Man, Why Are You Proud? Part 2

This English transcript is an automated translation of the original Greek lecture. It may contain errors; the original Greek audio recording is the authoritative source. Some passages are omitted per editorial policy.

We continue, brothers and fathers, with the homily on the theme: man, why do you take pride? Many take pride in their knowledge. You take pride, O man, because you studied at universities at home and abroad; you take pride because you know many languages; you take pride because you collected a whole bundle of diplomas;

you take pride because you are an eminent scholar and man of letters and scientist and philosopher; you take pride because you wrote learned books and treatises; you take pride because you made scientific discoveries; you take pride because your name is celebrated in East and West,

written and heard across every length and breadth of the earth as the great name of a man of letters and of the sciences. Man usually takes pride in his knowledge. But I ask you, proud man, poet, man of letters, scientist, philosopher: where did you find the conditions for acquiring all this knowledge? For a man to acquire knowledge,

he needs to have a nous, a spiritual intellect. There are three or four million species of animals on the earth, and not one of them has a nous, and not one of them can study, acquire knowledge, become wise and a scientist; not a single species of animals. Because it has no nous. You, O man, studied and acquired knowledge because you have a nous.

But where does the nous come from? Did you yourself create your nous? Or did you receive it from another? No one can create a nous. We all received the nous from the One who is the supreme intellect and supreme wisdom; and since you received from another the nous by which you acquire your knowledge, why do you take pride? But we have not received only the nous;

we also receive the illumination to acquire knowledge. The true Light, as we will hear at the great feast of Pascha, enlightens every man coming into the world, This saying is very deep, and it is true through and through. If the true Light did not enlighten the minds of men, no one would be able to acquire any knowledge. No mind could function.

But since, O man, you received your nous from another, and another enlightens you so that you may acquire knowledge, why do you take pride? Then I ask you, proud man: what kind of knowledge do you possess? Do you possess worldly knowledge? Worldly knowledge is not the most important thing. There is other knowledge that is more important, incomparably more important. What is this other knowledge?

It is Theognosia, the knowledge of God, and Anthropognosia, the knowledge of man. I ask you, proud man with your whole bundle of diplomas: have you come to know the most important thing of all, God? Through natural revelation, through the grandeur of the universe, through the infinite purposes that exist within the universe, have you arrived at the knowledge of God? Do you accept and confess that God exists, more concretely still?

Have you arrived at the knowledge of the true God, the Christian God, the only true God, in whose name signs are worked? If you have not arrived at Theognosia, all your other knowledge is nothing. And have you, O man, also arrived at Anthropognosia, self-knowledge? You know things outside yourself, but do you know your own self? Do you know who you are?

Have you come to know it? Have you reflected on it? Have you searched it out? Have you proven who you are? What idea do you have of yourself? Are you a sack of dust? Or are you spirit? Where did you come from? Where are you now? Where are you headed?

What is your destiny? If you, O man, do not have Anthropognosia, knowledge of yourself, then even if you know all the other things of the world, you are nothing, you are worth nothing. The great significance of Socrates, that eminent philosopher of our ancient homeland, is that he turned philosophy from the outer world toward the inner world, toward man.

O man, it is possible for you to possess much worldly knowledge, and it is possible for you to possess much religious knowledge as well. But why do you take pride? All the knowledge you possess is a single drop compared to the ocean of all that you do not know. The things we know are few, very few, in relation to the things we do not know.

Man, why do you take pride? Why do you think you know so much? I will put a few questions to you. Can you answer what time is? No one can answer what time is; it is a most thorny problem of philosophy. Man, can you answer the question, what is space? To this question too, man cannot give an answer.

Man, can you tell us what absolute nothingness is? Philosophy says astonishing things. Let us remove from the world, the physical world, everything that exists in it: the earth, the sun, the moon, all the stars. Let us remove the cosmic dust, the radiations, everything that exists within the universe. What will remain after the removal of all material things, my brothers?

An emptiness, you will tell me, a nothing, a zero. Philosophy says that this emptiness, this nothing, this zero, did not exist but was created; and this is one thing, while the absolute nothingness that existed before this emptiness was created is another thing entirely. Can you, O man, grasp this concept? Impossible. Man, tell me how the plant draws the water, the sap, up to its heights, contrary to the law of gravity

that pulls everything downward. Man, tell me how the plant takes water from the earth, how it selects the various elements it needs. And how does this plant make a beautiful bunch of grapes, that plant a beautiful orange, the other plant a beautiful apple? Science describes the phenomena; it cannot explain them. Man, tell me, can you know how the sheep eats the grass and turns it into milk, how you drink the milk and turn it into blood?

Science observes, describes, but does not explain the phenomenon. Man, you who boast that you know much, man who go to the extreme of thinking that you know everything, tell me: how do you think? I grow dizzy, someone said, when I think about how I think. It is a fact that I think, but how I think, I cannot understand.

I think automatically; it simply happens, and then I am thinking. I cannot understand how I think. Tell me, if you know, what are thoughts? Do they have a material existence? Do they have weight? Do they have color? There is nothing material about them. But are they non-existent things? They are not non-existent things. What are intelligent thoughts,

and how do they differ from foolish thoughts? Tell me, O man, what is your fellow man thinking at this very moment, if you know? Tell me, you who say that you have mastered history, that you know all the persons of the past, that you know all the historical events; tell me, you who say that you have mastered cosmology, that you know all the cosmological events and phenomena of the past; tell me, do you know what will happen in the future? Or do you know who will be prime

minister in Greece thirty years from now? Tell me, man, what is happening on a star in the universe that is millions or billions of light years away from us? Tell me, man, what in the final analysis matter is. Give me a model of matter. Tell me, matter is like this thing here. Tell me, what in the final analysis is light? What is electricity? I think I once told you a joke from student life.

A professor, to tease a student during the exams, put this question to him: "Tell me, my child, what is electricity?" "Professor," said the student, "I knew it. Look, I was saying it outside to my fellow students." "The moment I walked into the examination hall, I got stage fright and forgot it." "Alas," said the professor, "one person managed to learn what electricity is, and he has forgotten it."

What did the ancient philosopher of our homeland say, the one who remains the foremost of all philosophers, Socrates? He said something great, and he said something true, a measure of humility: "One thing I know, that I know nothing." Is this saying not an exaggeration? At first glance it seems exaggerated. Did Socrates know nothing? Does man know nothing?

Yes, my brethren, in the final analysis we know nothing about any of the material, natural things. We do not know, I repeat, anything in the final analysis: what matter is, what energy is. These are unknown things, and they will remain unknown. The question of what matter is in the final analysis, what energy is, what the forces of attraction are,

these questions slip over into the metaphysical world. When we ask such questions, we are no longer doing physics; we are doing metaphysics. Paul, the greatest Apostle and the greatest man after the God-Man, had worldly knowledge and wisdom, and he also had divine knowledge and wisdom. He was divinely inspired, he was filled with grace, flooded with the gifts of God.

