Η Ενάτη Ωδή της Θεοτόκου

Περίληψη

Ἀρχίζοντας ἀπὸ τὴν Ἐλισάβετ εἰς Λουκ. 1,39-56, ἡ προφητεία ὅτι πᾶσαι αἱ γενεαὶ θὰ μακαρίζουν τὴν Μαρίαν συνεχίζεται μέσα εἰς τὴν ζωὴν τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Παναγόπουλος παρουσιάζει τὴν Μητέρα τοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος ὀνομάζει τοὺς πιστοὺς ἀδελφούς Του εἰς Ἰω. 20,17, ὡς πνευματικὴν μητέρα καὶ ἀκατάπαυστον πρέσβειραν. Ἡ προσκύνησις τῶν εἰκόνων ἐξηγεῖται ὡς ὁρατὴ διδασκαλία ποὺ διεγείρει μνήμην, εὐλάβειαν καὶ μετάνοιαν· μνημονεύονται αἱ παραδόσεις περὶ τῶν εἰκόνων τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ εἰς τὸ Μέγα Σπήλαιον, τὴν Παναγίαν Σουμελᾶ καὶ τὸ Κύκκον. Κάθε τιμὴ πρὸς τὴν Θεοτόκον ἀναφέρεται τελικῶς εἰς τὴν χάριν τοῦ Χριστοῦ. Αἱ προφητικαὶ εἰκόνες τῆς Γενέσεως, τοῦ Ἠσαΐου καὶ τοῦ Ἰεζεκιὴλ μαρτυροῦν τὴν θείαν μητρότητα καὶ ἀειπαρθενίαν της, τὴν ὁποίαν δηλώνουν οἱ τρεῖς ἀστέρες τῶν εἰκόνων. Ἡ Γέννησις, ἡ Κοίμησις, ἡ μετάστασις καὶ ἡ οὐράνιος πρεσβεία της εἶναι μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ· ἡ ἰδία ὑπερέχει τῶν ἀγγέλων, ἀλλὰ μένει πάντοτε ἐξηρτημένη ἀπὸ τὸν Υἱόν της.