elements of the world, since the Gnostics spoke about elements, the Apostle Paul uses their own word, according to the elements of the world.

And not according to Christ, for in Him, in Christ, dwells all the fullness. I should tell you that pleroma, fullness, is a Gnostic term. The Gnostics of that time used it, and by it they meant that which fills the space between the Good God and the Evil God and matter, and they placed thirty divinities between the first great Good God and the last.

You are a member, because you have entered into the life of Christ, who is the head of every principality and authority. Notice that the words 'principality' and 'authority' come from the Gnostic vocabulary. All of this shows, my beloved, how the Apostle Paul gives his answer.

Did you see how he answers? If we had the Apostle Paul today, but why would we need to have him, with the very same words he would answer the phenomenon of Freemasonry. And he would grieve because Christians are being drawn away into Freemasonry.

The Masonic text continues. The struggle between the simple Christians and the Gnostics, says the teacher in their initiation, also began from the very beginning. The struggle. The Gnostics were strong, owing to their spiritual superiority.

They always had a sense of superiority, as you will know. The Masons regard us, they regard us as profane, as the uninitiated. But when they speak of a spiritual superiority, these are what are called the deep things of Satan, those deep things of Satan that the Lord reveals as satanic.

But in any case, the initiation text goes on, they had to fall as victims under the axe of an intolerant religion, that is, of Christianity, an enemy of free inquiry. So Christianity is an intolerant religion, one that is an enemy of free inquiry, because they are the people of knowledge.

So do not forget that their lodges are called workshops, in which inquiries take place, philosophical inquiries. Do not let your mind go to thinking we have nails and hammers and pincers in there. The outstanding feature, here pay attention, the outstanding feature of Gnosticism, the teacher's initiation continues, is the two-personed nature of the divinity. Which is to say, what is the feature that is, we might say, the extreme point of Gnosticism? That the divinity has two persons. It is two-hypostatic.

The Gnostics have in view the two principles, good and evil, or better, spirit and matter, another expression under which the two principles are manifested. So then the divinity has two faces; we would have one body with two persons; from this side the good, from that side the evil, the two gods.

According to the Gnostics, says the teacher then, God is a supernatural and invisible being and is manifested under two entirely opposite attributes. One of these attributes, the demiurge, that is to say the architect of the universe, created the earth and fashioned man. Unfortunately, in the creation of the world, the other attribute of the divinity also cooperated, this one being an enemy of the principle of the good.

Why? Gnosticism offers us no explanation to this question. It limits itself only to affirming one indisputable fact, that is, that good and evil coexist in nature, and that therefore the second principle participates in the creation of the world.

Indeed, my beloved, Gnosticism did not manage to solve the problem of the source of evil and of good. This is true. It did not manage to solve it. You say, we have no answer, we do not know. That is why they have fabricated these myths, in order to try to give some explanation.

But the Gnostics, the teacher continues in his initiation, were hoping, and among themselves the Freemasons likewise hope; so the Freemasons are the natural successors of the ancient Gnostics. One sees this very clearly, I think there is no doubt at all.

The Freemasons likewise hope that a spirit, some higher spirit, will one day free humanity from the yoke of matter. So they do not believe that Christ is the liberator; but Christ did not come to deliver us from matter. This is the heavy artillery.

For God, the eternal Spirit, became matter, became man, took on a human body, and came to redeem matter, not to deliver us from matter. Do you understand, my beloved, these terrible heretical positions?

You know, I was listening to a religious program on the radio, from seven to seven thirty, and just for a moment, I only listened for about five minutes, because toward the end I heard something there, some people were speaking, two or three of them, about souls; they were talking about souls. The souls, they said, go to the place where they were before. What place 'before'? This is a Greek delusion. It is a Platonic delusion. The souls did not pre-exist.

But what can one say, what can one say. Out of a world of delusion, of terrible delusion. Is this hope a mere hope, or a real presentiment of progress? The future will answer this question. That is, we hope something will come of it. But will anything come of it? The future will answer, if it answers at all, whether progress, that slow working of the spirit which is to save humanity, must be helped along by human efforts, and in this case by the masons, by the Freemasons, whatever the popes may say, that is, the pope, each pope who sits in Rome, because it is Rome they have in mind. All of this is written in the West. Gnosis, they write, with a capital G, was never a heresy at all, but the very philosophy of Christianity itself. This is the terrible part, you see: the very philosophy of Christianity itself. And even if Gnosis did not survive, at the very least it served to destroy the religions, upon whose ruins Christianity founded its dominion.

And now those who are the neo-Gnostics certainly hope for the destruction of the religions, and above all of Christianity, and most particularly of Orthodoxy.

Gnosis came, the teacher's initiation continues, at a time of worldwide collapse of convictions and ideas. This is true. It was able to say to the polytheists, to the idolaters, you no longer have either religion or philosophy.

Nothing remains to you but mythology and skepticism. To the Jews, Gnosis said: Your revelation, here I want you to pay attention, is incomplete, since it flows from only one hypostasis of the Divinity, being the work of a single entity.

So you did not know the highest mind, and you were not found able to interpret his law. The proof is that you are still waiting for a Messiah who must come to free you from the yoke of your alien and fallen civilisation. In other words, since you speak of one God, the good God, your revelation is incomplete, because God is also the evil God.

Here is their proof that an evil God exists too: you are waiting to be redeemed, to be rescued from evil, and evil is woven into nature itself. You see how they argue it. And to these same Christians the Gnostics would even say: your leader was the highest expression of genius, and that much is true.

But his Apostles did not understand his teaching. Or his disciples corrupted the texts that the Apostles left to them. Therefore Christianity is useless, because it is not what Christ actually said.

Christ, according to them, was a great Gnostic, and even a Mason. For this reason Freemasonry, listen to this, is the only true religion. Freemasonry, the only true religion, so a religion then, takes up the work of Gnosticism, boasts of taking up the work of Gnosticism, very plainly. So gentlemen Masons, we will fight you, since you are Gnostics; understand, you stand under the name of Jezebel, and we will fight you.

It will succeed in destroying them as false religions, beginning with the Roman heresy, that is, with the Church of Rome, which they have in view, because, as I told you, they never used to reckon with Orthodoxy, but now they do reckon with it; this religion that has endured for so very long, lasted such a long time, a state of affairs of two thousand years, and so now, at its end, let us destroy it, let us destroy Christianity.

These are the things they write, my beloved, and you have seen very clearly that this is of Gnostic origin. Freemasonry is Gnosticism. I have told you this many times. I am stressing it now particularly, on the occasion of this homily, on the text from the Book of the Apocalypse.

Furthermore the following is noted; thus says Taxil, the Gnostics venerated Cain, indeed, they are the Cainites, and Canaan, Canaan is the one who received the curse from his father Noah; and Esau, he is the one who did not receive the blessing from Isaac; and Korah, Korah is the one who spoke against Moses; and Dathan and Abiram, they are the ones who spoke against Moses, and the earth opened and swallowed them, if you remember from the Old Testament.

These are the ones they honour. Do you know why? Let me move on a bit. Among the Apostles they honoured Judas, whose betrayal, according to what they say, was an act of philosophical virtue. Why? Quite simply, because the people of the Old Testament were the people of Yahweh the Lord, but they were followers of an evil God, because he created matter, he made the world, and therefore he is an evil God.

But those who stood against the people of God, as I told you, are Cain, and Canaan, Esau, and Korah, the ones I named for you, Dathan and Abiram and whoever else, and these men are the great heroes for the Gnostics. Why? Because they came to stand up against the people of God, who worshipped the evil God, the God of Matter, the creator of the world.

But notice something. Remember Cain? In the Old Testament, Cain is the one who introduces civilization. Some people have this in mind, the Gnostics, and the Freemasons say: we love Cain, because he is the man who represented inquiry and knowledge, the man of civilization; whereas Abel and Seth are the softies, we don't want them, they are the men of faith, we don't want them. Do you understand now what knowledge means here? It turns against faith. And Judas too: because Christ brought in faith, Judas, by his betrayal, wanted to kill off this phenomenon of faith, so that knowledge might be advanced, the knowledge the Gnostics possessed. And that is why they honor Judas.

In the initiation of the eighteenth degree, which is called that of the Rose-Cross masons, the symbol of the initiation, my beloved, is a cross interwoven with roses. We read on the inscription of the cross. Someone who sees a cross with roses will say, what a beautiful cross, and a most artistic one at that.

There's an inscription on the cross, in Latin letters, a Latin motto: the I, the N, the R, the I. Here is what the teacher says. Listen: Igne, that's the I; Natura, the N; Renovatur, the R; Integra, the I. And here is what it means: Ignis is fire, Natura is nature, Renovo means to renew, to recreate, and Integra means wholly, completely. So the sense of the sentence is this: by the force of fire, nature is renewed entirely.

Nature has no connection whatsoever with Jesus Christ, King of the Jews. Nature, through fire, is renewed entirely. This is what Stoic philosophy teaches; this is what materialism teaches. Open the little philosophical dictionary of communism and you will see this very definition, how creation is renewed. Creation, it says, the world has always existed, exists, and will exist, an eternal fire. That is what it writes there in the little philosophical dictionary.

It is Stoic, Stoic philosophy; it is taken from the Stoics. So this is what the cross is for them. What else does the cross signify, apart from the inscription we saw? The cross, I read to you word for word, having become an object of worship, is for the initiated nothing other than the simple image of the equinoxes, when the sun in its yearly course covers successively these two points. So the cross is the symbol of the equinoxes.

Furthermore, the rose, I read, is the most excellent emblem of woman; it symbolises woman. And just as the cross depicts manhood or the sun, the cross is the symbol of manhood or of the sun. Indeed, the crux ansata, the Egyptian cross, which has this shape, pay attention, a vertical line, a horizontal stroke across the top, making a tau, and above the tau we place a circle, these are the genital organs of the man, forgive me. So the cross is the symbol of manhood, or of the sun which fertilises the earth. Osiris, Isis: Osiris is the sun, Isis is the earth; the earth is fertilised by the sun and gives birth to Horus, to man. Is this not idolatry? It is idolatry. This is what the cross is. And further, it depicts manhood or the sun.