And yet how does Paul express himself about his knowledge, about his knowledge of God, and about his divine inspiration? "I know in part; but when that which is perfect is come, then shall I know fully, even as also I was fully known." "I know in part; now I see through a glass, by means of a mirror, darkly." I have, he says, only partial knowledge of things. When that which is perfect comes, the Second Coming,

then I shall attain perfect knowledge. For now I see through a glass darkly; I see faintly, dimly. Thus speaks the greatest Apostle. Now I have, he says, the knowledge of an infant; I am an infant. O proud man, you are an infant and yet you take pride, when a Paul, who had divine inspiration, who knew present and past and future, who did not study three years beside

Christ but only three days in Damascus, whose bodily eyes were closed while the eyes of his soul were opened, and who came to know mysteries that the other Apostles were taught over three years, expresses himself so humbly about his knowledge. And you, man, express yourself with pride. Remember from the Old Testament how the Wisdom of Solomon expresses itself. We can scarcely conjecture

about the things on earth, and only with difficulty discover what lies close at hand. We can barely, and with great effort, form a few weak conclusions about earthly things. Even the things that are near us, right in our hands, we discover only with much labor. But who has ever been able to fathom,

to search out, the things that are in heaven? There is not, my brethren, only this world, the material, the natural one. There is another world, incomparably higher, from which this world came. "Thou, Lord," cries the Psalmist, and the Apostle in today's epistle reading, "Thou, Lord, in the beginning hast laid the foundation of the earth, and the heavens are the works of thy hands." You, Lord, Son and Word of God the Father:

at the beginning of time, for time did not always exist, an incomprehensible mystery, time was created together with the world; when there is a world, there is time. You, Lord, at the beginning of time created the earth, and the works of your hands are the heavens, the stars, the galaxies, the stars beyond all counting, that are within the boundless expanse. We have some knowledge of the natural world; but of the supernatural world,

what do we know, what are we able to know? We cannot understand what time means. The philosophers rack their brains; they cannot digest the concept of time; they philosophize endlessly and never solve the problem of time. How then are we to grasp the concept of eternity, which means the absence of time? How are we to understand what existed before creation, since there was no time? And how do we even say "before creation," since the word "before" implies time? We cannot express it any other way.

And about eternity too we express ourselves using the concept of time. We say that eternity is a time that never ends. But that is not what eternity is. Eternity is a concept opposite to time. We cannot understand what matter means; how then are we to understand what spirit means, which is a concept opposite to that of matter? We express ourselves apophatically, as they say in philosophy and theology. We do not say what spirit is; we say what spirit is not.

Spirit is not matter, we say. But what is spirit? We do not say what eternity is; we express ourselves apophatically and say that eternity is not time. But what is it? We are fashioned to think in terms of time, and we cannot think at all without the concept of time, and so we cannot understand at all what eternity is. Remember the Author of our faith,

in His famous dialogue with Nicodemus, the teacher of Israel. “Are you the teacher of Israel, and yet you do not know these things? ” Christ said to Nicodemus. “You are the teacher of Israel, and you do not know these things? If I have told you earthly things and you do not believe, how will you believe if I tell you heavenly things? And no one has ascended into heaven except He who came down from heaven,

the Son of Man, who is in heaven. If I have told you about earthly things and you neither understand nor believe them, what will happen if I tell you about heavenly things? How will you understand them? No one has ascended into heaven to learn the heavenly things and then pass them on to you, to tell you about them. One has ascended into heaven, the one who came down from heaven

and is at the same time in heaven. Christ brought the full Revelation, in the sense necessary for our salvation. And now I put a question to all these learned men, the poets, the men of letters, the university professors, the academics, the scientists, the wise, the great authors. I ask a question: do you take pride, my dear man, in your knowledge and in your wisdom?

Then I ask you: do you know Holy Scripture? Holy Scripture is not an ordinary book; it is the supreme book. It contains thousands of prophecies, improbable, astounding, which have been fulfilled and are still being fulfilled. Holy Scripture contains concepts unthinkable, unimaginable, so paradoxical that they prove of themselves its divine inspiration. Holy Scripture is a book through faith in which saints and wonderworkers are formed, and they work wonders both in this life and after death. The Ascension. The one who believes in spirit,

who believes in God, who confesses, who communes, who does works of kindness, who lives the spiritual life, who will not be a slave to his passions, that is what they ought to mean by a spiritual man. But they call even the most corrupt man a spiritual man, so long as he writes poems and literary books about sexual matters, nonsense, scribbling pages for me.

"A spiritual man," they say, "a man of the spirit, " one who does not believe in spirit and does not live a spiritual life. I have had discussions with such spiritual men. They do not know a single passage from Holy Scripture. Once they brought out an edition of the books of a certain literary author, and the other men of letters who produced the edition were commenting on the work of this literary author. They found the passage; they found within the work of this literary author the words,

"Thou shalt tread upon the asp and the basilisk, and thou shalt trample under foot the lion and the dragon." And they threw up their hands: this saying, they said, we do not know where the author got it from. And these are the spiritual men. Great names, university professors, academics. Do you know Holy Scripture? You do not. You know nothing—nothing at all. I often have discussions with heretics.

Every heretic, even the most illiterate and uneducated, has the notion that he knows a great deal: “I have the Holy Spirit. He illumines us, and so we know Holy Scripture. ” I say, “What an opportunity! Since I have found people who have the Holy Spirit, who resolves every difficulty, perhaps you can tell me what the Apostle means when he says in the Epistle to the Galatians, ‘Now a mediator is not a mediator of one, but God is one. ’ This passage has more than four hundred interpretations. So here is my opportunity: you have the Holy Spirit,

and He whispers every meaning into your ear. Tell me, I say, so that I too may learn. Open the Apocalypse, chapter nineteen, verse ten. The Apostle John fell down to worship the angel of the Apocalypse, who was showing him and explaining to him the various mysteries. But the angel would not accept the worship. 'See thou do it not,' he said. Be careful, do not worship me. I am thy fellow servant.

Worship God. And what does he go on to say? 'For the testimony of Jesus is the spirit of prophecy.' Go ahead and explain that. Do not worship me, the angel says to the Apostle John. I am a servant of God, just as you are, and your brethren the prophets. Worship God, for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. What meaning comes out of this? The interpreters have racked their brains over it, and they have never given an explanation that satisfies.

So I say, now then, you who have the Holy Spirit, here is your chance, explain it to me so that I too may learn. I don't know, he says. I know that you don't know, I say, but the Holy Spirit knows. Since you have the Holy Spirit, ask Him, so that He may tell you, so that we may both learn.

My brothers, what I am about to tell you, do not take it as an exaggeration. From the time I was a small child I have had a weakness for Holy Scripture. As father Augustine would put it, from the time I was a little child I have been swimming in the Scriptures. It is my hobby, if you want to call it that. There I find comfort and relief. I search and I wrestle with the passages of Holy Scripture. What I am about to say, I repeat, do not take as an exaggeration. Even the smallest book of Holy Scripture,

such as the book of Obadiah from the Old Testament and the Second Catholic Epistle of John from the New Testament, I have not managed to understand fully and completely. There remain points that are difficult, that cannot be explained. There are points about which I have no certainty that their meaning is truly such. That is why I told you, all that we know is a drop before an ocean, compared to all that we do not know. That is why I told you, Socrates was right when he said, one thing I know, that I know nothing.

For deep down, in the final analysis, we know nothing. Deep down, and in the final analysis, the One who knows all things is the Holy Spirit, which searches all things, even the depths of God. O man, why do you take pride? You take pride because you have managed to attain some important position within society, within the apparatus of the state. Many take pride because they have managed to seize some higher, some key position within an organization.

I ask you, my friend: how did you come by that position? Were there perhaps others more capable than you, whom you pushed aside, whom you shoved out of the way, using dishonest political and other worldly means? That is usually what happens. If that is how it happened, my friend, then no, you should not take pride because you obtained a position. Rather, you should be ashamed. You take pride because you obtained a position.

And tell me please, do you work conscientiously in the position you obtained? What goes on in this country, my brothers? You may have to dial five or ten times. You pick up the receiver and dial the number to get a line and make a call. You dial the right number and a different one comes up. You try a second time, and again a second wrong number comes up. You try a third time and finally reach the number you want. You speak for a little while, and the call is cut off. What does this mean? Within the organization called OTE, only one person in a hundred is doing his job.

