Περί εκκλησιασμού (Γ΄)

Περίληψη

Ἡ τρίτη ὁμιλία πραγματεύεται τὸν τακτικὸν ἐκκλησιασμὸν καὶ τὴν προετοιμασίαν πρὸ τῆς εἰσόδου εἰς τὸν ναόν. Ὁ ἐκκλησιασμὸς εἶναι διαρκὴς ὑποχρέωσις καὶ ὄχι ζήτημα εὐκολίας, ὁ δὲ Π΄ κανὼν τῆς Πενθέκτης Συνόδου καθαιρεῖ κληρικοὺς καὶ ἀφορίζει λαϊκοὺς οἱ ὁποῖοι ἀπουσιάζουν τρεῖς συνεχεῖς Κυριακὰς ἄνευ σοβαρᾶς ἀνάγκης. Ὁ Δημήτριος Παναγόπουλος ἑρμηνεύει τὸ χρυσοστομικὸν «εἰσῆλθες εἰς τὸν ναόν, ἐκήρυξας ἑαυτὸν ἄξιον»: ὁ Χριστὸς ἐξετάζει τὸ ἔνδυμα τῆς ψυχῆς καὶ ὄχι τὸ ἱμάτιον. Οἱ προσερχόμενοι φέρουν σκεύη διαφόρου μεγέθους καὶ καθαρότητος, τινὲς δὲ οὐδὲν σκεῦος. Ἡ μνησικακία ἀκυρώνει ἐξίσου τὸ κηρίον, τὸ πρόσφορον, τὰ κόλλυβα καὶ τὴν προσευχήν, διότι τὸ Εὐαγγέλιον προστάσσει νὰ ἀφεθῇ τὸ δῶρον ἐνώπιον τοῦ θυσιαστηρίου ἕως ὅτου γίνῃ ἡ συμφιλίωσις (Ματθ. 5,23-24)· τὸ δὲ νὰ λέγῃ κανεὶς τὸ «Πάτερ ἡμῶν» κρατῶν μῆνιν εἶναι ψεῦδος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.