In all its force, the sum of these two emblems, cross and rose, presents an additional meaning and expresses the union of the two sexes, or it is the symbol of the universal regeneration.

Remember what we said on the matter of the letter G, which means generation, fertility. Well, this is the same thing now. The union of cross and rose, of man and woman, of sun and earth, is the eternal renewal and fertility. Does this have any connection at all with the Cross of Christ? Furthermore, the cross, with its four arms, is the symbol of the four points of the horizon and the emblem of human immortality.

So says Taxil, in his work Freemasonry, page 238. Since, my beloved, Gnosticism, Freemasonry is Gnosticism, in the clearest possible way, we have seen this very plainly, then it is no wonder at all that, just as the ancient Gnostics worshipped Cain, worshipped the Serpent of the Ancients, the modern Masons also worship Satan; nothing strange at all.

This is why Christ calls the deep things of the Gnostics the deep things of Satan. Let them come and disprove us: they worship Satan; Christ reveals it to us. The Gnostics, notes Leo Taxil, just like today's Freemasons, recognised, recognised, as the principle of the good, the good of Lucifer, the devil, and as the principle of evil, Sabaoth. So then, the God of the Old Testament is the evil God, the originator of evil because he made matter, and the devil, Lucifer, is the good spirit, the good God. Shudder, I beg you. And here, accordingly, is a prayer to the devil.

Come, Lucifer, come — you whom the priests have slandered, you whom the kings have condemned; come, come, let us embrace you, let us hold you close in our arms, let us hold you close in our arms. Long have we known you, and long have you known us as well. Your works do not always appear beautiful, your works do not always appear good, O blessed one of our heart; and yet these alone can give the explanation of the universe. Without your work, O Satan — and Satan means 'the adversary' — the universe would be absurd. You alone give it life, you alone make all labor fruitful. You ennoble vulgar wealth, you set your seal upon virtue. Yours is the rule, yours is the throne. But as for you, Adonai — and Adonai is the God of the Old Testament — now the prayer turns to address him: O rapacious God, O unjust God, we renounce you. Hatred to you! Knowledge we have made our own.

As for you, to my happiness, alleluia: through Science we shall win it, in spite of you. Every one of our advances is a triumph beneath which the Deity is crushed, that spirit of falsehood and deceit. Your Kingdom is finished; go seek your victims among the animals. Already you have been dethroned and crushed. Your name, which until now has been the last word of the wise man, the authority of the judge under oath, the strength given to the poor, the refuge of the guilty one who repents, eh, that unutterable name of yours, from this moment onward, will carry the scorn and the anathema of man; it will be blotted out as a synonym for hypocrisy, for falsehood, for superstition, for tyranny, for unbelief. Since only a devil can speak like this, eh, so long as humanity keeps shutting itself up in a struggle of primal, monstrous deities.

Adonai, humanity will be the slave of kings and priests, and humanity will suffer, and humanity will be spat upon. This is why the triptych of the French Revolution, liberty, equality, fraternity, is said to belong to the Masons.

Since man will be made to swear by your hated name, perjury will become the foundation of society. That is to say, if people who have sworn to God renounce God, this denial will be the foundation of a new society.

Be lost, he turns toward God and says to Him, be lost, O executioner of our reason, of our reason, phantom of our conscience; and Léo Taxil adds that the Masons of the thirty-seventh degree kneel before Baphomet, which is the statue of Satan, a statue that stands above the altar and is nothing other than the Great Architect of the Universe.

So then, who is this G, who is the Great Architect of the Universe? It is Baphomet, it is the devil. This is the one to be worshipped. Beyond that, pay attention here, when the initiate gradually, little by little, climbs and reaches the first gate of the thirty-third degree, which is the final degree, he will learn the so-called secret of Masonry, the last secret of Masonry. And what is it, this notorious secret of Masonry? That the G is the devil, and that this is the one he must worship and not the God of the Christians, whom at any cost he must destroy.

This, my beloved, is the secret of Masonry. The worship of the devil, and the contempt and persecution of the true, Holy, Trinitarian God. And now I ask you, is it true or is it not? What the Lord reveals in His letter to the bishop of Thyatira?

That he allows the deep things of Satan to take place? Tell me, is it true or is it not? This is why we have spoken about Gnosticism and about Masonry. This is the reason, because the Masons circulate within our Church; they circulate, in America they become parish trustees, in the Church they even become clergymen, I will not say more, do not let us be caught off guard. My beloved, the hour has passed; two more words and we will close.

Today, the feast of our Holy Orthodoxy, we must realise that we are dealing with a fearful enemy, with Masonry. A fearful enemy, take note of it. The ancient fathers of our Church stood against Gnosticism.

We today must stand against Masonry, this newer Gnosticism. In this we are helped by this sacred text of the Apocalypse and by the Lord's apocalyptic characterisation, that this concerns the deep things of Satan.

My beloved, horror should seize us before such realities. If among our people, I would also say to you, there are deceived persons, we are called to inform both them and those who could in the future be led astray into the deception of Masonry, as prospective candidates, that they must be careful and quickly flee from the lodge.

We must help them in every way we can, but let the faithful be on their guard. Let the faithful not be intimidated when these men try by every means to sway people and to sway events. The Lord, as the Sender of that earlier letter to the Bishop of Pergamos, points this out. He says: 'These things says He who holds the sharp, two-edged sword.' And He adds, speaking of His enemies, the Satanists: 'But if not, I am coming to you quickly, and I will make war against them with the sword of my mouth.' These are the very words the Apostle Paul writes concerning the Antichrists and the lawless ones who are to come, for Freemasonry is the forerunner of the Antichrist.'

Whom, he says in his Second Letter to the Thessalonians, the Lord will consume with the breath of His mouth and abolish, will destroy and bring to nothing by the manifestation of His coming. Beloved, Satan is a reality, and he is at work; he labors relentlessly, ceaselessly, against the Church of Christ, and especially against His Orthodox Church. Let us not forget that Satan has his dwelling place and his throne upon the earth. Let us not forget that Satan has his synagogue. Let us not forget that Satan has the deep things of his cunning.

And so, let us stand aright, let us be sober and watchful, and let us keep awake.

Υμίν δε λέγω, τοις λοιποίς τοις εν Θυατείροις, όσοι ουκ έχουσι την διδαχήν ταύτην, οίτινες ουκ έγνωσαν τα βαθέα του σατανά, ως λέγουσι. Σ' εσάς τους υπολοίπους απευθύνομαι, λέγει ο Κύριος, στην επιστολή του προς τον επίσκοπον των Θυατείρων· όσοι από εσάς δεν πήρατε αυτήν την διδαχήν αυτής της γυναικός, της Ιεζάβελ, και δεν γνωρίζετε εκείνα τα οποία ισχυρίζονται αυτοί ότι γνωρίζουν, τα λεγόμενα βαθέα της σοφίας, αλλά δεν είναι παρά τα βαθέα του σατανά, όπως λένε.

Υπό το όνομα, αγαπητοί μου, Ιεζάβελ, πρέπει ακόμη να συμπεριλάβουμε και άλλη μια κατηγορία. Στον, εντός εισαγωγικών, εκτός από τους φωτισμένους που είχαμε αναφέρει την περασμένη φορά, που μένουν αυτοί μέσα στην Εκκλησία, εκκλησιάζονται, κοινωνούν, όμως δρουν από πλευράς πίστεως διαφορετικό τρόπο από την πίστη της Εκκλησίας.

Μιλούμε μόνον ότι η γυνή, η Ιεζάβελ της επιστολής προς τον επίσκοπο των Θυατείρων, είναι γνωστικής αιρέσεως. Μην το ξεχνούμε αυτό, γιατί λέγει ο Κύριος γι' αυτή στην επιστολή· διδάσκει και πλανά τους εμούς δούλους, να πορνεύσουν και να γίνουν ειδωλολάτρες. Συνεπώς είναι γνωστική αίρεσις, όπως είχαμε δει και διά τους Νικολαΐτες, οι οποίοι ήσαν γνωστική αίρεσις.

Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι αυτή η λεγόμενη ψευδώνυμος γνώσις, γνωστικός, ψευδώνυμος γνώσις, όπως την ονομάζουν οι αρχαίοι πατέρες της εκκλησίας μας και ο Άγιος Ειρηναίος, χαρακτηρίζεται εδώ από τον ίδιο τον Κύριο ως σατανική, και στρέφεται ο Κύριος προς εκείνους που ευρίσκονται περί τον επίσκοπον και που έχουν παραμείνει πιστοί εις την υγιαίνουσαν διδασκαλίαν και δεν εκινήθησαν εις τα δήθεν βαθύτερα, ως τα διετείνοντο οι αιρετικοί, γνώσεις και σοφίες.

Πράγματι όμως γνώσεις και σοφίες δαιμονικές, σατανικές, οι αιρετικοί μιλούσαν πράγματι περί των βαθαίων της σοφίας των, απορρήτου σοφίας, απορρήτου γνώσεως και απλησιάστου, απροσίτου εις τους βεβήλους και τους αμυήτους.

Και επειδή το μυστήριο της ανομίας, κατά τον Απόστολον Παύλον, συνεχώς ενεργείται, γι' αυτό σήμερα γνωστική αίρεσις είναι ο Μασονισμός. Εξάλλου ο ίδιος ο Μασονισμός εμάς όλους μας αποκαλεί αμυήτους. Αυτοί έχουν τον φωτισμό και την μύηση της βαθείας γνώσεως, της βαθείας σοφίας, της βαθιάς φιλοσοφίας, Την οποία εμείς αγνοούμε κατά των ισχυρισμών των Ώστε λοιπόν ο Μασονισμός δεν είναι παρά φυσικός απόγονος του αρχαίου γνωστικισμού.