The other ninety-nine are unmoved. They neglect the equipment, and the Greek people pay the price. A single phone call can end up costing three times over, many times over. You hold a position, but you do not work conscientiously. You should not take pride, you should be ashamed, because, as the Gospel says, you lay the very place to waste. You take pride because you hold a position. However important you may consider that position to be, it is no great thing, because this position lasts only a short while, for a few years or a few decades, and afterward its importance,

the importance of the position, comes to nothing. The final position of man here on earth is in the cemetery. The final position, I said, here on earth. There is life beyond the grave. O man, you who take pride because here you have managed to secure a good position for a few years or a few decades, I ask you: in the boundless eternity, what position have you secured? What place have you secured in Paradise?

Those who hold office take pride because they have managed to rise, to be elevated, as they say, to seize high and coveted offices. You take pride, O man, because you hold the office of university professor. You take pride, O man, because you hold the office of academician. And you, the next one, take pride because you are a Minister, or a Prime Minister, or a President of the Republic, or a General and a Commander-in-Chief and a war leader,

and a King and an Emperor. And you too take pride, my dear little father, because you are a hierarch, a bishop, an Archbishop, a Patriarch. And you too take pride, O Pope, because you set yourself above all. You are asked: how did you come by your office? By worth, or by trampling on others? And if you seized the office by trampling on others, then you have an office, but you have no worth, and you ought to be ashamed.

My brothers, we do not live on Mars, we are not extraterrestrial beings, we live on earth. The greater part of those who hold office have the office, but they have no worth, and that is why humanity suffers.

But even if you came by your office worthily, my friend, you should not take pride; rather you should be humble, because the office is of only temporary importance, and that importance too comes to nothing in the graves, that importance too is reduced to nothing in the graves. Death, death, that is what strips every officeholder of his rank. He tears them down, if I may put it in plain language; he tears down university professors and academics,

ministers and prime ministers, presidents of republics, generals and commanders-in-chief, kings and bishops and archbishops and patriarchs and popes. In the cemeteries there are no dignitaries. There are bare bones, naked bones. In the cemeteries there is no grandeur and no splendor. There is dust, filth, and stench. The great ones, my brothers, are not the people I mentioned. The great ones are the spiritual people.

An illiterate man, an obscure villager, whose mind is clear and who reflects on human affairs and says: everything is vanity; love and goodness and a good conscience, these are what have worth. This man is a person of true rank, because he is a spiritual man and he has worth, and his virtue will accompany him beyond the grave. All human things are vanity, all that does not endure after death.

Everything human is vanity, all that does not exist after death. Virtue exists after death. Virtue follows a man after death, to raise him up. above the stars of heaven. Brothers, I have spoken about knowledge, about positions, about offices. Those who are faithful spirits, clear and lucid spirits; those who, however simple they may be, reflect on the vanity of human things and

are oriented toward the boundless eternity. These, I repeat, are the great people, and they will lay hold of eternity. O man, do not take pride in anything in this world. Humble yourself, and then you will gain knowledge. The knowledge you have here is rather ignorance. If you humble yourself, you will enter another world and gain much knowledge.

The perfect knowledge will come; you will know incomparably more things, to an incomparably greater degree than you know now. Allow me to express myself in this way. O man, humble yourself now, do not take pride in your knowledge, and in the boundless eternity you will acquire a relative omniscience. If I may put it this way, a relative omniscience. We human beings here have two eyes.

The angels in Heaven, according to the vision of John in the Apocalypse, are full of eyes, full of eyes. What does this mean? We human beings have two eyes here below on earth; the angels in Heaven are full of eyes, in front, behind, full of eyes. This means that the angels know incomparably more than we do. And we, when we humble ourselves in this world, will become like the angels and will have the knowledge of the angels and the archangels.

A relative omniscience, if this expression is permitted, this oxymoron. O man, do not take pride because you managed to take hold of a position in this world. Humble yourself, and take hold of a position that will not be only for a few years and a few decades. It will be infinite; it will be a position in the boundless eternity;

it will be a position within the palace of God. In My Father's house there are many dwelling places; and if it were not so, I would have told you; I go to prepare a place for you. How beautiful are the words of our Lord. They are words from His last discourse, His Testament. In My Father's house, Christ said, in the palace of My Father, there are many rooms, many places, for all the faithful. If there were not, I would have told you.

He called us His friends. He told us His secrets. He hid nothing from us of what is for our benefit. I go, I go now, to Golgotha, to the Tomb, to Hades, to Heaven, to prepare a place for you, and I will come again and receive you, to have you with Me, a position not within the state apparatus, those positions are not great; a position in the palace of God, near the Father, near Christ, near the Holy Spirit. This is the high one, this is the precious position,

an eternal and enviable position. O man, you take pride in your office; the offices here on earth are nothing. Death, we said, casts down from every office; it tears down all the dignitaries. Humble yourself, O man. Humble yourself to the ground, and you will rise up to heaven. What did I say? Above the heaven, to the heaven of heaven. You will rise to the realm of the immaterial spirits,

and you will receive a kingdom. You will become a king. You will take hold of the most splendid office, and a priest, a lord. So says the Apocalypse. You will receive the two most enviable, the greatest offices, lord and king, and you will rule over cities, and you will reign unto the boundless ages, and of your kingdom there shall be no end. Amen.

Συνεχίζουμε, αδερφοί και πατέρες, το κήρυγμα με θέμα, άνθρωπε, γιατί υπερηφανεύεσαι, πολλοί υπερηφανεύονται για τη γνώση τους, υπερηφανεύεσαι άνθρωπε, διότι ασπούδασες σε πανεπιστήμια, του εσωτερικού και του εξωτερικού, υπερηφανεύεσαι διότι γνωρίζεις πολλές γλώσσες, υπερηφανεύεσαι διότι έλαβες έναν να μάτσω πτυχία, υπερηφανεύεσαι διότι είσαι σπουδαίος φοιητής και λογοτέχνης

και επιστήμων και φιλόσοφος, υπερηφανεύεσαι διότι έγραψες περισπούδαστα βιβλία και συγκράμματα, υπερηφανεύεσαι διότι έκαμες επιστημονικές εφευρέσεις, υπερηφανεύεσαι διότι το όνομά σου διαφημίζεται Σ' Ανατολή και Δύση, γράφεται και ακούεται σ' όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, ως όνομα μεγάλο ανθρώπου των γραμμάτων των επιστημών,

υπερηφανεύεται ο άνθρωπος συνήθως για τις γνώσεις του, αλλά ερωτάσαι υπερήφανε άνθρωπε, ποιητά, λογοτέχνα, επιστήμων, φιλόσοφε, Πού ευρήκες τις προϋποθέσεις για να αποκτήσεις τις πολλές γνώσεις,

για να αποκτήσει ο άνθρωπος γνώσης, χρειάζεται να έχει νου, υπάρχουν 3-4 εκατομμύρια είδη ζώων επάνω στη γη, κανένα από αυτά δεν έχει νου και κανένα δεν μπορεί να σποδάσει, να αποκτήσει γνώσεις, να γίνει σοφό και επιστήμον, κανένα είδος ζώων. Διότι δεν έχει νουν, Συ άνθρωπε εσπούδασες και απέκτησες γνώσεις, Διότι έχεις νουν, Αλλά από πού είναι ο νους, Εδημιούργησες σύ ο ίδιος το νουν, Ή τον έλαβες από άλλον,

Κανείς δεν μπορεί να δημιουργήσει νουν, Όλοι έλαβαμε το νουν, Από εκείνον ο οποίος είναι ο υπέρτατος νους και υπερτάτη σοφία, και αφού έλαβες το νουν με τον οποίο αποκτάς τις γνώσεις από άλλον, γιατί υπερηφανεύεσαι, αλλά δεν έχουμε λάβει μόνο το νουν, λαμβάνομαι και το φωτισμό για να αποκτήσουμε γνώσεις, το φως το αληθινό, θα ακούσουμε κατά τη μεγάλη εορτή του Πάσχα, φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμο, Είναι πολύ βαθύς αυτός ο λόγος και

είναι πέρα για πέρα αληθινός αυτός ο λόγος Εάν δεν εφώτιζε το φως το αληθινό, τις διάνοιες των ανθρώπων, κανείς δεν θα μπορούσε να αποκτήσει γνώσεις Καμιά διάνοια δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει, αλλά αφού άνθρωπε από άλλον έλαβες το νου Κι άλλος σε φωτίζει για να αποκτάς γνώσεις Γιατί υπερηφανεύεσαι Έπειτα σε ρωτώ υπερήφανε άνθρωπε Ποιου είδους γνώσεις κατέχεις Κατέχεις κοσμικές γνώσεις Δεν είναι οι κοσμικές γνώσεις το σπουδαιότερο πράγμα Άλλες γνώσεις είναι σπουδαιότερες Ασυγκρίτως σπουδαιότερες Ποιες είναι οι άλλες γνώσεις

Είναι η Θεογνωσία και η Ανθρωπογνωσία Σε ρωτώ υπερήφανε άνθρωπε που έχεις ένα μάτσο πτυχία Εγνώρισες το σπουδαιότερο πράγμα, το Θεό Μέσα από τη φυσική αποκάλυψη, από τα μεγαλεία του σύμπαντος Από τις άπειρες σκοπιμότητες που υπάρχουν μέσα στο σύμπαν, έφτασε στη γνώση του Θεού, παραδέχεσαι και ομολογείς ότι υπάρχει Θεός, πλέον συγκεκριμένος Έφτασες στη γνώση του αληθινού Θεού, του χριστιανικού Θεού,

του μόνου αληθινού Θεού, εν ονόματι του οποίου γίνονται σημεία, για δεν έφτασες στη Θεογνωσία, όλες οι άλλες γνώσεις σου είναι μηδέν, έφτασες επίσης άνθρωπες στην ανθρωπογνωσία, γνωρίζεις πράγματα έξω από τον εαυτό σου, Αλλά γνωρίζεις τον ίδιο τον εαυτό σου, Γνωρίζεις ποιος είσαι, Εγνώρισες, Εσκέφτης, Ερεύνησες, Απέδειξες ποιος είσαι, Ποιαν ιδέα έχεις για τον εαυτό σου, Είσαι να τσουβάλει χώμα, Ή είσαι πνεύμα,

Από πού ήλθες, Πού ευρίσκεσαι, Πού κατευθύνεσαι, Ποιος είναι ο προορισμός σου, Αν άνθρωπε δεν έχεις ανθρωπογνωσία, γνώση του εαυτού σου, όλα τα άλλα πράγματα του κόσμου να γνωρίζεις, τίποτε δεν είσαι, τίποτε δεν αξίζεις Η μεγάλη σημασία του Σοκράτους, του σποδαίου αυτού φιλοσόφου της αρχαίας πατρίδος μας, είναι ότι έστρεψε τη φιλοσοφία από τον έξω κόσμο προς τον έσω κόσμο, προς τον άνθρωπο

Άνθρωπε, είναι δυνατόν να κατέχεις πολλές γνώσεις κοσμικές, είναι δυνατόν να κατέχεις και πολλές γνώσεις θρησκευτικές Αλλά γιατί υπερηφαλεύεσαι, Ούλες οι γνώσεις, Όσες κατέχεις, Είναι μία σταγόνα, Εν συγκρίση με τον ωκεανό, Μπροστά σε όσα δεν γνωρίζεις, Ολίγα, Πολύ ολίγα είναι τα πράγματα που γνωρίζομαι, Εν σχέση με τα πράγματα που δεν γνωρίζομαι,

Άνθρωπε γιατί υπερηφαλεύεσαι, Γιατί νομίζεις ότι γνωρίζεις πολλά πράγματα, Θα σου απευθύνω μερικές ερωτήσεις, ή μπορεί να απαντήσεις τι είναι ο χρόνος, κανείς δεν μπορεί να απαντήσει τι είναι ο χρόνος, είναι ακανθοβέστατο πρόβλημα της φιλοσοφίας Άνθρωπε, ή μπορεί να απαντήσεις το ερώτημα τι είναι ο χώρος, ούτε σε αυτό το ερώτημα ή μπορεί να απαντήσει ο άνθρωπος Άνθρωπε, μπορεί να μας πεις τι είναι το απόλυτο μηδέν, φοβερά πράγματα λέγει η φιλοσοφία Ας αφαιρέσουμε από τον κόσμο, το φυσικό κόσμο,

όλα όσα υπάρχουν σε αυτόν, τη γη, τον ήλιο, τη σελήνη, όλα τα άστρα Ας αφαιρέσουμε την κοσμική σκόνη, τις ακτινοβολίες, τα πάντα όσα υπάρχουν μέσα στο σύμπαν Εκείνο που θα μείνει μετά την αφαίρεση όλων των υλικών πραγμάτων, τι είναι αδελφοί μου, ένα κενό θα μου είπείτε, ένα τίποτε, ένα μηδέν Η φιλοσοφία λέγει ότι αυτό το κενό, αυτό το τίποτε, αυτό το μηδέν δεν υπήρχε αλλά δημιουργήθηκε, άλλο είναι αυτό και άλλο είναι το απόλυτο μηδέν που

υπήρχε πρωτού δημιουργηθεί αυτό το κενό Ή μπορείς άνθρωπε να καταλάβεις αυτή την έννοια, αδύνατο, άνθρωπε πες μου πως το φυτό ανεβάζει επάνω το νεράκι, το χυμό, αντίθετα προς το νόμο της βαρύτητος που ελκύει τα πάντα προς τα κάτω, άνθρωπε πες μου πως το φυτό παίρνει νερό από τη γη, πως επιλέγει διάφορα στοιχεία που χρειάζεται Και πως κάνει αυτό το φυτό, ένα ωραίο σταφύλι, το άλλο φυτό, ένα ωραίο πορτοκάλι, το άλλο φυτό, ένα ωραίο μήλο Η επιστήμη περιγράφει τα φαινόμενα, δεν μπορεί να τα εξηγήσει Άνθρωπε,

πες μου, ή μπορεί να ξέρεις πως το πρόβατο τρώει το χορτάρι και το κάνει γάλα, πως εσύ πίνεις το γάλα και το κάνεις αίμα Η επιστήμη, Διαπιστώνει, Περιγράφει, Δεν εξηγεί το φαινόμενο, Άνδροπε που καυχάσαι, Ότι ξέρεις πολλά, Άνδροπε που φτάνεις στην υπερβολή, Να νομίζεις ότι ξέρεις τα πάντα, Πες μου, Πώς σκέπτεσαι, Ζαλίζομαι, είπε κάποιος, Όταν σκέπτομαι, Πώς σκέπτομαι, Είναι γεγονός ότι σκέπτομαι, Αλλά πώς σκέπτομαι, Δεν μπορώ να το καταλάβω, Σκέφτομαι αυτομάτως, έτσι υποφέρει τότε σκέφτομαι, δεν μπορώ να καταλάβω πως