Ή, αν θέλετε, ένας νεογνωστικισμός ο Μασονισμός. Ίσως πολλές φορές έχω αναφερθεί στον Μασονισμό και μπορώ να χαρακτηριστώ ότι έχω πάθει μια ψύχωση με τον Μασονισμό. Αγαπητοί μου, δεν είναι το θέμα εκεί.

Ο Μασονισμός είναι μια σύγχρονη πραγματικότητα, η οποία επηρεάζει τους πάντας και τα πάντα στην εποχή μας. Είναι δε κακή τακτική να υποτιμούμε την αξία του εχθρού. Για να μπορέσουμε να πολεμήσουμε τον εχθρόν, δεν πρέπει ποτέ να υποτιμήσουμε την δύναμή του.

Και ο Μασονισμός έχει δύναμη, είναι η δύναμη του σατανά. Και γι' αυτό πολεμούμε πάντοτε και θα πολεμούμε όσο ζούμε και οφείλουμε πάντα να πολεμούμε τον Μασονισμόν. Μη κοιτάτε που δεν έχει δημόσιον βίον, μη κοιτάτε που δεν βγαίνει ποτέ επ' ακροατηρίω και δίκες και λοιπά.

Μη κοιτάτε ποτέ να μην δίδει στο όνομά του διαλέξεις, μη κοιτάτε που τίποτα δεν βλέπουμε, κανένα δημοσίευμα που να φέρει την ονομασία του. Μην το κοιτάτε αυτό. Δρα ύπουλος, υπογείως ο Μασονισμός. Είναι γνωστικισμός και μάλιστα, αν θέλετε, αυτό θα δείξουμε σήμερα με τη βοήθεια του Θεού.

Θα αποδείξουμε ότι ο Μασονισμός είναι γνωστικής διαστάσεως και όταν δούμε ότι ο Μασονισμός είναι γνωστικής διαστάσεως, και θα το δούμε αυτό από τα επίσημα έγγραφα του ιδίου του Μασονισμού, τότε η περίπτωσή του υπάγεται στην εν λόγω επιστολή του Κυρίου προς τον Επίσκοπον των Θυατείρων που καταδικάζει την γυναίκα Ιεζάβελ, με αυτήν την αλλοτρίαν διδαχή που έρχεται να πλανήσει και να παραστήσει τους δούλους του Χριστού.

Και αφού την καταδικάζει ο Χριστός, σημαίνει, σαφώς, σαφέστατα, καταδικάζει και τον Μασονισμό. Αφού το αποδείξουμε αυτό, και αυτό θα παρακαλέσω, αγαπητοί μου, να προσέξετε, να δούμε από τα ίδια επίσημα κείμενά του, πως ο ίδιος ο Μασονισμός χαρακτηρίζει τον εαυτόν του.

Εάν, ξαναλέγω, όχι κατ' έμμεσον τρόπον, αφ' ότι είναι ολοφάνερα, αλλά κατ' άμεσον τρόπον, αποδειχθεί, επαναλαμβάνω, ο Μασονισμός ότι είναι γνωστικισμός, το πράγμα είναι τελείως. Καταδικάζεται από την Εκκλησία, πέρα ως πέρα, διότι και αυτή η Αγία Γραφή έχει μιλήσει εναντίον του γνωστικισμού, και ο Απόστολος Παύλος στον Τιμόθεο και ο Απόστολος Πέτρος, στις καθολικές επιστολές, γράφουν εναντίον του γνωστικισμού.

Αλλά και οι Πατέρες επολέμησαν τον γνωστικισμό λυσσωδώς, γιατί αυτός λυσσωδώς επολέμησε την Εκκλησία.

Αλλά επειδή ο γνωστικισμός σε πολλούς δεν είναι γνωστός, χωρίς να αναφερθώ, γιατί πολλά έχουν αναφερθεί σε αυτόν, με δύο λόγια θα έλεγα το εξής. Στην πραγματικότητα, ο γνωστικισμός είναι μια θετική φιλοσοφία. Δέχεται έναν Θεό, δέχεται έναν κόσμο, δέχεται έναν άνθρωπο. Δέχεται κάποιες σχέσεις ανάμεσα στον Θεό, τον κόσμο και τον άνθρωπο.

Τον κόσμο τον βλέπει με διπλά μάτια. Τον βλέπει και καλόν και κακόν. Μες στον κόσμο βλέπει το καλό και το κακό. Και λέγει, πρέπει το τμήμα του καλού να το έκανε ένας αγαθός Θεός. Το τμήμα του κακού να το έκανε ένας κακός θεός.

Αυτός ο θεός δεν είναι ένας, είναι δισυπόστατος. Έχει δύο πρόσωπα ή δύο θεοί. Ή δύο πρόσωπα ή δύο θεοί. Σημειώσατε, διότι στην γνωστική φιλολογία υπάρχει μεγάλη ποικιλία. Πολύ μεγάλη, έχει δηλαδή διαφορές.

Ο γνωστικισμός του Μαρκίωνος, ο γνωστικισμός του Βασιλίδου και πολλών άλλων. Είναι πάντα με κάποιες αποχρώσεις. Θεμελιώδης βάσις σε όλα αυτά τα συστήματα του γνωστικισμού είναι η διαρχία. Ότι υπάρχουν δύο θεοί, ο θεός ο κακός και ο θεός ο καλός.

Ο θεός που δημιουργεί το κακόν, ο θεός που δημιουργεί το αγαθόν. Αυτοί μαλώνουν και παλεύουν πάντοτε, με θύμα πάντα τον άνθρωπο. Ο οποίος επιδιώκει κάποτε να απαλλαγεί από τον κακόν θεόν. Τελικά, ο άνθρωπος ελπίζει πάντοτε από μια τέτοια απαλλαγή, ζει μέσα στη φύση, κατά κάποιο τρόπο δεν έχει υπερβατικόν θεόν, αν και θεωρεί αόρατον τον θεόν, αληθινά όμως δεν είναι υπερβατικός ο θεός στον γνωστικισμό.

Και επειδή ο γνωστικισμός θέλει να πάρει πολλά στοιχεία απ' έξω, ο ίδιος είναι γυμνός, δεν έχει τίποτα, παίρνει ό,τι η φιλοσοφία η ανθρωπίνη μέχρι σήμερα έχει προσφέρει, ό,τι οι μυστηριακές θρησκείες έχουν προσφέρει, ο ορφισμός, τα Ελευσίνια Μυστήρια, ο Τρισμέγιστος Ερμής, ο ερμητισμός, τα μυστήρια της Ανατολής, της Κυβέλης, τα μυστήρια του Όσιρη και της Ίσιδος, έχει πάρει από αυτά, έχει πάρει από τον Ιουδαϊσμό. Τα έχει κάνει ένα χαρμάνι και τα παρουσιάζει. Ο κίνδυνος του γνωστικισμού είναι ότι δεν σου αρνείται τον Χριστιανισμό, ανεπισήμως.

Εδώ είναι ο κίνδυνος. Το να μου πει ο άλλος, σε αρνούμαι, είσαι απέναντί μου, εχθρός. Όταν κρύβεσαι όμως και δεν δείχνεις ότι αρνείσαι, κινείς υποβρυχίως, υπάρχεις, αναπνέεις μέσα στην εκκλησία, κοινωνείς, εκκλησιάζεσαι, αλλά είσαι αλλότριος.

Εδώ είναι ο κίνδυνος, εδώ είναι ο κίνδυνος, όπως θα δούμε και τους μασόνους, να κοινωνούν, να εκκλησιάζονται, θέλετε, το έχουν και επιχείρημά τους αυτό, μα εγώ εκκλησιάζομαι σου λέει, μα εγώ είμαι καλός χριστιανός, μα εγώ κοινωνώ, αυτό είναι το δυστύχημα, όχι το επιχείρημα, το δυστύχημα, γι' αυτό το λόγο, είδατε η Ιεζάβελ αυτή, δρούσε μέσα στην εκκλησία των Θυατήρων, είδατε πως κι εκείνη το, πάνω λύθαμε και την περασμένη φορά, είναι συνεπώς τύπος συγχρόνων γν των μασόνων, όπως ήταν και των αρχαίων γνωστικών. Όπως σας είπα όμως, θα καταφύγουμε στα συγγράμματά τους. Παρατηρούμε, βλέπουμε στα συγγράμματά τους το εξής. Σε περίβλεπτο θέση, μέσα στη στοά τους, έχουν το γράμμα γάμα ή ζε ή ντι, αγγλικά αν το πούμε, το οποίο είναι τοποθετημένο μέσα σε έναν ακτιδοβόλον αστέρα. Ένα αστέρι με ακτίνες, στο κέντρο είναι το γράμμα γάμα,

καθ' ημάς τους Έλληνες, έχουμε το δικό μας το αλφάβητον και οι λατινογενείς γλώσσες έχουν το γράμμα Ζ ή Ντ. Καθ' ημάς είναι το τρίτο γράμμα του αλφαβήτου, κατά το λατινικό αλφάβητον είναι το έβδομο γράμμα του αλφαβήτου.

Αυτό ενίοτε δεν είναι μέσα σε ακτινοβόλο αστέρα, αλλά είναι στο σύμπλεγμα γνώμονος, το γωνιακό αυτό, και διαβήτου. Είναι ο διαβήτης εδώ, κάθετος, από πάνω, ο γνώμων είναι από κάτω και στο σύμπλεγμα γνώμονος και διαβήτου, ο γνώμων είναι ορθή γωνία και διαβήτου, υπάρχει το γράμμα γ ή δι ή ζε, χωρίς τον ακτινοβόλον αστέρα όταν είναι στο σύμπλεγμα αυτό.