σκέφτομαι Πες μου άνθρωπε, αν γνωρίζεις, τι είναι οι σκέψεις, έχουν ηλική οντότητα, έχουν βάρος, έχουν χρώμα, δεν έχουν τίποτα το υλικό Αλλά είναι ανύπαρκτα πράγματα, δεν είναι ανύπαρκτα πράγματα, τι είναι και τι ενδιαφέρον οι εφηείς σκέψεις, απ' τις βλακώδες σκέψεις Πες μου άνθρωπε, τι σκέπτεται ο συνάνθρωπός σου αυτή τη στιγμή, εάν γνωρίζεις, πες μου, εσύ που λέγεις ότι κατέγεις την ιστορία, γνωρίζεις όλα τα πρόσωπα του παρελθόντος, γνωρίζεις όλα τα ιστορικά γεγονότα, πες μου εσύ που λέγεις ότι κατέγεις κοσμολογία, γνωρίζεις όλα τα κοσμολογικά γεγονότα και φαινόμενα του παρελθόντος, πες μου, γνωρίζεις τι θα συμβεί στο μέλλον, Η

Ξεύρης, ποιος θα είναι πρωθυπουργός στην Ελλάδα, έπετα από 30 χρόνια, πες μου άνθρωπε, τι συμβαίνει σε ένα αστέρι του σύμπαντος που απέχει από μας εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια έτη φωτός, πες μου άνθρωπε, τι είναι εν εσχάτια να λύσει η ύλη, δώσ' μου ένα μοντέλο της ύλης, πες μου η ύλη είναι σαν αυτό το πράγμα, Πες μου, τι είναι ένας κάτι, αναλύσει το φως, τι είναι ο ηλεκτρισμός, νομίζω σας είπα άλλοτε ένα ανέκδοτο από τη ζωή των φοιτητών, ένας καθηγητής για να πειράξει το φοιτητή, κατά τις εξετάσεις του υπέβαλε το ερώτημα, πες μου παιδί μου, τι είναι ο ηλεκτρισμός,

κύριε καθηγητά υποφοιτητής, το ήξερα, να έξω, το έλεγα στους συμφοιτητάς μου, Μόλις μπήκα στην αίθουσα των εξετάσεων, έπαθα τρακ και το λυσμόνισα Αλλήμμονο, είπε ο καθηγητής, ένας κατόρθωσε να μάθει τι είναι ο ηλεκτρισμός και αυτός το ξέχασε

Τι είπε ο αρχαίος φιλόσοφος της πατρίδος μας, που παραμένει ο πρίτανης των φιλοσόφων, ο Σοκράτης Μεγάλο λόγο είπε και αληθινό λόγο είπε, μέτρον ταπεινώσεως Εν είδα ότι ουδέν είδα, Ένα ξέρω ότι δεν ξέρω τίποτε, Δεν είναι υπερβολικός αυτός ο λόγος, Εκ πρώτης όψης φαίνεται υπερβολικός, Δεν ήξερε τίποτε ο Σοκράτης, Δεν ξέρει τίποτε ο άνθρωπος, Ναι αδελφοί μου, Ενεσχάτη αναλύση, Δεν γνωρίζομαι τίποτε, Απούλα τα υλικά, τα φυσικά πράγματα,

Δεν γνωρίζομαι, επαναλαμβάνω, τίποτε εν εσχάτη αναλύση, τι είναι η ύλη, τι είναι η ενέργεια, αυτά είναι πράγματα άγνωστα και θα παραμείνουν άγνωστα Το ερώτημα, τι είναι εν εσχάτη αναλύση η ύλη, τι είναι η ενέργεια, τι είναι οι έλξεις, αυτά τα ερωτήματα εμφυλοχωρούν στο μεταφυσικό κόσμο Όταν κάνουμε τέτοια ερωτήματα, δεν κάνουμε φυσική, κάνουμε μεταφυσική Ο Παύλος, ο μεγαλύτερος Απόστολος και ο μεγαλύτερος άνθρωπος μετά το Θεάνθρωπο Είχε κοσμική γνώση και σοφία, είχε και Θεία γνώση και σοφία Θεόπνευστος ήτο, χαρισματούχος ήτο, πλημμυρισμένος στα χαρίσματα του Θεού και

όμως πως εξεφράζεται ο Παύλος για τη γνώση του και για τη θεογνωσία του και τη θεοπνευστία του, εκ μέρους γινώσκω, όταν έλφει το τέλειον τότε επιγνώσομαι καθώς και επεγνώστην, Εκ μέρους γινώσκω, Άρτι γινώσκω, Ενεσόπτρο, Διεσόπτρο, Ενενήγματι. Έχω λέγει μερική γνώση των πραγμάτων. Όταν έρθει το τέλειον η Δευτέρα Παρουσία, τότε θα αποκτήσω την τελεία γνώση. Τώρα βλέπω διεσόπτρο ενενήγματι, βλέπω αμυδρά, θαμπά, έτσι

ομιλεί ο μεγαλύτερος Απόστολος Τώρα έχω λέγει νηπιώδη γνώση, νηπιον είμαι, α υπερήφανε άνθρωπε, είσαι νηπιο και υπερηφανεύεσαι, ένας Παύλος που είχε θεοπνευστία, που εγνώριζε και παρόντα και παρελθόντα και μέλλοντα, που δεν εμαθήτευσε τρία χρόνια κοντά στον Χριστό, αλλά σε τρεις μέρες στη Δαμασκό, που τα κλειστά τα μάτια του σώματος, Άνοιξε τα μάτια της ψυχής και γνώρισε μυστήρια που διδάχτηκαν οι άλλοι Απόστολοι σε τρία έτη, εκφράζεται ταπεινά για τη γνώση του.

Και εσύ άνθρωπε εκφράζεσαι υπερήφανα, ενθυμηθείτε από την Παλαιά Διαθήκη, πως εκφράζεται η Σοφία Σολομόντος, Μόλις οικάζομεν τα επί της γης και τα εν τες χερσίν ευρίσκομεν με τα πόνο, τα βέ εν ουρανείς, τι σε ξυχνίασε, μόλις και με δυσκολία υποψιαζόμεθα τα επίγεια πράγματα, συνάγουμε μερικά συμπεράσματα, ασθενή συμπεράσματα για τα επίγεια πράγματα, Μόλις και με πολύ κόπο βρίσκομαι πράγματα που είναι κοντά μας, στα χέρια μας Αυτά που είναι στον ουρανό, ποιος

μπόρεσε ποτέ να εξηχνιάσει, να εξερευνήσει Δεν υπάρχει αδελφοί μου μόνον αυτός ο κόσμος, ο υλικός, ο φυσικός Υπάρχει ένας άλλος κόσμος, ασυγκρίτως ανώτερος, από τον οποίο προήλθεν αυτός ο κόσμος Σύ Κύριε, φωνάζει ο Ψαλμοδός και ο Απόστολος στο σημερινό Αποστολικό Ανάγνωσμα, Σύ Κύριε καταρχά στην γη εθεμελίωσας και έργα των χειρών σου εισήν η ουρανή, Σύ Κύριε, Ιέ και λόγια του Θεού Πατρός, Στην αρχή του χρόνου, Δεν υπήρχε πάντοτε χρόνος, Μυστήριο ακατάληπτο, Δημιουργήθηκε

ο χρόνος, Μαζί με τον κόσμο, Άμα κόσμος, Άμα χρόνος, Σύ Κύριε, Στην αρχή του χρόνου, Δημιούργησε στη γύρη, Και έργα των χειρών σου είναι η ουρανή, Τα άστρα, οι γαλαξίες, Τα δισεξαρρύθμετα άστρα, που είναι μέσα στο Αχανές, κάποια γνώση έχουμε από το φυσικό κόσμο, από τον υπερφυσικό κόσμο, τι γνωρίζομαι, τι μπορούμε να γνωρίσουμε, δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι σημαίνει χρόνος, τσακίζουν οι φιλόσοφες τα μυαλά τους, δεν μπορούν να χωνέψουν τη λέγεια του χρόνου, συνεχώς φιλοσοφούν και δεν λύουν το πρόβλημα του χρόνου, πώς να καταλάβουμε τη λέγεια της αιωνιότητος, που σημαίνει απουσία του

χρόνου. Πώς να καταλάβουμε τι υπήρχε προ της δημιουργίας, αφού δεν υπήρχε χρόνος. Και πώς λέμε προ της δημιουργίας, αφού το προ σημαίνει χρόνο. Δεν μπορούμε αλλιώς να εκφραστούμε. Και για την αιωνιότητα εκφραζόμεθα με έννοια χρόνου. Λέμε αιωνιότης είναι ένας χρόνος που δεν τελειώνει ποτέ. Ε, μα δεν είναι αυτό η αιωνιώτης, η αιωνιώτης είναι έννοια αντίθετη από το χρόνο, δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι σημαίνει η ύλη, πώς να καταλάβουμε τι σημαίνει πνεύμα που είναι έννοια αντίθετη από την έννοια της ύλης, εκφραζόμεθα αποφατικά όπως λένε στη φιλοσοφία και στη θεολογία

Δεν λέμε τι είναι το πνεύμα, αλλά λέμε τι δεν είναι το πνεύμα, το πνεύμα δεν είναι ήλιοι λέμε, αλλά τι είναι το πνεύμα, δεν λέμε τι είναι η αιωνιώτης, εκφραζόμετα αποφατικά και λέμε η αιωνιώτης δεν είναι χρόνος, αλλά τι είναι, εμείς είμαστε πλασμένοι να σκεπτόμεθα με έννοια χρόνου και δεν μπορούμε καθόλου να σκεφτούμε χωρίς έννοια χρόνο και δεν μπορούμε καθόλου να καταλάβουμε τι είναι αιωνιότης. Θυμηθείτε τον αρχηγό της πιστεώς μας, στον περίφημο διάλογό του με τον Νικόδημο, τον διδάσκαλο του Ισραήλ. Συ, διδάσκαλος του Ισραήλ και ταύτα ουγινόςκης,

σύ υποχριστός τον Νικόδημο, Είσαι διδάσκαλος του Ισραήλ και δεν γνωρίζεις αυτά τα πράγματα, είπων ημίν τα επίγεια και ου πιστεύετε, πως εάν είπω ημίν τα επουράνια και ου δεις αναβέβηκεν εις των ουρανών, ημί ο εκ του ουρανού καταβάς, ο Υιός του ανθρώπου, ο όν εν το ουρανό. για να σας είπα τα επίγεια πράγματα και δεν τα καταλαβαίνετε και δεν τα πιστεύετε. Τι θα συμβεί αν σας πω επουράνια πράγματα. Πώς θα τα καταλάβετε.

Και δεν ανέβηκε κανείς στον ουρανό για να γνωρίσει τα επουράνια πράγματα και να σας τα μεταδώσει, να σας πληροφορήσει γι' αυτά. Ένας ανέβηκε στον ουρανό, Αυτός που κατέβηκε από τον ορλό και συγχρόνως είναι στον ουρανό Ο Χριστός έφερε την πλήρη με την έννοια την αναγκαία για τη σωτηρία μας Αποκάλυψη Και τώρα κάνω σε όλους αυτούς τους γραμματισμένους, τους ποιητάς, τους λογοτέχνας, τους καθηγητάς Παλλεπιστημίου, τους ακαδημαϊκούς, τους επιστήμονας, τους σοφούς, τους μεγάλους συγγραφείς Κάνω ένα ερώτημα, υπερηφανεύεσαι αγαπητέ για τη γνώση σου και για τη σοφία σου, σε ερωτώ,

γνωρίζεις την Αγία Γραφή Η Αγία Γραφή δεν είναι ένα συνηθισμένο βιβλίο, είναι το κορυφαίο βιβλίο, περιέχει προφητείες χιλιάδες, απίθανες, καταπληκτικές που επαλήτευσαν και επαληθεύονται Η Αγία Γραφή περιέχει έννοιες αδιανόητες, ανεπινόητες, τόσο παράδοξες που αποδεικνύουν αφε αυτόν τη θεοπνευστία της Η Αγία Γραφή είναι ένα βιβλίο που με την πίστη σε αυτό δημιουργούνται άγιοι και θαυματουργοί και θαυματουργούν εν ζωή και μεταθάνατον Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη,

Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη, Ανάληψη Που πιστεύει στο πνεύμα, Που πιστεύει στο Θεό, Που εξομολογείται, Κοινωνεί, Κάνει καλοσύνεζη, Πνευματική ζωή, Τι θα σέβει τα πάθητο, Πνευματικό άνθρωπο εννοούν, Και τον πιο διεφθαρμένο άνθρωπο, Αρκεί να γράφει ποίηματα, Λογοτεχνικά βιβλία, Γύρω από σεξουαλικά πράγματα, Ανοησίες, Να μου τζουρώνει τα χαρτιά, Πνευματικός άνθρωπος λέει, Άνθρωπος του πνεύματος, Που δεν πιστεύει σε πνεύμα, Και δεν Δεν ζει πνευματική ζωή. Έχω συζητήσει με τέτοιους πνευματικούς ανθρώπους. Ένα χωρίο από την Αγία Γραφή δεν ξέρουν. Κάποτε έκαναν έκδοση των βιβλίων ενός συγγραφέως

λογοτέχνου και σχολίαζαν το έργο του συγγραφέως του λογοτέχνου οι άλλοι άνθρωποι των γραμμάτων που έκαναν την έκδοση. Βρήκαν το χωρίο, βρήκαν μέσα στο έργο του λογοτέχνου και των λόγων επιασπίδα και βασιλίσκων επί δύση και καταπατήσεις λέοντα και δράκοντα Και σήκωσαν τα χέρια τους, αυτό το λόγο λέει δεν ξέρω με από πού τον έχει πάρει ο συγγραφέας,

πνευματικοί άνθρωποι αυτοί Μεγάλα ονόματα, καθηγητέα, πανεπιστημίου, ακαδημαϊκή Ξέρεις Αγία Γραφή, Δεν ξέρεις, Δεν ξέρεις τίποτε, Δεν ξέρεις τίποτε, Πολλές φορές συζητώ με αιρετικούς, Έχουν όλοι η αιρετική την ιδέα, Και η πιο αγράμματική αστοιχή, Ότι ξέρω πολλά πράγματα, Έχομαι το Πνεύμα το Άγιο, Μας φωτίζει και ξέρω με την Αγία Γραφή, Λέω ευκαιρία, Αφού βρήκα δρόμους που έχουν το Πνεύμα το Άγιο, Και λύει όλες τις απορίες, Λέω ευκαιρία, Να μου πείτε, Τι εννοεί ο Απόστολος, όταν την προσγαλάτε σε πιστολή λέγει, ο δε μεσίτης ενός σου κέστη, ο δε θεός εις εστί Αυτό το χωριό έχει πάνω από τετρακόες ερμηνείες, ευκαιρία

εσύ που έχεις πνευμα Άγιου λέω και σου σφυρίζει όλα τα νοήματα Πες μου λέω να το μάθω κι εγώ, λέω, άνοιξε την Αποκάλυψη, 1910, έπεσε ο Απόστολος Ιωάννης να προσκυνήσει τον Άγγελο του Σοποκαλύψεως που του υπεδείκνυε και του εξηγούσε τα διάφορα μυστήρια. Δεν δέχτηκε την προσκύνηση ο Άγγελος. Ωρα μη, είπε. Πρόσεχε, μη με προσκυνήσεις. Συνδουλώσου είμαι. Το Θεό προσκύνησον. Και τι λέει στη συνέχεια. Η γαρμαρτυρία του Ιησού εστί το πνεύμα της προφητείας.