Επειδή όμως ο γνώμων και ο διαβήτης είναι το κύριο σύμβολο των μασόνων, με δύο λόγια θα σας έλεγα το εξής. Έχει πλούσιον και πολύπλευρον συμβολισμόν, θα σας πω τον κυριότερο, νομίζω. Από κάτω ο γνώμων με την ορθή γωνία είναι το σύμβολο της ύλης και από πάνω η τελεία ύλη, γιατί έχουμε ορθή γωνία.

Από πάνω έχουμε τον διαβήτη, ο οποίος είναι ανοιγμένος στις 45 μοίρες, κατά τα κείμενα πάντα των μασόνων αυτά που σας λέγω, είναι ανοιγμένος ο διαβήτης στις 45 μοίρες και δείχνει, είναι το σύμβολο του πνεύματος. Το πνεύμα επί της ύλης είναι όλος ο συμβολισμός. Το πνεύμα επί της ύλης. Διαρχία. Πώς θα επιβληθεί το πνεύμα επί της ύλης.

Σημειώσατε αγαπητοί μου ότι στον Χριστιανισμό δεν υπάρχει διαρχία, δεν υπάρχουν δύο Θεοί, ο Θεός εποίησε τον ουρανόν και την γη και τα εν αυτή, τη γη, δεν υπάρχει τίποτε που δεν έγινε από τον Θεόν τον Ένα.

Και αφού δεν υπάρχει τίποτε που δεν έγινε από τον Θεό τον Ένα, ουδέν γέγονεν ο γέγονεν χωρίς του Θεού Λόγου, πώς είναι δυνατόν να υπάρχει αντίφαση στα έργα του Θεού, πώς είναι δυνατόν ποτέ να υπάρχει το καλό και το κακό και να έρχονται σε αντίθεση καθεαυτά τα αντικείμενα, τα κτίσματα, κάνοντάς τα έτσι ο Θεός;

Αν υπάρχει το κακό στον κόσμο δεν οφείλεται αγαπητοί μου σε μια διαρχία. Οφείλεται στην παρεμβολή κατόπιν ελευθέρας προαιρέσεως λογικών όντων που είναι ο διάβολος πρώτος. Και μετά οι άνθρωποι. Είναι η παρεμβολή του κακού κατόπιν ελευθέρας προαιρέσεως λογικών όντων.

Έτσι μπήκε το κακό και υπήρξε διασάλευση της κτίσεως. Έτσι εξηγείται από την πίστη μας το κακό. Και όχι ότι είναι δημιούργημα κάποιου άλλου Θεού ή του ενός και μια αντιφατική κατάσταση. Δεν υπάρχει λοιπόν αντίφαση μεταξύ πνεύματος και ύλης.

Γιατί το άπειρο πνεύμα ο Θεός, το αιώνιο πνεύμα δημιουργεί τον υλικόν κόσμον. Θα ήταν αντίθετο ποτέ αυτός στην ύπαρξη του Θεού, αν είναι δυνατόν; Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού, πώς είναι δυνατόν οι ουρανοί να στρέφονται εναντίον του Θεού; Ποτέ.

Η ψυχή με το σώμα, η ψυχή με το σώμα, η ψυχή με το σώμα, θα αναστηθεί το σώμα και θα σωθεί, η ύλη θα σωθεί, αυτό για τους γνωστικούς είναι αδιανόητο, είναι αδιανόητο, η ύλη είναι κακό πράγμα, συνεπώς ο διαβήτης επιβάλλεται επί του γνώμονος, επί της ύλης, είναι η επιβολή του πνεύματος επί της ύλης.

Αλλά ενώ η ύλη είναι 90 μοίρες, στην τελεία της έκφραση, ο διαβήτης είναι σε 45 μοίρες, όχι 90, διότι ακόμη δεν επεβλήθη το ανθρώπινο πνεύμα επί της ύλης, αλλά αγωνίζεται να επιβληθεί. Και μέσα εις αυτό το σύμπλεγμα υπάρχει το γράμμα γάμα ή το d, όπως σας είπα.

Μάλιστα λυπούνται οι μασόνοι που δεν έχουν ένα γράμμα που θα μπορούσε να ανταποκρίνεται σε όλες τις γλώσσες και φυλές της γης. Για να μπορούν όλοι οι μασόνοι όλου του κόσμου να το καταλαβαίνουν. Τι σημαίνει αυτό; Θα ακολουθήσω με το λατινικό.

Πολλές λέξεις εξάλλου έχουν την καταγωγή τους στις λατινογενείς γλώσσες. Από την ελληνική γλώσσα θα το δείτε στη συνέχεια. Με το γράμμα G έχουμε το όνομα God, που θα πει Θεός, ώστε λοιπόν αυτό το G σημαίνει Θεός, υπογραμμίσατε το Θεός, αυτό σημαίνει στον Ελευθεροτεκτονισμό, Ελευθεροτεκτονισμός είναι ο Μασονισμός.

Ακόμα, ο Άγγλος Τέκτων, Ποιητής, Μπάρνς, γράφει τα εξής. Η Ιερογλυφική Αφή Λαμπηδόν, την οποία ουδείς άλλος πλην των αδελφών βλέπει. Τη λέει Λαμπηδόνα, το γράμμα δι, το λέει Λαμπηδόνα. Ένα φως που μόνο, λέγει, ο πιστός, μόνο οι αδελφοί μπορούν να ξέρουν τη συμπασία αυτού του δι.

Κατά τον Πλαντασένετ, αυτό το δι είναι ερμητικής προελεύσεως, παρέχεται από την λεγόμενη ερμητική φιλοσοφία, που έχει μέσα μαγεία. Ο Ντάλκο, αυτοί είναι τέκτονες, σε μια του ομιλία έχει πει το εξής. Το γράμμα δι, όπερ κοσμεί την στοάν, δεν εκφράζει μόνο το όνομα του Ματ, του μεγάλου αρχιτέκτονος του σύμπαντος, Ματ, λέει του Θεού.

Αλλά σημαίνει ταυτοχρόνως και την επιστήμη της γεωμετρίας. Το δικό μας γάμα λοιπόν που έχουμε, γεωμετρία ή γεωμετρή, Αγγλικά, γεωμετρή γαλλικά, το G God λοιπόν Θεός, γεωμετρή, γεωμετρία Κατά τους Λένχοφ και Πόσνερ, η σημασία του G είναι God, Θεός.

Γεωμετρία, Γένεση, Γενερασιόν, Γενερασιόν, Γένεσις και Γνώσις. Η Γνώσις δεν γράφεται, με συγχωρείτε που θα το πω, δεν γράφεται, δεν λέγεται αυτό που λένε αγγλικά, Knowledge. αλλά μεταφράζεται και μένει η ίδια λέξις, Γνώσις, Γνώσις, Ελληνική λέξη, από τους Γνωστικούς.

και μεταφράζεται σε όλες τις γλώσσες του κόσμου με την ονομασία γνώση, με το Τζι μπροστά. Γι' αυτό θέλουμε να μείνουμε στο θέμα γνώση, γνωστικισμός. Σε πολλές τεκτονικές δυνάμεις, γράφει το μασονικό λεξικό, εμφανίζεται το Τζι όχι μόνον εις τον ακτινοβόλον αστέρα, αλλά και μεταξύ των σκελών του συμπλέγματος διαβήτου και γνώμονος, όπως σας εξήγησα, όπως συνηθίζεται και παρ' ημίν σε εμάς τους Έλληνες.

Αλλά αφού είδαμε αυτό το G, το γάμα που αναφέρεται στο θέμα γνώσις, το αρχικό γάμα δηλαδή, προχωρούμε εις τον δωδέκατον βαθμόν μυήσεως, εις την Μασονία, για να δούμε αυτό το γάμα τι έννοια έχει. Θα σας διαβάσω αγαπητοί μου μόνο κείμενο, κείμενα δικά τους, από τους βαθμούς μυήσεως που έχουν αυτοί, μετάφραση κατευθείαν, μόνο θα σταματώ και θα σχολιάσω.

Ο Τελετάρχης, γράφουν, αφαιρεί την καλύπτρα του υποψηφίου και απλώνουν επί του πατώματος οθόνην, επί της οποίας είναι ζωγραφημένος Μέγας Αστήρ, με πέντε ακτίνες, φέρων εις το μέσον το γράμμα γάμα, περί του οποίου σας ομίλησα.

Ο Μέγας Διδάσκαλος στρέφεται προς τον υποψήφιον, που πρόκειται να μυηθεί εις τον δωδέκατον βαθμόν. Του έχουν δώσει, δε, ένα συμβολικό όνομα του υποψηφίου και τον αποκαλούν Μωαβόν, όχι πως το όνομα αυτό το κρατάει, είναι απλώς συμβολικό, είναι, θα λέγαμε, ιστοτυπικό της μυήσεως το όνομα αυτό, Μωαβόν, διά να μας αποδείξετε ότι εννοήσατε καλώς τας διδασκαλίας μας, είπατε μας τι σημαίνει το μυστηριώδες γράμμα, δηλαδή αυτό το γράμμα τι σημαίνει ο υποψήφιος.

Γεωμετρία, Γονιμότητα. Ο Μέγας Διδάσκαλος, Πολύ Ορθόν, μάθετε λοιπόν ότι σημαίνει προς τούτοις γνώση. Καλά τα είπατε, τώρα σας λέω και τούτο, συμπληρωματικά σημαίνει και γνώση. Ενταύθα, γράφει το τυπικό, μακρά και πλήρης εξήγησις της διδασκαλίας των γνωστικών. Εδώ ο διδάσκαλος λέει στον μυούμενο, επεξηγεί τι είναι αυτή η γνώση.

Παίρνουμε μερικά αποσπάσματα από εκείνα τα οποία λέγει ο διδάσκαλος εις τον μυούμενον. Σας διαβάζω, ανάγνωσις. Ο γνωστικισμός, είδατε και η ίδια ονομασία, ο γνωστικισμός, μεγάλε και αγαπητέ αδελφέ. Είναι σύνολον μερικών διδασκαλιών αίτινες κατέχουν σπουδαίαν θέσιν στην πνευματικήν και ηθικήν ιστορίαν της ανθρωπότητος.