Άντε να το εξηγήσεις. Μη προσκυνήσεις εμένα, λέγει ο Άγγελος τον Απόστολο Ιωάννη. Εγώ είμαι δούλος του Θεού, όπως και εσύ, και οι αδελφοί σου, οι προφήτες, το Θεό να προσκυνήσεις, διότι η μαρτυρία του Ιησού είναι το πνεύμα της προφητείας Τι νόημα βγαίνει, έχουν σακίσει τα μυαλάτως οι ερμηνευτές, δεν έδωσαν μία εξήγηση που να ικανοποιεί Λέω, εσύ τώρα που έχεις πνεύμα Άγιο, λέω, ευκαιρία είναι, για εξήγησε το να το μάθω κι εγώ Δεν ξέρω, λέει, ξέρω ότι δεν ξέρεις, αλλά ξέρει το πνεύμα το Άγιο, λέω, αφού έχεις πνεύμα Άγιο, ερώτησέ το, να σου πει να μάθουμε

Αδελφοί μου, αυτό που θα σας πω, να μην το θεωρήσετε υπερβολή, από μικρό παιδάκι έχω αδυναμία στην Αγία Γραφή Όπως θα έλεγε ο πατήρ Αυγουστίνος, κολυμπώ από μικρό παιδάκι μέσα στη Γραφή Είναι το χόμπι μου αν θέλετε να το πείτε έτσι, εγώ εκεί βρίσκω παρηγοριά και ανακούφιση Ερευνώ, βασανίζω τα χωρία της Αγίας Γραφής Αυτό που θα είπω επαναλαμβάνω μην το θεωρήσετε υπερβολή Και το μικρότερο βιβλίο της Αγίας Γραφής, όπως είναι το βιβλίο του Ουδιού από την Παλαιά Διαθήκη και η Δευτέρα Καθολική Επιστολή του Ιωάννου από την Καινή Διαθήκη, δεν κατόρθωσα να κατανοήσω πλήρως και τελείως.

Μένουν σημεία δύσκολα, ανεξήγητα. Είναι σημεία για τα οποία δεν έχω βεβαιότητα ότι η εννιά τους είναι έτσι. Γι' αυτό σας είπα, όσα γνωρίζομαι, είναι σταγόνα μπροστά σε ωκεανό, εν σχέση με όσα γνωούμε Γι' αυτό σας είπα, είχε δίκιο ο Σοκράτης που είπε, ένα ξέρω, ότι τίποτε δεν ξέρω, γιατί κατά βάθος, εν εσχάτει αναλύση, δεν ξέρομαι τίποτε Κατά βάθος και εν εσκάτια να λύσει, τα πάντα γνωρίζει το Πνεύμα του Άγιον, το οποίο ερευνά τα πάντα και τα βάθη του Θεού

Άνθρωπε, γιατί υπερηφανεύεσαι, υπερηφανεύεσαι διότι κατόρθωσες να καταλάβεις μέσα στην κοινωνία, μέσα στον κρατικό οργανισμό, κάποια σπουδαία θέση Πολλοί υπερηφανεύονται, δότι κατόρθουσαν να καταλάβουν κάποια ανώτερη και κάποια κέρια θέση μέσα σε κάποιο οργανισμό Σε ρωτώ αγαπητέ, πως κατέλαβες αυτή τη θέση, μήπως υπήρχαν άλλοι ικανότεροι από σένα και τους παραγκόνησες,

τους παραμέρησες, διαθέτοντας άτιμα πολιτικά και άλλα κοσμικά μέσα Αυτό συνήθως συμβαίνει Αν συνέβη αυτό, αγαπητέ μου Όχι δεν πρέπει να υπερηφανεύεσαι διότι κατέλαβες θέση Αλλά να εντρέπεσαι Υπερηφανεύεσαι διότι κατέλαβες θέση Και παρακαλώ, εργάζεσαι ευσυνείδητα στη θέση που κατέλαβες Τι γίνεται σε αυτό το κράτος, αδελφοί μου Μπορεί να πάρεις 5-10 φορές Να πάρεις το νούμερο για να πιάσεις γραμμή να τηλεφωνήσεις Πιάνεις το σωστό νούμερο και βγαίνει άλλο Προσπαθείς δεύτερη φορά βγαίνει δεύτερο νούμερο πάλι διαφορετικό Προσπαθείς τρίτη φορά πετυχαίνεις τον αριθμό που θέλεις Μιλάς λίγο διακόπτεται Τι

σημαίνει αυτό Μέσα στον οργανισμό που λέγεται ΟΤΕ από τους 101 δουλεύει Η 99 είναι ασυγήθητη Παραμελούν τα μηχανήματα και πληρώνει ο ελληνικός λαός Ένα τηλέφωνο μπορεί να πληρωθεί τριπλάσια Και μεταπλάσια, Κατέχεις θέση, Αλλά δεν εργάζεσαι ευσυγηλίτως, Να μην υπερηφανεύεσαι, Να εντρέπεσαι, Διότι καταργείς και των τόπων, Όπως λέγει το Ευαγγέλιο, Υπερηφανεύεσαι, Διότι κατέχεις θέση, Όσο σπουδαία και αν θεωρείς τη θέση, Δεν είναι σπουδαίο πράγμα, Γιατί η θέση αυτή, Είναι για λίγο χρονικό διάστημα, Για μερικά έτη, Ή για μερικές δεκαετίες, Και κατόπιν εκμηδενίζεται η σημασία της, της θέσεως.

Η τελική θέση στο ανθρώπου, εδώ στη γη, είναι στο νεκρό ταφείο.

Η τελική, είπα, εδώ στη γη. Υπάρχει ζωή πέραν από τον τάφο. Άνθρωπε που υπερηφανεύεσαι, διότι εδώ κατόρθωσες να εξασφαλίσεις μια θέση καλή για μερικά χρόνια ή για μερικές δεκαετίες. Σε ρωτώ, στην απέραντη αιωνιότητα, τι θέση έχεις εξασφαλίσει. Πού έχεις θέσει στον παράδειο, Οι αξιωματούχοι υπερηφανεύονται, διότι κατόρθωσαν να ανέλθουν, να αναδειχθούν, όπως λέγον, να καταλάβουν υψηλά και επίζειλα αξιώματα. Υπερηφανεύεσαι άνθρωπε, διότι κατέχεις το αξίωμα του καθηγητού του πανεπιστημίου.

Υπερηφανεύεσαι άνθρωπε, διότι κατέχεις το αξίωμα του ακαδημαϊκού. Υπερηφανεύεσαι εσύ ο άλλος. Διότι είσαι Υπουργός, ή Πρωθυπουργός, ή Πρόεδρος Δημοκρατίας, ή Στρατηγός και Αρχιστράτηγος και Στρατηλάτης, και Βασιλεύς και Αυτοκράτορ Υπερηφανεύεσαι κι εσύ παππούλη μου, διότι είσαι Δεσπότης, Επίσκοπος, Αρχιεπίσκοπος, Πατριάρχης Υπερηφανεύεσαι κι εσύ Πάπα, διότι θέτεις τον εαυτόν σου υπεράνω πάντων Ερωτάσαι, πως κατέλαβες το αξίωμα, με αξία ή καταπατώντας άλλους, ή αν κατέλαβες το αξίωμα καταπατώντας άλλους, έχεις αξίωμα, αλλά δεν έχεις αξία και πρέπει να ισχύνεσαι.