Η λέξις γνώσις, λέξις ελληνική, πρέπει να εννοηθεί ως το αντίθετον της πίστεως, προσέξτε εδώ. Κατά τους πρώτους αιώνας της ανθρωπίνης αμαθίας, ανεφάνησαν οι γνωστικοί, άξιοι σκαπανείς προόδου. Η πίστις είχε ως αντικείμενον το εξ αποκαλύψεως δόγμα, ως και τα γεγονότα θεωρούμενα δήθεν ιστορικά.

Απετέλει εν μία λέξει τας εσφαλμένας γνώσεις του όχλου των χριστιανών. Η γνώση εξεναντίας, ήτο δια μικρών αριθμών εκλεκτών, σκοπός αυτής ήτο η έρευνα και η εξέταση των επικρατουσών ιδεών μέχρι της πρώτης αυτών αρχής και σύστασης νέας φιλοσοφίας.

Εδώ έχουμε αγαπητοί μου το εξής σημείο, ένα σχόλιο θα κάνω. Η γνώση λέγει, έρχεται να στραφεί εναντίον της λεγόμενης εξαποκαλύψεως πίστεως δίθεν ιστορικών θεμάτων. Ξέρετε ποιο είναι αυτά τα δίθεν ιστορικά θέματα;

Είναι η ενανθρώπησις, η σταύρωσις, η Ανάστασις του Χριστού. Τα λέει δήθεν ιστορικά. Και ότι με την Καινή Διαθήκη, πρώτα με την Παλαιά, όπως έχουμε την Αποκάλυψη του Θεού στο Σινά ή στους Προφήτες. Δήθεν με την Παλαιά, δήθεν με την Καινή Διαθήκη, έχουμε την Αποκάλυψη πραγμάτων, τα οποία για να γίνουν γνωστά, πρέπει να γίνουν διὰ τῆς πίστεως.

Λέγει λοιπόν εδώ, αυτό εμείς το πολεμούμε, εμείς δεν θέλουμε τον παράγοντα πίστη, εμείς θέλουμε τον παράγοντα γνώση. Όσοι μπορείτε να καταλαβαίνετε, πριν προχωρήσω αντιλαμβάνεστε, εδώ τι δαιμονισμό έχουμε.

Είναι εκείνο που είχε πει ο Όφης ο Αρχαίος, ο Διάβολος, ο Τρισκατάρατος Διάβολος, είχε πει εις τους πρωτοπλάστους, θα ανοιχτούν τα μάτια σας και θα γνωρίσετε, μέχρι τότε οι πρωτόπλαστοι στηρίζονταν στην πίστη, δηλαδή αυτό που τους είπε ο Θεός, δεν θα φάνε από τον καρπό, τελείως, επίστεψαν και τελείως το θέμα.

Έρχεται ο διάβολος να προβάλλει, να απορρίψει την πίστη, λέγοντας το συκοφαντικό. Σας το είπε ο Θεός γιατί σας ζηλεύει, γιατί δεν θέλει να γίνετε θεοί. Και όταν θα δοκιμάσετε από τον καρπόν, τότε δεν έχετε ανάγκη από την πίστη, τότε θα έχετε τη γνώση.

Θα ανοίξουν τα μάτια σας, δεν λέει εκεί το ιερόν κείμενο, θα ανοίξουν τα μάτια σας και θα γνωρίσετε. Το καλόν από το κακό. Βλέπετε ποιος είναι ο απορρίπτων την πίστη και ο εισηγητής αυτής της γνώσεως, ο διάβολος. Καθαρά, καθαρότητα. Αυτός τους μετέπειτα αιώνες, αν το θέλετε, από τον Μεσαίωνα και εδώ, αν και πάντα υπήρχε, αλλά μιλάω για την εποχή μας, ονομάστηκε ορθολογισμός. Ότι δεν παραδέχομαι κάτι, εάν το μυαλό μου δεν το καταλάβει.

Ρασιοναλισμός, ορθολογισμός. Αυτό είναι, πίστη δεν τη χρειάζομαι, μόνο γνώση, αυτό που θα διαπιστώσω με την ίδια μου την παρατήρηση και με το ίδιο μου το μυαλό θα καταλάβω. Αλλά είναι δυνατόν να δεχθώ πάντα ό,τι υπάρχει και μόνο γιατί θα το καταλάβω; Υπάρχουν τόσα πράγματα που δεν τα καταλαβαίνω, αγαπητοί μου, πολύ παραπάνω δεν μιλάω για φυσικά, πολύ παραπάνω για μεταφυσικά.

Φυσικά για πνευματικά πράγματα τα οποία δεν είναι δυνατόν ποτέ να κατανοήσει το μικρό μυαλό του ανθρώπου. Και συνεχίζω, ότι ο γνωστικισμός λέγει σκοπός αυτής της γνώσεως είναι η έρευνα και η εξέταση των επικρατουσών ιδεών μέχρι της πρώτης αυτών αρχής και σύστασης νέας φιλοσοφίας.

Επειδή όπως τα γνωρίζετε ο γνωστικισμός βρήκε τον χριστιανισμό, συγγνώμη, ο χριστιανισμός βρήκε τον γνωστικισμό, είχε προηγηθεί. Μάλιστα είχε ξεκινήσει ο γνωστικισμός τρεις αιώνες π.Χ. Στην μεγίστη του έξαρση στάθηκε άλλους τρεις αιώνες μετά Χριστόν.

Τα τελευταία του λείψανα έμειναν μέχρι τον έκτον αιώνα, αλλά ο γνωστικισμός στην πραγματικότητα ζει, ιδού ο μασονισμός ζει. Αλλά ισχυρίζονται και έλεγαν οι γνωστικοί ότι έχουν τη νέα φιλοσοφία. Αυτή τη φιλοσοφία την οποία έλεγαν και πρόβαλαν, την παίρνει ο Απόστολος Παύλος και τους δίνει την απάντηση.

Ακούστε πώς δίνει την απάντηση ο Απόστολος Παύλος. Απόστολος Παύλος, στην επιστολή του προς Κολασσαείς, ακούστε τι λέει. Ίσως τώρα αν θα ακούσετε το κείμενο, θα καταλάβετε την έννοια του χωρίου. Βλέπετε, λέει στους Κολασσαείς, προσέχετε, μη τις υμάς έσται ο συλαγωγών διά της φιλοσοφίας και κενής απάτης κατά την παράδοσιν των ανθρώπων, κατά τα στοιχεία του κόσμου και ου κατά Χριστόν.

Είδατε, προσέχετε λέγει, μην υπάρξει κανένας που να σας παρασύρει διά της φιλοσοφίας. Ποια είναι αυτή η φιλοσοφία; Είναι ο γνωστικισμός. Είναι ο γνωστικισμός. Πώς την αποκαλεί την φιλοσοφία αυτή τον γνωστικισμό; Κενή απάτη, κούφια απάτη.

Και πραγματικά και ο μασονισμός, αγαπητοί μου, είναι μία μεγαλομανία κούφια, μέχρι το μεδούλι του κούφια. Και κατά την παράδοση των ανθρώπων, αν διαβάσετε λίγο από τις μυήσεις και τα λοιπά, τη θεωρία του μασονισμού, θα δείτε, αγαπητοί μου, ότι είναι όλα κατ' επίνοιαν ανθρωπίνη.

Με το μυαλό τους τα σκέφτηκαν, τα τοποθέτησαν και φτιάξαν αυτό το ανθρώπινο βλακώδες κατασκεύασμα. Όταν λέει κατά τα στοιχεία του κόσμου, επειδή μιλούσαν περί στοιχείων οι γνωστικοί, χρησιμοποιεί τη λέξη τη δική τους ο Απόστολος Παύλος, κατά τα στοιχεία του κόσμου.

Και ου κατά Χριστόν, και όχι κατά Χριστόν, ότι εν αυτώ, τω Χριστώ, κατοικεί παν το πλήρωμα. Πλήρωμα πρέπει να σας πω ότι είναι γνωστικός όρος. Τον χρησιμοποιούσαν οι γνωστικοί την εποχή εκείνη και εννοούσαν εκείνο που γεμίζει το χώρο μεταξύ του Θεού του Αγαθού και του Θεού του Κακού και της ύλης, και βάζαν τριάντα θεότητες μεταξύ του πρώτου μεγάλου Αγαθού Θεού και του τελευταίου.

Είσαι μέλος, γιατί έχεις μπει μέσα στη ζωή του Χριστού, ο οποίος είναι η κεφαλή πάσης αρχής και εξουσίας. Σημειώστε ότι οι λέξεις αρχή και εξουσία είναι από το γνωστικό λεξιλόγιο. Όλα αυτά δείχνουν, αγαπητοί μου, πως απαντάει ο Απόστολος Παύλος.

Είδατε πως απαντάει; Αν σήμερα τον είχαμε τον Απόστολο Παύλο, αλλά γιατί να τον είχαμε, με τα ίδια λόγια θα απαντούσε για το φαινόμενο του μασονισμού. Και θα λυπόνταν γιατί παρασύρονται οι χριστιανοί προς τον μασονισμό.

Συνεχίζει το τυπικό. Η πάλη μεταξύ των απλών χριστιανών και των γνωστικών, λέγει ο διδάσκαλος εις την μύησιν των, ήρξατο επίσης εξ αρχής. Η πάλη. Οι γνωστικοί ήσαν ισχυροί, ως εκ της πνευματικής υπεροχής των.

Είχαν πάντα το αίσθημα της υπεροχής, όπως θα ξέρετε. Μας θεωρούν εμάς οι μασόνοι, μας θεωρούν βεβήλους, βεβήλους. Όταν όμως μιλούν και περί μιας πνευματικής υπεροχής, είναι τα λεγόμενα βαθέα του Σατανά, αυτά τα βαθέα του Σατανά που αποκαλύπτει ο Κύριος ως σατανικά.

Αλλά οπωσδήποτε, συνεχίζει η μύησις, έπρεπε να πέσουν θύματα υπό τον πέλεκυν θρησκείας μισαλλοδόξου, δηλαδή του χριστιανισμού, εχθράς της ελευθέρας ερεύνης. Ώστε ο Χριστιανισμός είναι μισαλλόδοξος θρησκεία, η οποία είναι εχθρά της ελευθέρας ερεύνης, γιατί είναι οι άνθρωποι της γνώσεως.

Ώστε να μην ξεχνάτε ότι οι στοές των λέγονται εργαστήρια, στα οποία γίνονται οι έρευνες, οι φιλοσοφικές έρευνες. Μην πάει το μυαλό σας ότι έχουμε τίποτε εκεί καρφιά και τσέσες και τανάλιες. Ο εξέχων χαρακτήρ, εδώ προσέξτε, ο εξέχων χαρακτήρ του γνωστικισμού, συνεχίζει η μύησις του διδασκάλου, είναι το δισυπόστατο της θεότητος. Ποιος είναι δηλαδή ο χαρακτήρ που είναι, θα λέγαμε, το ακραίο σημείο του γνωστικισμού; Ότι η θεότητα έχει δύο πρόσωπα. Είναι δισυπόστατος.

Οι γνωστικοί έχουν υπ' όψιν τας δύο αρχάς, το καλό και το κακό, ή κάλλιον, το πνεύμα και την ύλη, ετέραν έκφρασιν, υφ' ην υπό την οποίαν δύο αρχαί εκδηλούνται. Ώστε λοιπόν η Θεότητα έχει δύο όψεις, θα κάναμε ένα σώμα με δύο πρόσωπα, από εδώ είναι το καλό, από εκεί είναι το κακό, οι δύο θεοί.

Κατά τους γνωστικούς, λέγει ο διδάσκαλος, λοιπόν, ο Θεός είναι ον υπερφυσικόν και αόρατον και εκδηλούται υπό δύο εντελώς αντιθέτους ιδιότητας. Η μία των ιδιοτήτων αυτών, ο δημιουργός, ή δη αρχιτέκτων του σύμπαντος, δημιούργησε την γην και έπλασε τον άνθρωπο. Δυστυχώς, εν τη δημιουργία του κόσμου, συνέπραξε και η ετέρα ιδιότης της θεότητος, εχθρά αυτή προς την αρχή του καλού.

Διατί; Ο γνωστικισμός ουδεμίαν μας παρέχει εξήγησιν στην ερώτησιν ταύτη. Περιορίζεται μόνον να βεβαιώσει εν γεγονός αναμφισβήτητον, τουτ' έστι, δηλαδή ότι το καλόν και το κακόν συνυπάρχουν εις την φύσιν και ότι επομένως η Δευτέρα συμμετέχει της δημιουργίας του κόσμου.

Πράγματι, αγαπητοί μου, ο γνωστικισμός δεν κατάφερε να λύσει το πρόβλημα της πηγής του κακού και του καλού. Αυτό είναι αληθές. Δεν κατάφερε να λύσει. Λέγετε, δεν απαντάμε, δεν ξέρουμε. Γι' αυτό έχουν πλάσει αυτούς τους μύθους για να προσπαθήσουν να δώσουν μία εξήγηση.

Αλλ' η γνωστική, συνεχίζει ο διδάσκαλος στη μύησί του, ήλπιζον, και μεταξύ τους οι ελεύθεροι τέκτονες επίσης ελπίζουν, ώστε λοιπόν οι ελεύθεροι τέκτονες είναι η φυσική διάδοχη των αρχαίων γνωστικών. Το βλέπει κανείς πάρα πολύ καθαρά, νομίζω δεν υπάρχει καμία αμφιβολία.

Επίσης ελπίζουν οι ελεύθεροι τέκτονες ότι πνεύματι, κάποιο πνεύμα υπέρτερον, θέλει ελευθερώσει ημέραν την ανθρωπότητα εκ του ζυγού της ύλης. Άρα δεν πιστεύουν στον Χριστό ότι είναι ο ελευθερωτής, αλλά ο Χριστός δεν ήρθε να μας απαλλάξει από την ύλη, διότι το βαρύ πυροβολικό.

Μα ο Θεός το πνεύμα το αιώνιο έγινε ύλη, έγινε άνθρωπος, πήρε ανθρώπινο σώμα. και ήρθε να λυτρώσει την ύλη, όχι να μας απαλλάξει από την ύλη. Καταλαβαίνετε, αγαπητοί μου, τις αιρετικές αυτές φοβερές θέσεις.

Ξέρεις, άκουσα σε εκπομπή θρησκευτική στο ραδιόφωνο, 7 με 7,5 και για μια στιγμή, μόνο 5 λεπτά άκουσα γιατί στο τέλος κάτι εκεί, άκουσα, μίλησαν κάποιοι, δύο, τρεις εκεί, για τις ψυχές, μίλησαν για τις ψυχές. Οι ψυχές πηγαίνουν εις τον τόπο που ήσαν πρώτα. Ποιο τόπο πρώτα; Αυτό είναι ελληνική πλάνη. Είναι πλατωνική πλάνη. Δεν προϋπήρχαν οι ψυχές.

Αλλά τι να πει κανένας, τι να πει κανένας. Μέσα από τον κόσμο της πλάνης, της φοβεράς πλάνης. Η ελπίς αυτή είναι απλή ελπίς ή προαίσθημα της προόδου. Το μέλλον θα απαντήσει στην ερώτηση ταύτη. Δηλαδή ελπίζουμε κάτι θα γίνει. Θα γίνει τίποτε; Το μέλλον θα απαντήσει, αν θα απαντήσει, αν η πρόοδος, η βραδεία επίδρασις του πνεύματος, που θα σώσει την ανθρωπότητα, πρέπει να βοηθηθεί, υπό των προσπαθειών του ανθρώπου, και εν προκειμένω, υπό των τεκτόνων, υπό των μασόνων, ότι κι αν λέγουν οι πάπες, δηλαδή ο πάπας, ο κάθε πάπας που είναι στη Ρώμη, γιατί έχουν υπόψη την Ρώμη. Όλα αυτά γράφονται στη Δύση. Η Γνώσις, με γάμα κεφαλαίον, δεν υπήρξε καθόλου αίρεση, αλλά η φιλοσοφία αυτού τούτου του χριστιανισμού, αυτό είναι το φοβερό, είδατε, η φιλοσοφία αυτού τούτου του χριστιανισμού, εάν δεν επέζησε η Γνώσις, τουλάχιστον εχρησίμευσε εις την καταστροφή των θρησκειών, εις τα ερείπια των οποίων ο χριστιανισμός εθεμελίωσε την κυριαρχία του.

και τώρα αυτοί που είναι νεογνωστικοί ασφαλώς ελπίζουν στην καταστροφή των θρησκειών και προπαντός του χριστιανισμού και ιδιαίτατα της ορθοδοξίας.

Ήλθε η γνώσης, συνεχίζει η μύησης του διδασκάλου, εις εποχήν παγκοσμίου καταρρεύσεως πεποιθήσεων και ιδεών. Αυτό είναι αληθές. Ηδυνήθη να είπει στους πολυθεϊστάς, στους ειδωλολάτρους, δεν έχετε πλέον ούτε θρησκεία, ούτε φιλοσοφία.

Δεν σας μένει η μη μόνον μυθολογία και σκεπτικισμός. Προς τους Ιουδαίους οι γνώσεις είπε: Η Αποκάλυψή σας, εδώ θέλω να προσέξετε, είναι ατελής, καθώς απορρέει εκ της μιας μόνης υποστάσεως του Θείου, έργον ούσα μιας μοναδικής οντότητος.

Δεν εγνωρίζετε λοιπόν τον ανώτατο νουν και δεν ευρέθητε να ερμηνεύσετε τον νόμο του. Απόδειξις τούτου είναι ότι αναμένετε έναν Μεσσία, ο οποίος μένει να σας ελευθερώσει εκ του ζυγού του ετεροφυούς και καταπεπτωκότος πολιτισμού σας. Με άλλα λόγια, αφού μιλάτε για ένα Θεό του αγαθού Θεού, είναι ατελής η αποκάλυψή σας, γιατί ο Θεός είναι και ο Θεός ο κακός.

Απόδειξις ότι υπάρχει και ο Θεός ο κακός· περιμένετε να λυτρωθείτε, να σας γλιτώσει από το κακό, και ο κακός είναι στη φύση. Είδατε πώς το αποδεικνύουν. Προς αυτούς ακόμη τους χριστιανούς οι γνωστικοί έλεγαν· ο αρχηγός σας ήτο υψίστη εκδήλωσις της μεγαλοφυΐας, αυτό είναι αληθές.

Αλλά οι Απόστολοί του δεν εννόησαν τη διδασκαλία του. Ή δεν μαθηταί του ηλλοίωσαν τα κείμενα τα οποία εκείνοι τους αφήκαν. Συνεπώς, άχρηστος ο Χριστιανισμός, διότι δεν είναι εκείνο που ο Χριστός είπε.

Ο Χριστός ήτανε κατά αυτούς σπουδαίος γνωστικός και μάλιστα μασόνος. Δια τούτο, ο ελευθεροτεκτονισμός, ακούστε αυτό, η μόνη αληθής θρησκεία, ο ελευθεροτεκτονισμός, η μόνη αληθής θρησκεία, άρα θρησκεία λοιπόν, αναλαμβάνει το έργο του γνωστικισμού, επαίρεται το έργο του γνωστικισμού, σαφέστατα, άρα κύριοι μασόνοι θα σας πολεμήσουμε, αφού είστε γνωστικοί, να καταλαβαίνετε, είσαστε υπό το όνομα Ιεζάβελ, θα σας πολεμήσουμε.