Αδελφοί μου, δε ζούμε στον Άρη, δεν είμαστε εξωγήνα όντα, στη γη ζούμε, οι πλήστοι αξιωματούχοι έχουν αξίωμα, αλλά δεν έχουν αξία, γι' αυτό ταλαιπωρείται οι ανθρωπότες

Αλλά και αν αξίως αγαπητέ, κατέλαβες το αξίωμα, δεν πρέπει να υπερηφανεύεσαι, αλλά να είσαι ταπεινός, διότι το αξίωμα έχει προσωρινή σημασία, που εκμυδενίζεται και αυτό στους τάφους, εκμυδενίζεται και αυτή η σημασία στους τάφους, Ο θάνατος, ο θάνατος, αυτός καθερεί όλους τους αξιωματούχους Ξυλώνει, να εκφραστώ με λαϊκή γλώσσα, ξυλώνει και καθηγητάς Πανεπιστημίου και Ακαδημαϊκούς και Υπουργούς και Πρωθυπουργούς και Προέδρους Δημοκρατιών και στρατηγούς και αρχιστρατήγους και βασιλείς και επισκόπους και αρχιεπισκόπους και πατριάρχες και πάπες.

Στα νεκροταφεία δεν υπάρχουν αξιωματούχοι. Υπάρχουν γυμνά οστέα, γυμνά κόκαλα. Στα νεκροταφεία δεν υπάρχουν μεγαλία και λαμπρότητες. Υπάρχει σκορή κονβρώμα και δυσοδία. Μεγάλη αδελφοί μου, δεν είναι αυτή που ανέφερα, Μεγάλη είναι οι πνευματικοί άνθρωποι, Ένας αγράμματος άνθρωπο, Άσημος χωρικός, Που έχει ξάστερο το μυαλό του, Και φιλοσοφεί πάνω στα ανθρώπινα, Και λέγει, μα ται ό,τις είναι τα πάντα, Η αγάπη και η καλοσύνη και η καλή συγκύδιση, Αυτά έχουν αξία, Αυτός

είναι αξιωματούχος, Διότι είναι πνευματικός, Άνθρωπος και έχει αξία και

η αρετή του θα τον συνοδεύσει πέραν του τάφου. Πάντα ματαιώτης τα ανθρώπινα όσα ουχ υπάρχει με τα θάνατον. Όλα τα ανθρώπινα είναι ματαιώτης όσα δεν υπάρχουν με τα θάνατον. Η αρετή υπάρχει με τα θάνατον. Η αρετή ακολουθεί τον άνθρωπο με τα θάνατον για να τον υψώσει Πάνω από τα άστρα του ουρανού Αδελφοί, ομίλησα για τη γνώση, για τις θέσεις, για τα αξιώματα Όσοι είναι πιστά πνεύματα, διαβγή και ξάστερα πνεύματα Όσοι, όσο απλοϊκοί άνθρωποι κι αν είναι, φιλοσοφούν πάνω στη ματαιότητα των ανθρωπίνων και είναι

προσανατολισμένη προς την απέραντη αιωνιότητα. Αυτοί, επαναλαμβάνω, είναι μεγάλοι άνθρωποι και θα κατακτήσουν την αιωνιότητα. Άνθρωπε, μην υπερηφανεύεσαι για τίποτε σε αυτόν τον κόσμο. Ταπεινώσου και τότε θα αποκτήσεις τη γνώση. Η γνώση που έχεις εδώ είναι μάλλον αγνωσία Αν ταπεινωθείς θα εισέλθεις σε ένα άλλο κόσμο και θα αποκτήσεις πολύ γνωσία Θα έρθει η τελεία γνώσης, θα γνωρίζεις πράγματα ασυγκρίτως περισσότερα Σε

ασυγκρίτως μεγαλύτερο βαθμό από όσο γνωρίζεις τώρα Ας μου επιτραπεί να εκφραστώ κατά αυτόν τον τρόπο Άνθρωπε, ταπεινώσου τώρα, μη υπερηφανεύεσαι για τη γνώση σου Και στην απέραντη αιωνιότητα θα αποκτήσεις σχετική παντογνωσία Αν επιτρέπετε να εκφραστώ έτσι, σχετική παντογνωσία Οι άνθρωποι εδώ έχουμε δύο μάτια Οι άγγελοι στον Ουρανό, σύμφωνα με το όραμα του Ιωάννου, στην Αποκάλυψη, είναι γεμάτοι από μάτια, γεμάτοι από μάτια Τι σημαίνει, εμείς οι άνθρωποι δύο μάτια

εδώ κάτω στη γη, οι άγγελοι στον Ουρανό γεμάτοι από μάτια, έμπροσθεν, όπισθεν, γεμάτοι από μάτια Αυτό σημαίνει ότι οι άγγελοι γνωρίζουν ασυγκρίτως περισσότερα από εμάς Και εμείς όταν ταπεινωνόμεθα σε αυτόν τον κόσμο θα γίνομαι εις άγγελοι και θα έχουμε τη γνώση των αγγέλων και των αρχαγγέλων Σχετική παντογνωσία, αν επιτρέπεται αυτή η έκφρασης, οι οξύμοροι Άνθρωπε, μη υπερηφανεύεσαι, διότι κατόρθωσες να καταλάβεις θέση σε αυτόν τον κόσμο Ταπεινό σου και να καταλάβεις θέση που δεν θα είναι μόνο για μερικά έτη και για μερικές δεκαετίες Θα είναι πάπειρον, θα

είναι θέση στην απέραντη ιωνιότητα, θα είναι θέση μέσα στο ανάκτορο του Θεού Αντίχεια του Πατρός μου, Μονέ πολλέ εσύν, Ήδε μή πονάν ημίν, Πορεύομαι ετοιμάσαι ημίν τόπον, Τι όμορφα είναι τα λόγια του Κυρίου μας, Είναι λόγια στην τελευταία ομιλία του, Τη Διαθήκη του, Στο σπίτι του Πατέρα μου υπό Χριστός, Στο ανάκτωρο του Πατέρα μου, Υπάρχουν πολλά διαμερίσματα, Πολλές θέσεις, Για όλους τους πιστούς, Αν δεν υπήρχαν, Θα σας τα έλεγα,

Φίλους μας ονόμασε, Τα μυστικά του μας είπε, Δεν απέκρυψε τίποτε από ότι είναι προς το συμφέρον μας, Πηγαίνω, πηγαίνω τώρα, Προς το Γογοθά, Προς τον Τάφο, Προς το Νάβι, Προς τον Ουρανό, Για να ετοιμάσω τόπο για σας, Και επανέρχομαι και σας παραλαμβάνω να σας έχω μαζί μου θέση όχι μέσα στον κρατικό οργανισμό, δεν είναι σπουδαίες αυτές οι θέσεις, θέση στο ανάπτωρο του Θεού, κοντά στον Πατέρα, κοντά στον Χριστό, κοντά στον Άγιο Πνεύμα, αυτή είναι υψηλή, αυτή είναι πολύτιμη θέση, αιώνια και επίζηλη θέση Άνθρωπε, υπαρηφανεύεσαι για το αξιωμά σου, τίποτε δεν είναι τα αξιώματα εδώ στη γη,

ο θάνατος είπαμε, καθερή από όλα τα αξιώματα, ξυλώνει όλους τους αξιωματούχους Ταπεινώσου άνθρωπε, Ταπεινώσου μέχρι γης, Και θα ανεβείς μέχρι ουρανού, Τι είπα, Πάνω από τον ουρανό, Στον ουρανό του ουρανού, Θα ανεβείς στο χώρο, Των αήλων πνευμάτων, Και θα παραλάβεις βασιλεία, Θα γίνεις βασιλεύς, Θα καταλάβεις το λαμπρότερο αξίωμα, Και ιερεύς, Δεσπότης, Έτσι λέγει Αποκάλυψης, Θα πάρεις τα δύο πιο επίζηλα, πιο μεγάλα αξιώματα, δεσπότης και βασιλεύς και θα δεσπόζεις επάνω πόλεων και θα βασιλεύεις εις τους απεράντους αιώνας και της βασιλείας σου, ουκέστε τέλος. Αμήν.