Θα κατορθώσει να καταστρέψει σαν ψευδείς θρησκείες, αρχόμενος από της Ρωμαϊκής αιρέσεως, δηλαδή από την Εκκλησία της Ρώμης, την οποία αυτοί βλέπουν, διότι σας είπα ποτέ δεν λογάριαζαν την Ορθοδοξία, τώρα όμως την λογαριάζουν, η οποία πάρα πολύ διήρκεσε, κράτησε πολύ, κατάσταση δύο χιλιάδες χρόνια, τώρα λοιπόν στο τέλος της να την καταστρέψουμε, να καταστρέψουμε τον χριστιανισμό.

Αυτά γράφουν, αγαπητοί μου, και είδατε σαφέστατα ότι πρόκειται η γνωστικής προελεύσεως. Ο μασονισμός είναι ο γνωστικισμός. Σας το έχω πει πολλές φορές αυτό. Σας το τονίζω τώρα ιδιαιτέρως με την αφορμή του κηρύγματος, του κειμένου από το βιβλίο της Αποκαλύψεως.

Ακόμη σημειώνεται εξής, ούτως, λέει ο Ταξίλ, ούτως η γνωστική ελάτρευον τον Κάιν, πράγματι, είναι οι Καϊνίτες, τον Χανάν, ο Χανάν είναι εκείνος ο οποίος πήρε κατάρα από τον πατέρα του, τον Νώε, τον Ησαύ, είναι αυτός που δεν πήρε την ευλογία από τον Ισαάκ, τον Κορέ, ο Κορέ είναι ο αντιμιλήσας των Μωυσέα, Τον Δαθάν και τον Αβειρών, είναι οι αντιμιλήσαντες εις τον Μωυσέα, που άνοιξε η γη και τους κατάπιε, αν θυμόσαστε από την Παλαιά Διαθήκη.

Αυτούς τιμούν. Ξέρετε γιατί; Είμαι άλλος να προχωρήσω. Εκ των Αποστόλων ετίμων τον Ιούδαν, του οποίου η προδοσία κατά το λέγειν των, ήτο πράξις φιλοσοφικής αρετής. Γιατί, διότι απλούστατα, οι άνθρωποι της Παλαιάς Διαθήκης, ήσαν οι άνθρωποι του Ιαχβέ του Κυρίου, αλλά ήσαν οπαδοί ενός Θεού κακού, γιατί δημιούργησε την ύλη, έκανε τον κόσμο, και συνεπώς είναι κακός Θεός.

Ενώ εκείνοι που στάθηκαν εναντίον των ανθρώπων του Θεού, όπως σας είπα, είναι ο Κάιν, είναι ο Χαναάν, ο Ησαύ, είναι ο Κορέ, αυτούς που σας είπα, ο Δαθάν και ο Αβειρών και όποιοι άλλοι, αυτοί είναι σπουδαίοι δια τους γνωστικούς, διότι ήρθαν να αντιμετωπίσουν τους ανθρώπους του Θεού που ελάτρευαν τον κακόν Θεό, τον Θεό της Ύλης, τον δημιουργό του κόσμου.

Αλλά προσέξτε κάτι, θυμόσαστε ο Κάιν, ο Κάιν είναι ο εισηγητής του πολιτισμού από την Παλαιά Διαθήκη, το έχουν κάποιοι υπόψη οι γνωστικοί και λέγουν οι μασόνοι, εμείς αγαπάμε τον Κάιν γιατί είναι ο άνθρωπος που έδειξε την έρευνα και τη γνώση, τον πολιτισμό, ενώ ο Άβελ και ο Σηθ είναι οι χαλβάδες, δεν τους θέλουμε, είναι οι άνθρωποι της πίστεως, δεν τους θέλουμε, το καταλάβατε τώρα τι θα πει η γνώση, στρέφεται εναντίον της πίστεως. Αλλά και ο Ιούδας, επειδή ο Χριστός εισήγαγε την πίστη, ο Ιούδας με την προδοσία του, ήθελε να σκοτώσει το φαινόμενο πίστης, για να προαχθεί η γνώση, την οποία είχαν οι γνωστικοί. Και γι' αυτό τιμούν τον Ιούδα.

Η στη Μύηση του 18ου βαθμού, που λέγεται των Ροδοσταυριτών, εκεί το σύμβολο της Μύησης, αγαπητοί μου, είναι ένας σταυρός, συμπεπλεγμένος, με τριαντάφυλλα, με Ρόδα. Διαβάζουμε πάνω στην επιγραφή του σταυρού, ένας που θα δει έναν σταυρό με τριαντάφυλλα, θα πει τι ωραίος σταυρός και μάλιστα καλλιτεχνικότατος.

Υπάρχει επιγραφή επάνω στον σταυρό, στα λατινικά γράμματα, στα λατινικά συνθήματα, το Ι, το Ν, το Ρ, το Ι. Αυτό λέγει ο διδάσκαλος, άκουσε, Ίγνε, Ι, Νάτουρα, Ν, Ρενοβάτουρ, Ρ, Ίντεγκρα, Ι, που θα πει, Ίγνις, είναι η φωτιά, Νάτουρα, είναι η φύσις, Ρενοβώ, θα πει, Ανανεώνω, Αναδημιουργώ, και Ίντεγκρα, θα πει, Ολοσχερώς. Η απόδοσις της προτάσεως, Βία του πυρός η φύσις ανανεούται ολόκληρος.

Η φύση δεν έχει καμία σχέση Ιησούς Χριστός Βασιλεύς Ιουδαίων, η φύση σαν δια του πυρός ανανεούται ολόκληρος, αυτό διδάσκει και η στωική φιλοσοφία, αυτό διδάσκει και ο υλισμός. Ανοίξτε το μικρό φιλοσοφικό λεξικό του κομμουνισμού και θα δείτε αυτόν τον ορισμό, πως ανανεώνεται η κτίση, η κτίση λέει ο κόσμος πάντα υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει μια αιώνια φωτιά, έτσι γράφει εκεί στο μικρό φιλοσοφικό λεξικό.

Είναι στωική, στωική φιλοσοφία, από τους στωικούς είναι παρμένο, ώστε αυτό είναι ο Σταυρός. Τι σημαίνει ακόμη ο Σταυρός, εκτός από την επιγραφή που είδαμε; Ο Σταυρός, σας διαβάζω κατά λέξη, καταστάς αντικείμενο λατρείας, δεν είναι το δια τους μεμυημένους, ή απλή εικών των ισημεριών, ότε ο Ήλιος εν τω ετησίω δρόμω, καλύπτει διαδοχικώς τα δύο ταύτα σημεία, ώστε ο Σταυρός είναι το σύμβολο των ισημεριών.

Ακόμη, το Ρόδον, διαβάζω, είναι το εξοχότατον έμβλημα της γυναικός, συμβολίζει την γυναίκα και ως ο Σταυρός εικονίζει την ανδρότητα ή τον ήλιον, ως ο Σταυρός το σύμβολο της ανδρότητος ή του ηλίου, μάλιστα, ο Σταυρός Ανσάτα, Crux Ansata, ο Σταυρός ο Αιγυπτιακός, ο οποίος είναι αυτό το σχέδιο, προσέξτε, μία κάθετος γραμμή, μία παύλα από πάνω, κάναμε ένα ταυ, Πάνω από το ταυ βάζουμε ένα κύκλο, είναι τα γεννητικά όργανα του ανδρός, με συγχωρείτε, ο σταυρός λοιπόν είναι το σύμβολο της ανδρότητας, ή του ηλίου που γονιμοποιεί τη γη, Όσιρης, Ίσις, Όσιρης, ο ήλιος, Ίσις, η γη, η γη γονιμοποιείται από τον ήλιο και γεννάει τον Ώρο, τον άνθρωπο, η ειδωλολατρία δεν είναι; Η ειδωλολατρία, αυτό είναι ο σταυρός, και ακόμη, εικονίζει την ανδρότητα ή τον ήλιο,

Εν πάση αυτού του ισχύι, το σύνολο των δύο αυτών εμβλημάτων, Σταυρού, Ρόδου, παρουσιάζει μίαν επιπλέον έννοιαν και εκφράζει την ένωση των δύο φύλων, ή της είναι το σύμβολο της Παγκοσμίου Αναγεννήσεως.

Θυμηθείτε εκεί που είπαμε στο θέμα του Τζι που θα πει γέννησις γονιμότης. Ε, λοιπόν, αυτό είναι τώρα. Η ένωση Σταυρού και Ρόδου, ανδρός γυναικός, ηλίου γης, είναι η αιωνία ανανέωσις και γονιμότης. Έχουν καμία σχέση με τον Σταυρό του Χριστού; Ακόμα, ο Σταυρός, με τις τέσσερις κεραίες του, είναι το σύμβολο των τεσσάρων σημείων του ορίζοντος και το έμβλημα της ανθρωπίνης αθανασίας.

Λέει ο Ταξίλ, στο έργο του Μασονισμός, σελίδα 238. Αφού αγαπητοί μου ο γνωστικισμός, ο μασονισμός είναι γνωστικισμός, κατά σαφέστατο τρόπο, το είδαμε πολύ καθαρά, τότε καθόλου περίεργον, όπως οι αρχαίοι γνωστικοί ελάτρευαν τον Κάιν, ελάτρευαν τον Όφιν των Αρχαίων, να λατρεύουν και οι σύγχρονοι μασόνοι, τον Σατανά, καθόλου παράξενον.

Γι' αυτό και ο Χριστός αποκαλεί τα βαθέα των γνωστικών, τα βαθέα του σατανά. Ας έρθουν να μας διαψεύσουν, λατρεύουν τον σατανά, μας το αποκαλύπτει ο Χριστός. Η γνωστική, σημειώνει ο Λεω Ταξίλ, όπως και οι της σήμερον ελεύθεροι τέκτονες, ανεγνώριζαν, ανεγνώριζαν, ως αρχήν μεν του καλού, του καλού των Εωσφόρων, το διάβολο, ως αρχήν δε του κακού των Σαββαώθ, ώστε λοιπόν, ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης είναι ο κακός Θεός, ο εισηγητής του κακού γιατί έκανε την ύλη, ο διάβολος, ο Εωσφόρος, είναι το αγαθόν πνεύμα, ο αγαθός Θεός, Φρίξατε παρακαλώ. Και έτσι, να και μια ακόλουθη προσευχή προς τον διάβολο.

Ελθέ, Εωσφόρε, ελθέ, συ τον οποίον οι ιερείς συκοφάντησαν, συ τον οποίον οι βασιλείς κατεδίκασαν, ελθέ, ελθέ να σε εναγκαλισθώμεν, να σε σφίξωμεν εις τας αγκάλας μας, να σε σφίξωμεν εις τας αγκάλας μας. Προ πολλού σε γνωρίζομεν και προ πολλού μας γνωρίζεις επίσης. Τα έργα σου δεν φαίνονται πάντοτε ωραία, τα έργα σου δεν φαίνονται πάντοτε καλά, ω ευλογημένε της καρδίας μας, αυτά και μόνα όμως δύνανται να δώσουν την εξήγησιν εις το σύμπαν. Άνευ του έργου σου, ω Σατάν, Σατάν θα πει αντικείμενος, το σύμπαν θα ήτο παράλογον. Συ μόνον ζωογονείς, συ μόνον γονιμοποιείς την εργασίαν. Συ εξευγενίζεις τον χυδαίον πλούτον, συ επισφραγίζεις την αρετήν. Εις σε η αρχή, εις σε ο θρόνος. Συ δε, Αδωνάι, οι Αδωναίοι, είναι ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης. Στρέφου τώρα προς εκείνον: Θεέ Άρπαξ, Θεέ Άδικε, σε απαρνούμεθα. Μίσος εις την επιστήμην. Απεκτήσαμεν.

Εσύ στην ευτυχία μου, αλληλούια, δια της Επιστήμης, θα την κερδίσουμε εις πείσμα σου, εκάστη των προόδων μας, είναι θρίαμβος, υπό την οποίαν κατασυντρίβεται η Θεότης, πνεύμα ψεύδους και απάτης, η Βασιλεία σου ετελείωσε, ζήτησον θύματα μεταξύ των ζώων, ήδη εξεθρονίσθης και κατεσυντρίβης, το όνομά σου, το οποίο είναι το έως τώρα, η τελευταία λέξις του σοφού, το κύρος του δικαστού με τους όρκους, η ισχύς εις τον πτωχόν, το καταφύγιο του μετανοούντος ενόχου, ε, το όνομά σου αυτό το ανεκλάλητο, από τούδε και εις το εξής, θα φέρει την περιφρόνηση, και το ανάθεμα του ανθρώπου, θα σβεστεί, ως συνώνυμο της υποκρισίας, του ψεύδους, της δεισιδαιμονίας, της τυραννίας, της απιστίας, εφόσον, δε μπορεί να μιλάει παρά διάβολος μόνον έτσι, ε, εφόσον η ανθρωπότης θα εξακολουθεί να κλείνεται σε αγώνα πρώτων τερατωδών θεοτήτων.

Αδωνάι, η ανθρωπότης θα είναι δούλη των βασιλέων και των ιερέων και η ανθρωπότης θα πάσχει και η ανθρωπότης θα φτύνει. Γι' αυτό το τρίπτυχο της ελευθερίας ισότητος αδελφότητος της Γαλλικής Επαναστάσεως λέγεται ότι είναι των μασόνων.

Εφόσον ο άνθρωπος θα ορκίζεται εις το μισητόν όνομά σου, η επιορκία θα είναι το θεμέλιο της κοινωνίας. Δηλαδή, αν αρνούνται οι άνθρωποι που ορκίστηκαν στο Θεό, αρνούνται το Θεό, θα είναι το θεμέλιο μιας καινούργιας κοινωνίας.

Χάθητε, στρέφεται προς τον Θεό και του λέγει, χάθητε, ω δήμιε του λογικού μας, του λογικού μας, το φάσμα της συνειδήσεώς μας και προσθέτει ο Λεωταξίλ, ότι οι τέκτονες του 37ου βαθμού γονυπετούν ενώπιον του Βαφομέτ, που είναι το άγαλμα του σατανά, το οποίο άγαλμα υπέρκειται του βωμού και δεν είναι παρά ο μέγας αρχιτέκτων του σύμπαντος.

Ώστε λοιπόν ποιος είναι ο Μάτς, ο μέγας αρχιτέκτων του σύμπαντος είναι ο Βαφομέτ, είναι ο διάβολος. Αυτόν να πρέπει. Αυτό εξάλλου, εξάλλου εδώ προσέξτε, όταν ο μυούμενος σιγά σιγά σιγά σιγά ανεβαίνει και φτάνει πρώτον πυλόν του 33ου βαθμού, που είναι ο τελευταίος βαθμός, θα μάθει το λεγόμενο μυστικό της μασονίας, το τελευταίο μυστικό της μασονίας, ποιο είναι αυτό, το διαβόητο μυστικό της μασονίας, ότι ο Μάτς είναι ο διάβολος και ότι αυτόν πρέπει να λατρέψει και όχι τον Θεό των χριστιανών, τον οποίον πρέπει πάση θυσία να καταστρέψει.

Αυτό αγαπητοί μου είναι το μυστικό της μασονίας. Η λατρεία του διαβόλου και η περιφρόνηση και η καταδίωξη του αληθινού Αγίου Τριαδικού Θεού. Και τώρα σε ρωτήσω, είναι ή δεν είναι αληθές; Αυτό που αποκαλύπτει ο Κύριος εις την επιστολή του προς τον Επίσκοπο των Θυατείρων;

Ότι αφήνει να γίνεται τα βαθέα του σατανά; Πέστε μου, είναι ή δεν είναι αληθές; Να γιατί αναφερθήκαμε στον Γνωστικισμό και στον Μασονισμό, αυτός είναι, γι' αυτό επειδή οι Μασόνοι κυκλοφορούν μέσα στην Εκκλησία μας, κυκλοφορούν, στην Αμερική γίνονται επίτροποι, στην Εκκλησία γίνονται και κληρικοί, ας μην είπα και ποτέ παρακολουθή, αγαπητοί μου πέρασε η ώρα, δύο λόγια ακόμη να κλείσουμε.

Σήμερα, εορτή της Αγίας μας Ορθοδοξίας, πρέπει να αντιληφθούμε ότι έχουμε να κάνουμε με έναν φοβερόν εχθρόν, τον μασονισμόν. Φοβερόν εχθρόν, πάρτε το είδησι. Οι αρχαίοι πατέρες της Εκκλησίας μας, εστράφησαν κατά του γνωστικισμού.

Εμείς σήμερα πρέπει να στραφούμε κατά του μασονισμού, αυτού του νεωτέρου γνωστικισμού. Σε τούτο μας βοηθά αυτό το ιερό κείμενο της Αποκαλύψεως και ο αποκαλυπτικός χαρακτηρισμός του Κυρίου ότι πρόκειται περί των βαθέων του σατανά.

Αγαπητοί μου, φρίκη πρέπει να μας καταλαμβάνει προ τοιούτων πραγματικοτήτων. Αν μεταξύ του λαού μας, θα σας έλεγα ακόμη, υπάρχουν άνθρωποι πλανεμένοι, καλούμεθα να πληροφορήσουμε τόσον αυτούς, όσο και εκείνους οι οποίοι θα μπορούσαν να πλανηθούν μελλοντικώς εις την πλάνη του μασονισμού, ως υποψηφίους, ότι πρέπει να προσέξουν και να φύγουν γρήγορα από τη στοά.

Πρέπει να τους βοηθήσουμε με κάθε τρόπο, αλλά ας προσέξουν οι πιστοί. Οι πιστοί, ας μην πτοούνται, όταν αυτοί προσπαθούν με κάθε τρόπο να επηρεάζουν πρόσωπα και πράγματα. Ο Κύριος, ως Αποστολεύς της προηγουμένης επιστολής προς τον Επίσκοπο της Περγάμου, επισημαίνει· Τάδε λέγει ο Έχων την Ρομφαίαν, την Δίστομον, την Οξείαν και επιλέγει για τους εχθρούς του, τους Σατανιστάς· Εἰ δὲ μή, ἔρχομαί σοι ταχὺ καὶ πολεμήσω μετ' αὐτῶν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ τοῦ στόματός μου. Είναι αυτά τα λόγια, τα οποία γράφει ο Απόστολος Παύλος, δια των ερχομένων Αντιχρίστων και των Ανόμων, γιατί ο Μασονισμός είναι ο πρόδρομος του Αντιχρίστου.

Ον, λέει στην Δευτέρα προς Θεσσαλονικείς Επιστολή του, τον οποίον ο Κύριος τω πνεύματι του στόματος αυτού και καταργήσει, αναλώσει και καταργήσει τη επιφανεία της παρουσίας αυτού. Αγαπητοί, ο Σατανάς είναι μια πραγματικότητα και εργάζεται, εργάζεται απηνώς χρησιαστικά κατά της Εκκλησίας του Χριστού και ιδίως την Ορθόδοξον Εκκλησία του. Μη λησμονούμε ότι ο Σατανάς έχει την κατοικία του και τον θρόνο του πάνω στη γη. Μη λησμονούμε ότι ο Σατανάς έχει την συναγωγή του. Μη λησμονούμε ότι ο Σατανάς έχει τα βαθέα της πονηρίας του.

Γι' αυτό, Στῶμεν Καλῶς, ἂς νήφωμεν καὶ ἂς ἀγρυπνοῦμε.